Dostępne źródła nie zawierają szczegółowego rozbicia kwietniowej produkcji na główne grupy przemysłowe (MIG) dla strefy euro. Możemy jednak spojrzeć na szerszy kontekst i dane z wcześniejszych miesięcy.
Dane Eurostatu z publikacji obejmującej wcześniejszy okres (np. styczeń 2026) pokazują, że dobra konsumpcyjne trwałe i energia regularnie notowały spadki. Przykładowo, w styczniu 2026 w UE:
Oznacza to, że sektory dóbr konsumpcyjnych, szczególnie te wrażliwe na nastroje konsumentów i koszty energii, są pod wyraźną presją. Z drugiej strony, w poprzednich miesiącach dobra pośrednie (ang. intermediate goods) i dobra inwestycyjne (ang. capital goods) okresowo notowały wzrosty, co sugeruje, że pewne obszary produkcji przemysłowej, być może związane z eksportem lub inwestycjami, zachowują względną odporność.
Dane o produkcji to tylko jeden element układanki. Kluczowym wątkiem, który definiuje perspektywy na 2026 rok, jest szok energetyczny wywołany atakiem USA i Izraela na Iran.
Kwietniowe dane o produkcji przemysłowej potwierdzają, że europejski przemysł tkwi w stagnacji, ledwo zipiąc po serii słabych miesięcy. Symboliczny wzrost o 0,1% m/m i przejście na plus w ujęciu rocznym (+0,3% r/r) to zbyt mało, by mówić o odbiciu. Równocześnie rosnące ceny producentów (PPI +0,6% m/m w kwietniu), skokowy wzrost kosztów energii i wracająca inflacja tworzą toksyczny koktajl dla perspektyw przemysłu w kolejnych miesiącach. W tle gospodarka strefy euro porusza się w tempie żółwia, a prognozy wzrostu na cały 2026 rok są systematycznie rewidowane w dół.