Mundial 2026: Amerykańskie wizy ranią piłkarski świat – matka bohatera za burtą, sędziowie na lotnisku, a szef FIFA radzi „wyluzować”

Jego profil na Instagramie, będący papierkiem lakmusowym globalnego współczucia, wystrzelił w kilka godzin po meczu z około 50 tysięcy obserwujących do ponad 2 milionów .

Kryzys szerszy niż jedna rodzina: Od sędziów po całe grupy kibiców

Historia Vozinhi to nie odosobniony przypadek, a jedynie ludzka twarz systemowego załamania. Problemy sięgają daleko poza jedną rodzinę i uderzają w logistykę samego turnieju.

• Sędziowie zatrzymani na granicy: Somalijski arbiter Omar Abdulkadir Artan został fizycznie zawrócony z amerykańskiego lotniska, mimo oficjalnego przydziału do sędziowania spotkań mundialu . Członek sztabu reprezentacji Iraku również nie został wpuszczony, osłabiając zespół .
• Bariera zakazu podróży: Zakaz podróży (travel ban) z czasów administracji Trumpa, obejmujący 39 państw – w tym uczestników turnieju: Haiti, Iran, Wybrzeże Kości Słoniowej i Senegal – uniemożliwił większości zwykłych obywateli uzyskanie wizy, mimo że sportowcy i niezbędny personel otrzymali wąskie wyjątki .
• Kibice za burtą: Irańscy fani zostali całkowicie wykluczeni po tym, jak dekret prezydencki wstrzymał wydawanie wiz dla państw uznanych przez USA za „sponsorów terroryzmu” . Kibice z Senegalu donoszą o masowych odmowach i oglądają mecze z domów . Nawet fani z Maroka, które nie podlega całkowitemu zakazowi, doświadczyli notorycznych odrzuceń wniosków wizowych, mimo posiadania ważnych, opłaconych biletów na mecze .
• Przegrana na starcie: Ten kryzys nie był zaskoczeniem. Już w kwietniu 2024 roku krytycy alarmowali, że czas oczekiwania na rozmowę wizową w USA przekracza 800 dni w dwóch meksykańskich miastach i 685 dni w Bogocie w Kolumbii. Dla wielu fanów drzwi zostały zatrzaśnięte, zanim w ogóle mogli spróbować zaplanować podróż .

Gianni Infantino i jego rada: „Wyluzujcie i odpuśćcie”

Skala wykluczenia wywołała lawinę pytań do prezydenta FIFA, Gianniego Infantino, podczas jego przedturniejowej konferencji prasowej w Mexico City. Jego odpowiedź stała się jednym z najgłośniejszych punktów zapalnych całego mundialu.

Infantino jednoznacznie zbagatelizował wagę problemów. „To, co spotkało sędziego z Somalii, jest niefortunne, ale nie możemy kontrolować wszystkiego” – powiedział. „Czasami trzeba po prostu odpuścić” . Poszedł nawet o krok dalej, sugerując krytykom, że czasem lepiej „wyluzować i odpuścić” w obliczu tych kłopotów .

Zrzucając z siebie odpowiedzialność, Infantino oświadczył, że FIFA nie może dyktować rządowi kraju-gospodarza, kogo ma wpuszczać na swoje terytorium. Ustawił organizację w roli zwykłego podmiotu sportowego, który musi respektować suwerenne decyzje imigracyjne . „Nie jesteśmy królami świata” – podkreślił .

Zapytany wprost, czy żałuje przyznania praw do organizacji turnieju Stanom Zjednoczonym, biorąc pod uwagę zaistniałe warunki, Infantino był bezpośredni. „Nie żałuję” – odparł. „Znam świat organizacji wydarzeń tak dobrze i oczywiście, że są problemy... Zawsze robimy, co w naszej mocy” .

Ta postawa wywołała ostrą krytykę ze strony organizacji broniących praw człowieka, kibiców i mediów. Szczególnie że FIFA w tym samym czasie mierzyła się z naciskami ze strony Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie obaw dotyczących praw człowieka w kontekście imigracji . Retoryka organizacji o „jednoczeniu świata” zderzyła się czołowo z obrazami płaczącego piłkarza, którego matki nie było stać na wjazd do kraju-organizatora, oraz sędziego, któremu fizycznie uniemożliwiono wykonywanie pracy.