Jak ramy pokojowe USA-Iran przetasowały globalny rynek obligacji w jeden dzień

Euforia nie ogarnęła jednak wszystkich. Bloomberg donosił, że mimo tąpnięcia cen ropy, rentowności amerykańskich obligacji skarbowych spadły tylko umiarkowanie. Inwestorzy czekali na pełny tekst porozumienia i z niepokojem spoglądali na zbliżające się posiedzenie Rezerwy Federalnej . Widmo inflacji nie zniknęło. Stratedzy z KCM Trade, Pepperstone Group i Stifel Nicolaus ostrzegali, że porozumienie stworzy raczej krótkoterminową okazję handlową niż początek dłuższej hossy . Willem Sels, globalny dyrektor inwestycyjny HSBC Private Bank, studził nastroje, mówiąc, że układ pokojowy „nie zmaże szybko realnych szkód gospodarczych, które już powstały”, a impuls inflacyjny, narastający miesiącami przez wysokie koszty energii i transportu, wciąż jest obecny .

Chińskie obligacje: spektakularne odwrócenie roli „bezpiecznej przystani”

Jednym z najbardziej uderzających zwrotów, jakie wywołały ramy pokojowe, jest sytuacja na rynku chińskich obligacji skarbowych (CGB). W trakcie konfliktu stały się one zaskakującym azylem dla kapitału. Koszyk wysoko ocenianego długu denominowanego w juanie – zarówno rządowego, jak i korporacyjnego – okazał się najlepszym aktywem spośród wszystkich głównych indeksów obligacji Bloomberga, przynosząc w tym roku zwrot na poziomie około 1,1% . Globalni zarządzający aktywami kupowali chińskie obligacje nie dla zysku, ale dlatego, że ich korelacja z rynkami zachodnimi była bliska zeru. Stało się to w momencie, gdy globalna wyprzedaż długu skarbowego od marca wywindowała rentowności obligacji w USA, Wielkiej Brytanii, Europie i Japonii o 35–60 punktów bazowych . W tym samym czasie rentowność porównywalnych chińskich obligacji… spadła o 8 punktów bazowych .

Ogłoszenie ram pokojowych zaczęło odwracać ten trend. Gdy ryzyko geopolityczne słabnie, znika uzasadnienie dla utrzymywania specjalnej, wojennej alokacji w chińskim długu. Inwestorzy znów przerzucają kapitał w stronę ryzykownych aktywów i zachodnich obligacji rządowych, co zwiastuje koniec fenomenu „CGB jako bezpiecznej przystani” . To znacząca zmiana, bo odwraca rzadki moment, w którym chiński dług funkcjonował zupełnie niezależnie od globalnych trendów stóp procentowych, stając się prawdziwym dywersyfikatorem portfela dla światowych instytucji.

Fundusze hedgingowe wracają do gry sprzed wojny

Porozumienie wywołało też błyskawiczne zamykanie hedgingowych pozycji z czasów konfliktu na wielu rynkach. Według Bloomberga, fundusze hedgingowe odkurzają swoje przedwojenne strategie, przesuwając kapitał z powrotem w krótkoterminowe obligacje USA, przecenione azjatyckie waluty i inne cykliczne transakcje, które porzucono po wybuchu wojny . Florida Grey Value Management i singapurski Reed Capital Partners dostrzegają wartość w amerykańskich papierach skarbowych o krótszym terminie wykupu, a Vantage Point Asset Management wskazuje na poturbowane akcje z Azji Południowo-Wschodniej jako potencjalnych liderów wzrostów .

Amerykański dolar osunął się do 10-dniowego minimum, gdy kapitał odpływał z bezpiecznych pozycji w USD w stronę bardziej ryzykownych walut i aktywów rynków wschodzących . Południowokoreański won umocnił się o 8,7 wona do poziomu 1511,1 za dolara, a obligacje rządu Korei Południowej rosły w oczekiwaniu na powrót zagranicznego kapitału . Agresywnie wyzbywano się też zabezpieczeń związanych z ropą naftową – kontrakty na amerykańską ropę WTI spadły o ponad 4%, ponieważ ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz usunęło największą premię za ryzyko podażowe wbudowaną w ceny energii .

Niewiadome, które podsycają ostrożność

Mimo entuzjastycznej reakcji rynków, euforię studzą poważne zastrzeżenia. Ogłoszone w niedzielę ramy to memorandum – wstępny dokument, a nie ostateczne, kompleksowe porozumienie pokojowe . Formalne podpisanie zaplanowano na piątek, 19 czerwca, w Szwajcarii . Inwestorzy doskonale zdają sobie sprawę, że „memorandum/ramy to ani umowa, ani ostateczne porozumienie pokojowe” .

Od formalnego podpisania dokumentów i utrzymania szerszego zawieszenia broni zależy kluczowa kwestia – ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz, gdzie na wyjście czeka blisko 600 statków . Ramy przewidują 60-dniowy okres zawieszenia broni, w trakcie którego mają się toczyć dalsze rozmowy, by rozwiązać nierozstrzygnięte kwestie, w tym irański program nuklearny .

Negocjacje nuklearne to zupełnie osobny i nierozwiązany tor. Donald Trump zapowiedział, że jeśli Iran nie zawrze z USA ostatecznego porozumienia nuklearnego – a jego doradcy spodziewają się rozpoczęcia rozmów w piątek w Szwajcarii – ponownie zainicjuje ataki militarne . Memorandum wzywa do 60-dniowego wstrzymania działań wojennych, ale kwestia nuklearna pozostaje największym nierozwiązanym ryzykiem .

Iran ogłosił, że od poniedziałkowego wieczoru na stałe wstrzyma wszystkie działania zbrojne, w tym w Libanie . Jednak aktywność wojskowa Izraela w Libanie nie jest wyraźnie objęta amerykańsko-irańskim porozumieniem i nie wiadomo, czy zobowiązanie Teheranu się utrzyma w obliczu trwających izraelskich operacji .

Co dalej?

Rajd na rynku obligacji i odwrót od zabezpieczeń są prawdziwe, ale niepełne. Dopóki memorandum nie zostanie podpisane w piątek, rozmowy nuklearne nie przyniosą konkretnych ram, a Cieśnina Ormuz fizycznie nie zostanie ponownie otwarta dla normalnego ruchu, znaczna premia za ryzyko pozostanie wbudowana w wyceny obligacji skarbowych i pozycjonowanie na wszystkich rynkach. Inflacyjne szkody konfliktu – skumulowane przez miesiące wysokich kosztów energii i transportu – nie znikną z dnia na dzień, a polityka Rezerwy Federalnej sama w sobie pozostaje źródłem niepewności .

Na razie rynki wyceniają nadzieję, nie pewność. Ramy pokojowe uchyliły drzwi do przedwojennego układu inwestycyjnego, ale inwestorzy w każdej chwili są gotowi się z niego ewakuować.