Tajwan testuje swoje zdolności obronne: Deszcz, chaos i rakiety w najbardziej realistycznych manewrach od lat

Zaangażowane siły. Ćwiczeniami dowodził 10. Korpus Armijny Tajwanu, a w szczególności jednostki takie jak 58. Dowództwo Artylerii, 586. Brygada Połączonych Broni oraz 234. Brygada. W oddzielnych styczniowych manewrach w Taichung, w których brał udział ten sam 10. Korpus, uczestniczyła również 602. Brygada Lotnicza, co świadczy o ścisłej integracji sił lądowych i powietrznych w tym sektorze obrony . Ćwiczenia czerwcowe wymagały koordynacji z marynarką wojenną i siłami powietrznymi dla zapewnienia wspólnej odpowiedzi .

Wyraźny zwrot ku realistycznemu i nieprzewidywalnemu szkoleniu

Trzy cechy czerwcowych manewrów pokazują, jak zmienia się tajwańska doktryna obronna.

Skrócony czas przygotowań. Jednostki wchodziły na pozycje w znacznie krótszym harmonogramie, co lepiej oddawało dynamikę nagłego ostrzeżenia o inwazji niż zaplanowanych z wyprzedzeniem demonstracji. Urzędnicy podkreślali, że był to o wiele bardziej realistyczny scenariusz walki, dający mniej okazji do prób .

Działanie w każdych warunkach. Ogień na żywo prowadzono pomimo ekstremalnie intensywnych opadów, co było testem zarówno dla sprzętu, jak i wytrzymałości żołnierzy. Przekaz był jasny: inwazja nie będzie czekać na sprzyjającą pogodę, a obrona tym bardziej .

Rozproszony ogień i koordynacja w czasie rzeczywistym. Jednoczesny ostrzał z ośmiu rozproszonych pozycji zmusił oddziały do ćwiczenia realistycznej komunikacji, wskazywania celów i unikania bratobójczego ognia pod wpływem stresu. Było to wyraźne odejście od ciasno wyreżyserowanych pokazów na pojedynczym poligonie .

Szerszy kontekst chińskich nacisków

Ta zmiana w szkoleniu nie nastąpiła w próżni. Chiny zakończyły 2025 rok operacją Sprawiedliwa Misja 2025 (29-30 grudnia) – zakrojonymi na szeroką skalę ćwiczeniami, które symulowały blokadę morską i powietrzną Tajwanu oraz przećwiczyły zajmowanie portów przez siły desantowe . W ciągu kilku dni, w styczniu 2026 roku, Ludowa Armia Wyzwoleńcza (PLA) kontynuowała rozległe manewry z użyciem rakiet hipersonicznych, samolotów stealth oraz floty niszczycieli o wartości około 13 miliardów dolarów, operującej w pobliżu Tajwanu . Chińska straż przybrzeżna nasiliła operacje w tzw. szarej strefie, podpływając na odległość zaledwie 1,3 mili morskiej do wysp Matsu .

Tajwański minister obrony, Wellington Koo, ostrzegł w lutym 2026 roku, że zagrożenie jest "pilne" i że obywatele ryzykują "znieczulicą" na nieustanną presję militarną i paramilitarną, co sprawia, że utrzymanie stałej gotowości bojowej jest sprawą kluczową .

Rozszerzony kalendarz ćwiczeń Tajwanu na 2026 rok

Manewry w Taichung były kluczowym punktem szerszej kampanii szkoleniowej.

• Styczeń 2026: Marynarka wojenna przeprowadziła ćwiczenia przeciwdesantowe w bazie morskiej Zuoying w Kaohsiung, wykorzystując pociski rakietowe wystrzeliwane z brzegu, drony i szybkie łodzie patrolowe do symulacji odparcia ataku od strony morza . W tym samym czasie 10. Korpus Armijny prowadził oddzielne ćwiczenia w dzielnicy Xinshe w Taichung, angażując 586. Brygadę, 58. Artylerię i 602. Brygadę Lotniczą .
• Kwiecień 2026: Komputerowe gry wojenne Han Kuang 42 odbyły się w dniach 11-24 kwietnia, koncentrując się na wczesnym ostrzeganiu, strategii operacyjnej, szybkim reagowaniu i scenariuszach z zakresu szarej strefy. Planiści czerpali wnioski z ostatnich konfliktów, kładąc duży nacisk na operacje dronów i walki z nimi .

W całym tym cyklu widać spójny kierunek: tajwańskie wojsko porzuca dziedzictwo przewidywalnych corocznych demonstracji na rzecz treningu, który wystawia jednostki na stres, testuje nowy sprzęt w rzeczywistych warunkach i oczekuje autentycznej gotowości, a nie dopracowanego występu . Ćwiczenia w Taichung z 9 czerwca były ucieleśnieniem tej transformacji – szybszym, trudniejszym i bardziej mokrym poligonem doświadczalnym dla obrony wybrzeża.