Czy recesja w drugim kwartale jest już potwierdzona?

Nie. Dostępne źródła nie potwierdzają bezpośrednio prognozy spadku PKB strefy euro o 0,2% w drugim kwartale. Potwierdzają natomiast wyraźne pogorszenie perspektyw wzrostu. Komisja Europejska obniżyła prognozę wzrostu dla UE do 1,1%, a EBC przewiduje dla strefy euro zaledwie 0,9% wzrostu w całym 2026 r.

W kwietniu EBC ocenił, że „wzrosły ryzyka wzrostu inflacji oraz spadku wzrostu gospodarczego”. To ostrożne sformułowanie dobrze oddaje problem: gospodarka słabnie, ale presja cenowa nie znika.

Energia ponownie napędza inflację

Według wstępnego szacunku Eurostatu inflacja w strefie euro wyniosła w maju 2026 r. 3,2% rok do roku, wobec 3,0% w kwietniu. Najwyższą dynamikę spośród głównych kategorii odnotowano w przypadku energii — jej ceny były o 10,9% wyższe niż rok wcześniej.

Wzrost inflacji następował stopniowo: w marcu wynosiła ona 2,5%, a w kwietniu 3,0%. Dane za kwiecień wskazywały przy tym, że istotny wkład w roczny wzrost cen miały zarówno usługi, odpowiadające za 1,38 punktu procentowego, jak i energia, która dodała 0,99 punktu procentowego.

Konflikt na Bliskim Wschodzie oddziałuje więc na gospodarkę przede wszystkim przez kanał energetyczny: zakłócenia podaży lub obawy o dostępność paliw zwiększają koszty transportu, produkcji i ogrzewania. W efekcie presja cenowa może przenosić się także na inne towary i usługi.

EBC między inflacją a słabym wzrostem

Pierwotny opis wskazywał na konkretne rynkowe prawdopodobieństwa czerwcowej podwyżki stóp oraz prognozy poszczególnych banków inwestycyjnych. Dostępne materiały nie pozwalają jednak zweryfikować tych liczb.

Potwierdzone jest natomiast, że EBC na kwietniowym posiedzeniu pozostawił trzy główne stopy procentowe bez zmian. Bank podkreślił przy tym, że ryzyka wzrostu inflacji i osłabienia wzrostu gospodarczego stały się silniejsze. Oznacza to trudny wybór: podwyżka stóp mogłaby ograniczyć presję cenową, ale jednocześnie jeszcze bardziej obciążyłaby kredytobiorców, inwestycje i popyt.

Komisja Europejska także obniża prognozy

Wiosenna prognoza Komisji Europejskiej zakłada wzrost inflacji w UE do 3,1% w 2026 r. To rewizja w górę o pełny punkt procentowy względem prognozy jesiennej. Jednocześnie prognozę wzrostu PKB obniżono o 0,3 punktu procentowego, do 1,1%.

Komisja przewiduje, że wpływ szoku energetycznego będzie odczuwalny również w 2027 r. Wzrost gospodarczy ma wtedy przyspieszyć do umiarkowanych 1,4%, a inflacja obniżyć się do 2,4% — wciąż o około 0,3 punktu procentowego więcej, niż zakładano jesienią 2025 r.

Mechanizm wpływu konfliktu na gospodarkę

• Droższa energia jest najlepiej potwierdzonym kanałem oddziaływania: inflacja cen energii w strefie euro sięgnęła w maju 10,9% rok do roku.
• Wyższe koszty energii przyczyniają się do wzrostu inflacji ogółem — z 2,5% w marcu do 3,2% w maju.
• Słabszy wzrost znajduje odzwierciedlenie w obniżonych prognozach Komisji Europejskiej i EBC.
• Ryzyka inflacyjne i ryzyka dla wzrostu działają w przeciwnych kierunkach, tworząc dla banku centralnego problem przypominający stagflację.
• Polityka pieniężna staje się trudniejsza: zacieśnienie może ograniczyć inflację, lecz może też pogłębić spowolnienie aktywności gospodarczej.

Najważniejszy wniosek jest więc bardziej ostrożny niż teza o potwierdzonej recesji: konflikt na Bliskim Wschodzie zwiększa koszty energii, podbija inflację i skłania instytucje do obniżania prognoz wzrostu. To właśnie połączenie słabszej gospodarki z wyższymi cenami stanowi największe wyzwanie dla strefy euro i EBC.

Czy recesja w drugim kwartale jest już potwierdzona?

Nie. Dostępne źródła nie potwierdzają bezpośrednio prognozy spadku PKB strefy euro o 0,2% w drugim kwartale. Potwierdzają natomiast wyraźne pogorszenie perspektyw wzrostu. Komisja Europejska obniżyła prognozę wzrostu dla UE do 1,1%, a EBC przewiduje dla strefy euro zaledwie 0,9% wzrostu w całym 2026 r.

W kwietniu EBC ocenił, że „wzrosły ryzyka wzrostu inflacji oraz spadku wzrostu gospodarczego”. To ostrożne sformułowanie dobrze oddaje problem: gospodarka słabnie, ale presja cenowa nie znika.

Energia ponownie napędza inflację

Według wstępnego szacunku Eurostatu inflacja w strefie euro wyniosła w maju 2026 r. 3,2% rok do roku, wobec 3,0% w kwietniu. Najwyższą dynamikę spośród głównych kategorii odnotowano w przypadku energii — jej ceny były o 10,9% wyższe niż rok wcześniej.

Wzrost inflacji następował stopniowo: w marcu wynosiła ona 2,5%, a w kwietniu 3,0%. Dane za kwiecień wskazywały przy tym, że istotny wkład w roczny wzrost cen miały zarówno usługi, odpowiadające za 1,38 punktu procentowego, jak i energia, która dodała 0,99 punktu procentowego.

Konflikt na Bliskim Wschodzie oddziałuje więc na gospodarkę przede wszystkim przez kanał energetyczny: zakłócenia podaży lub obawy o dostępność paliw zwiększają koszty transportu, produkcji i ogrzewania. W efekcie presja cenowa może przenosić się także na inne towary i usługi.

EBC między inflacją a słabym wzrostem

Pierwotny opis wskazywał na konkretne rynkowe prawdopodobieństwa czerwcowej podwyżki stóp oraz prognozy poszczególnych banków inwestycyjnych. Dostępne materiały nie pozwalają jednak zweryfikować tych liczb.

Potwierdzone jest natomiast, że EBC na kwietniowym posiedzeniu pozostawił trzy główne stopy procentowe bez zmian. Bank podkreślił przy tym, że ryzyka wzrostu inflacji i osłabienia wzrostu gospodarczego stały się silniejsze. Oznacza to trudny wybór: podwyżka stóp mogłaby ograniczyć presję cenową, ale jednocześnie jeszcze bardziej obciążyłaby kredytobiorców, inwestycje i popyt.

Komisja Europejska także obniża prognozy

Wiosenna prognoza Komisji Europejskiej zakłada wzrost inflacji w UE do 3,1% w 2026 r. To rewizja w górę o pełny punkt procentowy względem prognozy jesiennej. Jednocześnie prognozę wzrostu PKB obniżono o 0,3 punktu procentowego, do 1,1%.

Komisja przewiduje, że wpływ szoku energetycznego będzie odczuwalny również w 2027 r. Wzrost gospodarczy ma wtedy przyspieszyć do umiarkowanych 1,4%, a inflacja obniżyć się do 2,4% — wciąż o około 0,3 punktu procentowego więcej, niż zakładano jesienią 2025 r.

Mechanizm wpływu konfliktu na gospodarkę

• Droższa energia jest najlepiej potwierdzonym kanałem oddziaływania: inflacja cen energii w strefie euro sięgnęła w maju 10,9% rok do roku.
• Wyższe koszty energii przyczyniają się do wzrostu inflacji ogółem — z 2,5% w marcu do 3,2% w maju.
• Słabszy wzrost znajduje odzwierciedlenie w obniżonych prognozach Komisji Europejskiej i EBC.
• Ryzyka inflacyjne i ryzyka dla wzrostu działają w przeciwnych kierunkach, tworząc dla banku centralnego problem przypominający stagflację.
• Polityka pieniężna staje się trudniejsza: zacieśnienie może ograniczyć inflację, lecz może też pogłębić spowolnienie aktywności gospodarczej.

Najważniejszy wniosek jest więc bardziej ostrożny niż teza o potwierdzonej recesji: konflikt na Bliskim Wschodzie zwiększa koszty energii, podbija inflację i skłania instytucje do obniżania prognoz wzrostu. To właśnie połączenie słabszej gospodarki z wyższymi cenami stanowi największe wyzwanie dla strefy euro i EBC.