Mimo to, jeszcze tego samego dnia, izraelskie siły powietrzne przeprowadziły ataki odwetowe na zachodni i centralny Iran, w tym na kompleks petrochemiczny . Akt ten, pozornie wbrew woli amerykańskiego prezydenta, postawił Trumpa w trudnej sytuacji. Wtedy do akcji wkroczył Rubio .

Według izraelskiego dziennika Israel Hayom oraz anonimowych przedstawicieli dyplomatycznych i bezpieczeństwa, to właśnie sekretarz stanu był kluczową postacią w intensywnych, zakulisowych konsultacjach. Przekonał Trumpa, że "Iran nie może odnieść korzyści w wyniku swojego ataku na Izrael" i że konieczna jest skoordynowana, lecz ograniczona odpowiedź . Źródła podkreślają, że "Izrael i USA są w pełni skoordynowane, zarówno w kwestii uderzeń w Bejrucie, jak i izraelskiej odpowiedzi na ostrzał rakietowy z Iranu" . Rubio posłużył jako swoisty pomost dyplomatyczny, który przekuł izraelską determinację w politycznie akceptowalną dla Waszyngtonu strategię.

Szybka sekwencja 48 godzin (7-8 czerwca 2026)

1. 7 czerwca – Izrael uderza w Bejrut. W odpowiedzi na atak rakietowy Hezbollahu, izraelskie myśliwce zbombardowały południowe przedmieścia stolicy Libanu (Dahiyeh). To posunięcie było ryzykowne – Iran wcześniej ostrzegał, że atak na Bejrut spotka się z odwetem rakietowym .
2. 7 czerwca – Iran odpowiada deszczem rakiet. Teheran wystrzeliwuje ok. 30 pocisków balistycznych na cele w północnym Izraelu i aglomeracji Tel Awiwu, z których większość zostaje przechwycona. To pierwszy taki atak od zawieszenia broni z 8 kwietnia .
3. 8 czerwca – Trump apeluje o spokój, Izrael atakuje. Prezydent USA publicznie odradza Izraelowi dalszej eskalacji, sugerując powrót do negocjacji. Mimo to, izraelskie lotnictwo uderza w cele w Iranie, w tym w kompleks petrochemiczny .
4. 8 czerwca – Rubio zdobywa retroaktywną aprobatę Trumpa. W wyniku gorączkowych negocjacji dyplomatycznych Rubio przekonuje prezydenta, by zaakceptował ograniczone uderzenie, przedstawiając je jako konieczność strategiczną, zapobiegającą zyskom Iranu z ataku .

Warunki kruchego rozejmu

Jeszcze tego samego dnia, 8 czerwca, zarówno Iran, jak i Izrael ogłosiły wstrzymanie bezpośrednich ataków po bezpośrednim apelu prezydenta Trumpa. Był to jednak rozejm obwarowany warunkami .

• Warunek Iranu: Teheran zaprzestaje ataków na Izrael, ale ostrzega, że wznowi działania wojenne, jeśli Izrael będzie kontynuował uderzenia na Hezbollah w Libanie. Generał Ali Abdollahi nazwał to pauzą operacyjną związaną ze statusem Hezbollahu .
• Warunek Izraela: Również Jerozolima postanowiła wstrzymać operacje ofensywne, co potwierdziło anonimowe źródło .

Zawieszenie broni, wynegocjowane przez USA, było więc kruche i tymczasowe, ograniczające się do bezpośrednich starć izraelsko-irańskich, bez rozwiązywania problemu Hezbollahu.

Szerszy kontekst dyplomatyczny: Od rozmów nuklearnych po pokój z Libanem

Rola Rubio nie ograniczała się tylko do kryzysowej dyplomacji.

Negocjacje nuklearne z Iranem. W wywiadzie dla Al Jazeery z marca 2026 roku przyznał, że "prowadzone są rozmowy i bezpośrednie kontakty między niektórymi osobami w Iranie a Stanami Zjednoczonymi, głównie przez pośredników" . Pod koniec maja 2026 roku Rubio ocenił, że na stole leży "całkiem solidna" propozycja zakończenia wojny, z silnym poparciem międzynarodowym i krajów Zatoki Perskiej .

Izraelsko-libańskie rozmowy pokojowe. 14 kwietnia 2026 roku Rubio gościł na rzadkim, roboczym spotkaniu ambasadorów Izraela (Yechiela Leitera) i Libanu (Nady Hamadeh) w Departamencie Stanu. Było to pierwsze znaczące, bezpośrednie zaangażowanie dyplomatyczne między tymi krajami od lat, mające na celu ograniczenie irańskich wpływów wzdłuż ich wspólnej granicy .

Różnice zdań w administracji. Co ciekawe, raport Politico z końca maja 2026 roku sugerował, że Rubio przez większą część konfliktu "grał stosunkowo niewielką rolę" na tle innych urzędników, jak Steve Witkoff czy Jared Kushner . Jednak jego decydujący wpływ ujawnił się właśnie w ostatnich tygodniach, szczególnie podczas czerwcowego kryzysu, gdzie działał jako niezastąpiony łącznik między impulsywną Jerozolimą a wahającym się prezydentem Trumpem.

Mimo to, jeszcze tego samego dnia, izraelskie siły powietrzne przeprowadziły ataki odwetowe na zachodni i centralny Iran, w tym na kompleks petrochemiczny . Akt ten, pozornie wbrew woli amerykańskiego prezydenta, postawił Trumpa w trudnej sytuacji. Wtedy do akcji wkroczył Rubio .

Według izraelskiego dziennika Israel Hayom oraz anonimowych przedstawicieli dyplomatycznych i bezpieczeństwa, to właśnie sekretarz stanu był kluczową postacią w intensywnych, zakulisowych konsultacjach. Przekonał Trumpa, że "Iran nie może odnieść korzyści w wyniku swojego ataku na Izrael" i że konieczna jest skoordynowana, lecz ograniczona odpowiedź . Źródła podkreślają, że "Izrael i USA są w pełni skoordynowane, zarówno w kwestii uderzeń w Bejrucie, jak i izraelskiej odpowiedzi na ostrzał rakietowy z Iranu" . Rubio posłużył jako swoisty pomost dyplomatyczny, który przekuł izraelską determinację w politycznie akceptowalną dla Waszyngtonu strategię.

Szybka sekwencja 48 godzin (7-8 czerwca 2026)

1. 7 czerwca – Izrael uderza w Bejrut. W odpowiedzi na atak rakietowy Hezbollahu, izraelskie myśliwce zbombardowały południowe przedmieścia stolicy Libanu (Dahiyeh). To posunięcie było ryzykowne – Iran wcześniej ostrzegał, że atak na Bejrut spotka się z odwetem rakietowym .
2. 7 czerwca – Iran odpowiada deszczem rakiet. Teheran wystrzeliwuje ok. 30 pocisków balistycznych na cele w północnym Izraelu i aglomeracji Tel Awiwu, z których większość zostaje przechwycona. To pierwszy taki atak od zawieszenia broni z 8 kwietnia .
3. 8 czerwca – Trump apeluje o spokój, Izrael atakuje. Prezydent USA publicznie odradza Izraelowi dalszej eskalacji, sugerując powrót do negocjacji. Mimo to, izraelskie lotnictwo uderza w cele w Iranie, w tym w kompleks petrochemiczny .
4. 8 czerwca – Rubio zdobywa retroaktywną aprobatę Trumpa. W wyniku gorączkowych negocjacji dyplomatycznych Rubio przekonuje prezydenta, by zaakceptował ograniczone uderzenie, przedstawiając je jako konieczność strategiczną, zapobiegającą zyskom Iranu z ataku .

Warunki kruchego rozejmu

Jeszcze tego samego dnia, 8 czerwca, zarówno Iran, jak i Izrael ogłosiły wstrzymanie bezpośrednich ataków po bezpośrednim apelu prezydenta Trumpa. Był to jednak rozejm obwarowany warunkami .

• Warunek Iranu: Teheran zaprzestaje ataków na Izrael, ale ostrzega, że wznowi działania wojenne, jeśli Izrael będzie kontynuował uderzenia na Hezbollah w Libanie. Generał Ali Abdollahi nazwał to pauzą operacyjną związaną ze statusem Hezbollahu .
• Warunek Izraela: Również Jerozolima postanowiła wstrzymać operacje ofensywne, co potwierdziło anonimowe źródło .

Zawieszenie broni, wynegocjowane przez USA, było więc kruche i tymczasowe, ograniczające się do bezpośrednich starć izraelsko-irańskich, bez rozwiązywania problemu Hezbollahu.

Szerszy kontekst dyplomatyczny: Od rozmów nuklearnych po pokój z Libanem

Rola Rubio nie ograniczała się tylko do kryzysowej dyplomacji.

Negocjacje nuklearne z Iranem. W wywiadzie dla Al Jazeery z marca 2026 roku przyznał, że "prowadzone są rozmowy i bezpośrednie kontakty między niektórymi osobami w Iranie a Stanami Zjednoczonymi, głównie przez pośredników" . Pod koniec maja 2026 roku Rubio ocenił, że na stole leży "całkiem solidna" propozycja zakończenia wojny, z silnym poparciem międzynarodowym i krajów Zatoki Perskiej .

Izraelsko-libańskie rozmowy pokojowe. 14 kwietnia 2026 roku Rubio gościł na rzadkim, roboczym spotkaniu ambasadorów Izraela (Yechiela Leitera) i Libanu (Nady Hamadeh) w Departamencie Stanu. Było to pierwsze znaczące, bezpośrednie zaangażowanie dyplomatyczne między tymi krajami od lat, mające na celu ograniczenie irańskich wpływów wzdłuż ich wspólnej granicy .

Różnice zdań w administracji. Co ciekawe, raport Politico z końca maja 2026 roku sugerował, że Rubio przez większą część konfliktu "grał stosunkowo niewielką rolę" na tle innych urzędników, jak Steve Witkoff czy Jared Kushner . Jednak jego decydujący wpływ ujawnił się właśnie w ostatnich tygodniach, szczególnie podczas czerwcowego kryzysu, gdzie działał jako niezastąpiony łącznik między impulsywną Jerozolimą a wahającym się prezydentem Trumpem.