Dlaczego EBC szykuje podwyżkę stóp w czerwcu 2026 roku, a Citigroup obstawia obniżki Fed

Europejski Bank Centralny (EBC) ma podnieść swoją główną stopę procentową 11 czerwca 2026 roku, co stanowi jaskrawe odwrócenie cyklu łagodzenia polityki pieniężnej realizowanego przez większą część lat 2024 i 2025. Decyzja ta nie jest wotum zaufania dla gospodarki strefy euro – która w pierwszym kwartale wzrosła zaledwie o 0,1% – ale wymuszoną reakcją na inflacyjny szok energetyczny, wywołany wojną na Bliskim Wschodzie . Ten jastrzębi zwrot nie dokonuje się w izolacji. Na całym świecie główne banki centralne porzuciły plany obniżek stóp na rzecz defensywnej, jastrzębiej pauzy, jednocząc się wokół jednego zagrożenia: powracającej inflacji. Wyraźnie pod prąd płynie Citigroup, które pozostaje najbardziej gołębim głosem na Wall Street, wciąż prognozując trzy obniżki stóp procentowych przez amerykańską Rezerwę Federalną (Fed) w tym roku.

Energetyczny szok, który zmusza EBC do działania

Inflacja w strefie euro osiągnęła 3,0% w kwietniu 2026 roku, czyli o pełny punkt procentowy powyżej celu EBC, napędzana niemal wyłącznie przez ceny energii . Do maja koszty energii wzrosły o 10,9% rok do roku, a inflacja w sektorze usług nieoczekiwanie podskoczyła do 3,5%, potęgując presję na decydentów .

Głównym katalizatorem jest konflikt w Iranie, który rozpoczął się pod koniec lutego. Walki wywindowały cenę baryłki ropy Brent do około 110 dolarów, a ceny gazu ziemnego znacznie powyżej poziomów sprzed wojny . W wywiadzie z 26 maja członkini zarządu EBC, Isabel Schnabel, wyraziła stanowisko banku wprost: jej zdaniem „ignorowanie” tego szoku energetycznego „nie wchodzi już w grę” . Stwierdziła bez ogródek: „Z dzisiejszej perspektywy uważam, że podwyżka stóp w czerwcu będzie potrzebna” . Inny członek Rady Prezesów, Peter Kazimir, nazwał czerwcową podwyżkę „praktycznie nieuniknioną” .

EBC celowo przygotowywał rynki na ten scenariusz. Na posiedzeniu 30 kwietnia utrzymał stopy na poziomie 2,00%, ale wykorzystał konferencję prasową prezes Christine Lagarde, aby zasygnalizować pogarszające się perspektywy inflacyjne . Lagarde przyznała, że „wojna na Bliskim Wschodzie doprowadziła do gwałtownego wzrostu cen energii, napędzając inflację i osłabiając nastroje gospodarcze” .

Sytuacja ta tworzy klasyczny dylemat stagflacyjny. Sam EBC ostrzega, że wojna stwarza „ryzyko wzrostu inflacji i spowolnienia wzrostu”, co oznacza, że musi zaostrzać politykę w słabnącej gospodarce, aby zapobiec utrwaleniu się spirali cen energii .

Jastrzębia fala ogarnia globalne banki centralne

Zwrot EBC jest częścią zsynchronizowanego, globalnego przesunięcia, które stało się bezdyskusyjne podczas „Super Tygodnia Banków Centralnych” w marcu 2026 roku. To, co na początku roku było skoordynowanym przygotowaniem do obniżek stóp, gwałtownie przekształciło się w ujednoliconą „jastrzębią pauzę” w odpowiedzi na geopolityczne ryzyko energetyczne .

• Rezerwa Federalna: W kwietniu utrzymała stopy w przedziale 3,50–3,75% w wyraźnie jastrzębim tonie. Trzech członków FOMC wyraziło sprzeciw wobec języka sugerującego przyszłe cięcia, a mediana „dot plot” przesunęła się, implikując tylko jedną obniżkę w całym roku. Rynki kontraktów terminowych przesunęły pierwszą w pełni wycenioną obniżkę na grudzień .
• Bank Anglii: W marcu jednogłośnie utrzymał stopy na poziomie 3,75%, ale całkowicie usunął gołębie wskazówki dotyczące przyszłej polityki. Wycena rynkowa zmieniła się o 100 punktów bazowych, przechodząc od oczekiwania trzech obniżek do możliwości podwyżki stóp .
• Bank Japonii: W marcu utrzymał stopę na poziomie 0,50%, sygnalizując jastrzębie nastawienie, a jeden z członków zarządu oddał głos sprzeciwu, domagając się natychmiastowej podwyżki o 25 punktów bazowych .

Pod powierzchnią stabilnych stóp ujawniła się wyraźna rozbieżność w komunikatach. Fed zasygnalizował ostrożność, ale jego globalni odpowiednicy dali sygnał do zaostrzania polityki, kierowani tymi samymi obawami o ceny energii, które motywują EBC .

Kontrowersyjny zakład Citi: Trzy cięcia, gdy nikt się nie zgadza

Na tym globalnym tle Citigroup jest wyraźnym wyjątkiem. Na początku czerwca 2026 roku bank wciąż prognozuje trzy obniżki stóp procentowych Fed o 25 punktów bazowych w 2026 roku, pomimo danych o zatrudnieniu, które wielokrotnie przebijały oczekiwania i wzmacniały konsensus „wyższych stóp na dłużej” .

Citi nie porzuciło swojej gołębiej tezy, ale musiało wielokrotnie opóźniać jej realizację. Bank przesunął oczekiwaną pierwszą obniżkę z czerwca na wrzesień 2026 roku, prognozując obecnie redukcje we wrześniu, październiku i grudniu, łącznie o 75 punktów bazowych .

Ta prognoza jest w jawnej sprzeczności z komunikatami samego Fed. Protokół z marcowego posiedzenia FOMC ujawnił, że ścieżka modalna oparta na opcjach była „spójna z brakiem zmiany stóp w tym roku” . W kwietniu, przy trzech członkach sprzeciwiających się gołębiemu językowi, komitet wydawał się jeszcze mocniej okopany na pozycji pauzy .

Analitycy Citi, w tym Andrew Hollenhorst, opierają swoją tezę na interpretacji komunikatu FOMC po posiedzeniu, która doszukuje się w nim gołębich podtekstów w podkreślaniu ryzyka dla zatrudnienia i przesunięciu w dół mediany „dot plot”. Oczekują, że ochładzający się popyt na pracę ostatecznie zmusi Fed do działania . Większość uczestników rynku i ekonomistów odrzuca tę interpretację, obstawiając, że uporczywa inflacja i napięty rynek pracy utrzymają stopy na podwyższonym poziomie do końca roku.

Aby odosobniony pogląd Citi się zmaterializował, muszą wydarzyć się dwie rzeczy, które obecnie nie są widoczne: inflacja musi znacząco spaść po odnowionym, energetycznym skoku, a rynek pracy musi wyraźnie osłabnąć. Do tego czasu prognoza Citigroup pozostaje samotnym zakładem o wysokim przekonaniu, skierowanym przeciwko przytłaczająco jastrzębiemu światu.