Citi tnie prognozy. Co dalej z cenami ropy po przełomie w relacjach USA-Iran?

Nowe prognozy kontra stare

Skala cięć Citi odzwierciedla, jak szybko utrwaliło się przekonanie o rychłym powrocie dostaw. 26 kwietnia bank podniósł swoje bazowe prognozy do 95 dolarów za baryłkę w III kwartale i 80 dolarów w IV kwartale, ostrzegając przy tym przed 30-procentowym prawdopodobieństwem byczego scenariusza, który wysłałby ceny do 150 dolarów, gdyby cieśnina pozostała zamknięta do końca czerwca . 15 czerwca te liczby zostały wyrzucone do kosza .

Prognoza na 2027 rok na poziomie 65 dolarów za baryłkę zbliża Citi do tego, co wcześniej uważało za scenariusz niedźwiedzi, w istocie zakładając, że dyplomatyczne otwarcie przełoży się na szybkie i trwałe wznowienie przepływów ropy .

Jak rynki zareagowały na ramy porozumienia USA-Iran

Natychmiastowa reakcja rynku była klasycznym zwrotem w kierunku ryzyka (risk-on). Ropa Brent spadła o około 4% do 5% 15 czerwca, osiadając na najniższym poziomie od trzech miesięcy w pobliżu 83 dolarów za baryłkę . W najgorszym punkcie dnia, według niektórych doniesień, spadek sięgnął prawie 11%, zanim ceny się ustabilizowały . Cena amerykańskiej ropy West Texas Intermediate również spadła o ponad 5% .

Rajd odreagowania na giełdach był równie gwałtowny – amerykańskie indeksy oscylowały w pobliżu historycznych szczytów, ponieważ inwestorzy obstawiali, że najgorszy kryzys podażowy w historii nowożytnych rynków energii dobiega końca . Hurtowe ceny gazu w Europie spadły o 6% w ślad za tymi wydarzeniami .

Następnego dnia ropa jednak nieznacznie odbiła, gdy inwestorzy analizowali niejasny język porozumienia i twardą rzeczywistość, że fizyczne przywrócenie dostaw nie nastąpi z dnia na dzień .

Długa droga do fizycznego przywrócenia dostaw

Rynek wyceniający pokój wciąż może mierzyć się z miesiącami fizycznego napięcia. Między memorandum a w pełni funkcjonującą Cieśniną Ormuz stoi kilka przeszkód .

• Zaległości logistyczne. Nawet po formalnym ponownym otwarciu cieśniny, odbudowa komercyjnych harmonogramów żeglugowych, ram ubezpieczeniowych i logistyki portowej zajmie miesiące, a nie tygodnie . S&P Global Commodity Insights prognozuje, że pełna normalizacja dostaw przeciągnie się do lata 2027 roku .
• Rozminowywanie i recertyfikacja. Miny morskie, które podobno zostały rozstawione w cieśninie, muszą zostać usunięte, a ubezpieczyciele statków będą musieli ponownie certyfikować ten szlak wodny jako bezpieczny dla tranzytu komercyjnego .
• Adaptacja nabywców. Wielu nabywców ropy naftowej zdążyło już zabezpieczyć alternatywne trasy dostaw i kontrakty terminowe, co oznacza, że nie będzie natychmiastowego powrotu do wzorców przepływów sprzed wojny .
• Dziedzictwo deficytu podaży. Skumulowane zakłócenia dostaw w wyniku kryzysu przekroczyły 500 milionów baryłek, a prezes Saudi Aramco ostrzegł w maju, że nawet natychmiastowe ponowne otwarcie nie zapewni normalizacji rynku przed 2027 rokiem .

60-dniowe okno i nierozwiązane ryzyka geopolityczne

Memorandum jest wstępnym porozumieniem ramowym, a nie ostatecznym układem. Ustanawia 60-dniowe zawieszenie działań wojennych, podczas którego Waszyngton i Teheran muszą wynegocjować trwałe porozumienie – w tym status wzbogaconego uranu w posiadaniu Iranu . Jeśli te rozmowy upadną, cieśnina może zostać ponownie zamknięta.

Kilka konkretnych niepewności wartych jest obserwacji:

• Odroczone negocjacje nuklearne. Iran podkreślił, że memorandum nie zawiera zobowiązań nuklearnych, a rozmowy na ten temat mają być kontynuowane na oddzielnej, wolniejszej ścieżce bez sztywnego terminu . Brak rozwiązania sporów nuklearnych może rozwalić całe porozumienie.
• Nierozstrzygnięte opłaty za przeprawę. Iran zaoferował darmowy tranzyt na pierwsze 60 dni, ale nie ma długoterminowego porozumienia w sprawie opłat ani roli Iranu w zarządzaniu szlakiem wodnym – ta niejasność może w przyszłości wywołać nowe spory .
• Sankcje i uwolnienie aktywów. Porozumienie podobno obejmuje zniesienie amerykańskich sankcji naftowych i odblokowanie irańskich aktywów, ale mechanizmy i harmonogram tych działań pozostają niejasne, co potencjalnie opóźni powrót Iranu do pełnych zdolności eksportowych .
• Geopolityczne skutki uboczne. Trwająca izraelska ofensywa w Libanie może przedłużyć regionalne działania wojenne i wykoleić amerykańsko-irańskie porozumienie. To ryzyko sygnalizowały m.in. Associated Press i inne media .
• Brak formalnego traktatu pokojowego. MoU jest tymczasowym memorandum, a nie stałym traktatem pokojowym. Amerykańscy urzędnicy przyznają, że sfinalizowanie takiego porozumienia może zająć miesiące – lub dłużej – jeśli przeszłe negocjacje z Iranem są jakąkolwiek wskazówką .

Na co zwrócić uwagę w przyszłości

Rynek ropy jest obecnie rozdarty między dwiema narracjami: silnym dezinflacyjnym impulsem wynikającym z przełomu dyplomatycznego a upartą rzeczywistością, że Cieśnina Ormuz nie będzie normalnie funkcjonować przez wiele miesięcy. Szybkie cięcie prognoz przez Citi oddaje zmianę kierunku, ale szeroki wachlarz potencjalnych skutków – od szybkiego powrotu do ceny 65 dolarów za baryłkę po możliwą ponowną blokadę, która znów wyśle ceny w kosmos – oznacza, że zmienność raczej szybko nie osłabnie. 60-dniowe odliczanie właśnie się rozpoczęło.