Zaledwie kilka dni po ataku – w dniach 5-6 czerwca 2026 r. – Departament Stanu USA zatwierdził potencjalną sprzedaż zagraniczną (Foreign Military Sale) do Kuwejtu systemów obrony przed bezzałogowymi statkami powietrznymi (c-UAS). Wartość kontraktu oszacowano na około 1,98 miliarda dolarów, a jego głównym wykonawcą jest amerykańska firma Anduril Industries .
W oficjalnym oświadczeniu Departament Stanu podkreślił, że sprzedaż ta "poprawi zdolność Kuwejtu do sprostania obecnym i przyszłym zagrożeniom" oraz wzmocni bezpieczeństwo narodowe USA . Decyzja ta, podjęta tak szybko po ataku na lotnisko, stała się kluczowym elementem narracji wysuniętej przez Teheran.
W dniach 9-10 czerwca rzecznik irańskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Esmaeil Baghaei, oficjalnie oskarżył Stany Zjednoczone o przeprowadzenie "operacji fałszywej flagi" . Według Teheranu, to USA użyły skopiowanego irańskiego drona, aby zaatakować lotnisko w Kuwejcie, a następnie wykorzystały wywołaną panikę, by "przepchnąć" wart miliardy dolarów kontrakt na systemy antydronowe dla firmy Anduril
.
Rzecznik Baghaei stwierdził, że "elementy układanki wskakują na swoje miejsce z niezwykłą szybkością", sugerując, że cała sekwencja zdarzeń – od ataku po zatwierdzenie sprzedaży – została zaplanowana . Irańskie media państwowe, takie jak PressTV i Tasnim, szeroko rozpowszechniały tę wersję wydarzeń.
Zarzut o "fałszywej fladze" nie był pierwszą linią obrony Iranu. Bezpośrednio po ataku, 3 czerwca, Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC) stanowczo zaprzeczył odpowiedzialności za eksplozję. Rzecznik IRGC, Hossein Mohebbi, przedstawił alternatywną teorię: zniszczenia miała spowodować niesprawna amerykańska rakieta Patriot, która rzekomo nie zdołała przechwycić irańskiego pocisku, spadając na terminal .
W rozbudowanej narracji irańskiej IRGC przyznał, że przeprowadzał ataki na cele wojskowe USA w regionie Zatoki Perskiej, ale utrzymywał, że nigdy nie celował w obiekty cywilne, takie jak terminal pasażerski. Uszkodzenie lotniska miało być tragicznym w skutkach błędem amerykańskiego systemu obronnego .
Amerykańskie Dowództwo Centralne (CENTCOM) kategorycznie odrzuciło obie irańskie teorie – zarówno tę o "zbuntowanym Patriotcie", jak i późniejszą o "fałszywej fladze". W oficjalnym oświadczeniu CENTCOM nazwał je "fałszywymi" i oświadczył, że Iran przeprowadził na lotnisko "wyrachowany i nieuzasadniony atak" przy użyciu dronów, celowo uderzając w cywilną infrastrukturę . Dowództwo podkreśliło, że analiza szczątków i dowody z miejsca zdarzenia jednoznacznie wskazują na komponenty drona irańskiego pochodzenia.
Atak na Kuwejt nie był incydentem odosobnionym. 28 lutego 2026 roku Stany Zjednoczone i Izrael rozpoczęły Operację Epic Fury – zaskakujące naloty na cele wojskowe i rządowe w Iranie, w których zginął Najwyższy Przywódca Ali Chamenei i inni irańscy oficjele . W odpowiedzi Iran przeprowadził serię ataków rakietowych i dronowych na siły USA oraz sojusznicze państwa Zatoki Perskiej, w tym na Kuwejt.
8 kwietnia 2026 roku, dzięki mediacji Pakistanu, uzgodniono dwutygodniowe zawieszenie broni . Było ono jednak łamane od samego początku. Obie strony oskarżały się wzajemnie o naruszenia. Już 1 maja administracja Trumpa formalnie powiadomiła Kongres, że "działania wojenne zostały zakończone" (dla celów ustawy o uprawnieniach wojennych), próbując obejść 60-dniowy termin wymagający autoryzacji Kongresu do kontynuowania konfliktu
.
Rozpoczęcie Operacji Epic Fury bez zgody Kongresu wywołało burzliwą debatę w USA na mocy Ustawy o Uprawnieniach Wojennych (War Powers Resolution). W maju 2026 r. Izba Reprezentantów głosowała nad rezolucją wzywającą do wycofania wojsk. Wynik głosowania – remis 212 do 212 – oznaczał, że rezolucja nie przeszła . Tymczasem ataki na cele w regionie, w tym śmiertelny atak na lotnisko w Kuwejcie, dowiodły, że konflikt trwa w najlepsze
.
Zgromadzone dowody – nagrania CCTV udostępnione przez Kuwejt, analiza kryminalistyczna przeprowadzona przez Kuwejt i CENTCOM oraz sekwencja irańskich ataków odwetowych od 28 lutego – zdecydowanie wskazują, że to irański dron uderzył w terminal lotniska. Alternatywne narracje Iranu, rozpowszechniane głównie za pośrednictwem mediów kontrolowanych przez państwo, zostały stanowczo odrzucone przez CENTCOM, który przedstawił konkretne kontrargumenty dowodowe .
Zbieżność w czasie między atakiem a zatwierdzeniem wielomiliardowego kontraktu dla Anduril, choć rodzi pytania w narracji irańskiej, może być również postrzegana jako szybka, pragmatyczna odpowiedź sojusznika na realne i powtarzające się zagrożenie ze strony Iranu, które w wojnie trwającej od lutego 2026 r. stało się nową, bolesną normą.
Comments
0 comments