Funt pod presją trzech frontów: amerykańska inflacja, irańska ropa i brytyjski paraliż polityczny

Gorący odczyt PPI fundamentalnie zmienia narrację dotyczącą stóp procentowych. Wzmacnia on argumenty za utrzymaniem jastrzębiego nastawienia przez Rezerwę Federalną (Fed), co z kolei wspiera dolara kosztem walut wrażliwych na stopy procentowe, takich jak funt .

Wojna z Iranem i dolar jako bezpieczna przystań

Skoku PPI nie można oddzielić od eskalującego konfliktu zbrojnego między USA a Iranem, który zmienił przepływy na globalnym rynku walutowym. Odrzucenie propozycji pokojowej, nowe ataki dronów w Zatoce Perskiej i groźba dalszych zakłóceń w Cieśninie Ormuz wywołały potężną falę ucieczki kapitału w bezpieczne aktywa. Indeks dolara amerykańskiego (DXY) wspiął się powyżej 99, ponieważ inwestorzy porzucają waluty wrażliwe na ryzyko na rzecz głównego aktywa rezerwowego świata .

Dla funta sytuacja geopolityczna jest podwójnie szkodliwa. Nie tylko napędza popyt na dolara, ale także zadaje bezpośredni cios brytyjskiej gospodarce poprzez gwałtownie rosnące koszty ropy i gazu ziemnego (LNG). Agencja Reuters poinformowała, że wojna z Iranem pchnęła inwestorów w stronę bezpiecznych przystani i mocno obciążyła funta . Jeden z analityków zauważył, że o ile przesunięcie oczekiwań na obniżki stóp procentowych normalnie mogłoby wesprzeć funta, o tyle „w szerszym kontekście szok cen energii stanowi dla funta znacznie poważniejsze wyzwanie, które, jak sądzę, przyćmi wszelkie potencjalne wsparcie wynikające z decyzji Banku Anglii o utrzymaniu stóp na niezmienionym poziomie” .

Matematyka jest bezlitosna. Ceny ropy wzrosły o około 30% od początku roku, a baryłka ropy Brent przebiła poziom 90 dolarów . Dla kraju importującego energię, jakim jest Wielka Brytania, jest to jednoznacznie negatywny szok.

Paraliż decyzyjny Banku Anglii

Szok energetyczny postawił Bank Anglii (BoE) w niemal niemożliwej sytuacji. BoE jednogłośnie utrzymał stopy procentowe na poziomie 3,75% w marcu, ostrzegając, że konflikt z Iranem może w nadchodzących kwartałach podbić inflację CPI w Wielkiej Brytanii do 3,5% . Bank centralny nie może ciąć stóp procentowych w obliczu rosnącej inflacji napędzanej energią, nie ryzykując kryzysu wiarygodności. Ale nie może też ich podnosić przy słabnącym rynku pracy, nie ryzykując wywołania recesji .

Jak ujął to jeden z komentatorów: „Paraliż decyzyjny jest całkowity, a reakcja rynku — wycenienie drugiej obniżki w 2026 roku, która była wcześniej oczekiwana — jest racjonalną odpowiedzią na bank centralny, który stracił zdolność manewru” . Dopóki ceny energii się nie ustabilizują lub ryzyko geopolityczne nie osłabnie, postawa BoE polegająca na utrzymywaniu stóp procentowych jest w dużej mierze nieistotna jako źródło wsparcia dla funta.

Brytyjski kryzys polityczny: „pełzający zamach stanu”

Podczas gdy inflacja i kwestie geopolityczne dominują w umacnianiu dolara, funt mierzy się z wyjątkowo brytyjskim przeciwnym wiatrem: pełnowymiarowym kryzysem przywództwa na szczycie rządu. Do połowy maja 2026 roku ponad 95 posłów Partii Pracy wezwało premiera Keira Starmera do rezygnacji lub ustalenia harmonogramu swojego odejścia . Czterech ministrów, w tym prominentne postacie, jak Jess Phillips, zrezygnowało w proteście przeciwko kierunkowi rządu .

Bezpośrednim wyzwalaczem były katastrofalne wyniki wyborów lokalnych w maju 2026 roku. Partia Pracy straciła 1498 radnych i kontrolę nad 38 radami w całej Anglii, Szkocji i Walii, podczas gdy Reform UK pod przywództwem Nigela Farage’a oraz Partia Zielonych odnotowały historyczne zyski . Partia Pracy została zmieciona w Walii, tracąc po raz pierwszy status partii rządzącej . Skalę strat — które według niektórych ekspertów miały sięgnąć 74% bronionych przez Partię Pracy mandatów — określono jako potencjalnie „bezprecedensową” .

Al Jazeera scharakteryzowała tę sytuację jako „tygodnie przywódczej niepewności w pełzającym zamachu stanu” . Mimo intensywności buntu, formalne wyzwanie dla przywództwa nie zostało jeszcze zgłoszone — żaden laburzystowski premier nigdy nie stanął wobec takiego — jednak niepewność podkopuje zaufanie do funta. Firma Equals Money zauważyła, że „niepewność polityczna w coraz większym stopniu podważa argumenty związane ze stopami procentowymi” dla funta .

Analiza techniczna i kluczowe poziomy

Obraz techniczny wzmacnia niedźwiedzie fundamenty. Para GBP/USD osuwa się w zmiennym przedziale w pobliżu 1,3300–1,3400, przy czym 200-dniowa średnia krocząca w okolicach 1,3400 działa jako opór od góry . Analitycy zidentyfikowali poziom 1,3225 jako krytyczne wsparcie; jego przełamanie otwiera drogę w kierunku 1,3040 .

Analiza z marca 2026 roku z jednego z biur handlowych podsumowała nastawienie: „Nasze nastawienie jest niedźwiedzie. Obserwujemy okazje do krótkich pozycji przy każdym odreagowaniu w okolice 1,3300, a przełamanie poniżej 1,3220 potencjalnie otwiera drzwi do testu 1,3040” .

Co dalej: Katalizatory do obserwowania

Najbliższa przyszłość pary GBP/USD zależy od posiedzeń Fed (17 czerwca) i BoE (18 czerwca), które są wydarzeniami o wysokiej zmienności . Rynki będą analizować język Fedu w poszukiwaniu jakiegokolwiek sygnału, że szok PPI przekłada się na bardziej jastrzębią ścieżkę polityki — jakiekolwiek potwierdzenie efektów inflacji drugiej rundy prawdopodobnie jeszcze bardziej wzmocni dolara . W przypadku Banku Anglii kluczowe pytanie brzmi, czy potraktuje on wywołany energią skok CPI jako szok przejściowy, czy też bardziej trwałe ograniczenie, które wymaga restrykcyjnej postawy .

Jednocześnie ryzyko polityczne w Wielkiej Brytanii pozostaje dotkliwe. Jeśli presja na Starmera wzrośnie i rozpocznie się formalny wyścig o przywództwo, funt prawdopodobnie wyceni dodatkową premię za ryzyko polityczne. Połączenie gorącego odczytu PPI, nierozwiązanego kryzysu geopolitycznego i rządu pozbawionego lidera w Londynie sprawia, że w krótkim terminie bardzo trudno jest zbudować byczy scenariusz dla brytyjskiej waluty.