Po pierwsze, Komisja oparła się na nieaktualnych danych. Analizując, czy Marketplace jest usługą pośrednictwa internetowego, regulator przez trzy lata zbierał dane historyczne, ale zupełnie zignorował zmiany strukturalne wprowadzone przez Metę pod koniec lipca 2023 roku. Chodziło konkretnie o nowe limity liczby ogłoszeń, jakie mógł publikować jeden użytkownik. Te zmiany skutecznie usunęły główne kryterium, na podstawie którego Komisja identyfikowała konta firmowe na platformie . Krótko mówiąc, Bruksela oceniała platformę, która już nie istniała w takiej formie.

Po drugie, decyzja była po prostu źle uzasadniona. Sąd uznał, że rozumowanie Komisji było „hipotetyczne i niekompletne”, co uniemożliwiło Mecie zrozumienie podstaw swojej klasyfikacji, a sądom UE – przeprowadzenie skutecznej kontroli . To mocny cios w proceduralną wiarygodność Komisji. Jak podał Reuters, Sąd stwierdził: „Decyzja nie spełnia wymogów w zakresie uzasadnienia w odniesieniu do Marketplace, ponieważ nie pozwala ani Mecie zrozumieć powodów zaklasyfikowania jej jako podstawowej usługi platformowej będącej usługą pośrednictwa internetowego, ani sądom Unii Europejskiej na wykonywanie uprawnień kontrolnych” .

Czemu to pyrrusowe zwycięstwo?

Choć na papierze Meta wygrała, w praktyce to rozstrzygnięcie niewiele zmienia. Komisja Europejska wycofała status „strażnika dostępu” dla Marketplace już 23 kwietnia 2025 roku – ponad rok przed wyrokiem sądu . Stało się tak, ponieważ Meta aktywnie przekształciła platformę w serwis wyłącznie konsumencki (C2C), usuwając z niej konta firmowe. W efekcie, według danych Komisji, w 2024 roku Marketplace miało mniej niż 10 000 aktywnych użytkowników biznesowych, co sytuowało ją poniżej progów ilościowych wymaganych przez DMA .

Irlandzka telewizja RTE trafnie podsumowała to jako „w dużej mierze akademickie” rozstrzygnięcie, które jedynie formalizuje status zniesiony już wcześniej . Sama Meta przyznała w oświadczeniu: „Z zadowoleniem przyjmujemy wyrok Sądu w sprawie Marketplace, który potwierdza, że nie powinna była zostać wyznaczona w pierwszej kolejności” .

Messenger: nie ma ucieczki przed podwójnym liczeniem

Zupełnie inaczej potoczyły się losy odwołania w sprawie Messengera. Sąd w całości oddalił apelację Mety, odrzucając jej argumenty na trzech kluczowych płaszczyznach .

Messenger jako osobna usługa. Meta przekonywała, że Messenger jest integralną funkcją Facebooka, a nie samodzielną platformą. Sąd nie zgodził się z tym, uznając, że jest to „usługa łączności interpersonalnej niewykorzystująca numerów”, która działa jako osobna aplikacja, może być używana niezależnie od Facebooka i jest aktywnie oferowana do celów biznesowych .

Podwójne liczenie użytkowników jest dozwolone. To jeden z najważniejszych punktów wyroku. Meta twierdziła, że progi ilościowe zostały przekroczone niesłusznie, ponieważ użytkownicy Messengera pokrywają się z użytkownikami Facebooka. Sąd jednoznacznie orzekł, że Komisja nie ma obowiązku odejmowania nakładających się na siebie użytkowników przy obliczaniu progów dla różnych podstawowych usług platformowych . To duża wygrana regulatorów, która uniemożliwia gigantom technologicznym z rozległymi ekosystemami łatwe podważanie kryteriów ilościowych.

Brak obowiązku dochodzenia rynkowego. Sąd stwierdził, że Komisja nie musiała wszczynać formalnego dochodzenia przed wyznaczeniem Messengera, ponieważ Meta nie przedstawiła „wystarczająco uzasadnionych argumentów”, które „w sposób oczywisty podważyłyby” domniemania prawne wynikające z DMA . To pokazuje, że ciężar dowodu na wczesnym etapie spoczywa w pierwszej kolejności na firmie, która chce uniknąć regulacji.

Co ten wyrok oznacza dla egzekwowania DMA?

Ten częściowy sukces Mety wyznacza ważny kierunek dla unijnych regulatorów i firm technologicznych.

• Jakość, nie ilość w decyzjach Komisji: Unieważnienie decyzji dla Marketplace to jasny sygnał dla Komisji, że musi przygotowywać solidniejsze, bardziej aktualne i przejrzyste analizy. Poleganie na nieaktualnych danych i mglistych uzasadnieniach będzie skutkować porażką w sądzie. Wyrok może zmusić Brukselę do inwestowania większych zasobów w tworzenie szczegółowych, odpornych na kontrolę sądową decyzji .
• Zielone światło dla rozbijania ekosystemów: Podtrzymując decyzję dla Messengera, Sąd zaakceptował strategię Komisji polegającą na traktowaniu zintegrowanych funkcji w ramach dużego ekosystemu cyfrowego jako oddzielnych usług. To rozumowanie prawdopodobnie zostanie zastosowane w innych sprawach w całej branży, utrudniając „strażnikom dostępu” ukrywanie poszczególnych usług w swoich platformach .
• Domniemania z DMA są bardzo silne: Wyrok w sprawie Messengera pokazuje, że firmom bardzo trudno jest uchylić się od regulacji po przekroczeniu progów ilościowych. Sąd odrzucił argumenty proceduralne Mety, potwierdzając, że domniemania z DMA to potężne narzędzie dla regulatorów, a firmy nie mogą automatycznie opóźniać procesu żądaniami wszczynania dochodzeń .
• Możliwa dalsza apelacja: Obie strony mogą odwołać się od wyroku do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, ale wyłącznie w kwestiach prawnych, w terminie dwóch miesięcy i dziesięciu dni . Ewentualna apelacja mogłaby doprecyzować standard uzasadnienia wymagany na etapie wyznaczania, co pozostaje kluczowym polem sporu w orzecznictwie dotyczącym DMA.

Po pierwsze, Komisja oparła się na nieaktualnych danych. Analizując, czy Marketplace jest usługą pośrednictwa internetowego, regulator przez trzy lata zbierał dane historyczne, ale zupełnie zignorował zmiany strukturalne wprowadzone przez Metę pod koniec lipca 2023 roku. Chodziło konkretnie o nowe limity liczby ogłoszeń, jakie mógł publikować jeden użytkownik. Te zmiany skutecznie usunęły główne kryterium, na podstawie którego Komisja identyfikowała konta firmowe na platformie . Krótko mówiąc, Bruksela oceniała platformę, która już nie istniała w takiej formie.

Po drugie, decyzja była po prostu źle uzasadniona. Sąd uznał, że rozumowanie Komisji było „hipotetyczne i niekompletne”, co uniemożliwiło Mecie zrozumienie podstaw swojej klasyfikacji, a sądom UE – przeprowadzenie skutecznej kontroli . To mocny cios w proceduralną wiarygodność Komisji. Jak podał Reuters, Sąd stwierdził: „Decyzja nie spełnia wymogów w zakresie uzasadnienia w odniesieniu do Marketplace, ponieważ nie pozwala ani Mecie zrozumieć powodów zaklasyfikowania jej jako podstawowej usługi platformowej będącej usługą pośrednictwa internetowego, ani sądom Unii Europejskiej na wykonywanie uprawnień kontrolnych” .

Czemu to pyrrusowe zwycięstwo?

Choć na papierze Meta wygrała, w praktyce to rozstrzygnięcie niewiele zmienia. Komisja Europejska wycofała status „strażnika dostępu” dla Marketplace już 23 kwietnia 2025 roku – ponad rok przed wyrokiem sądu . Stało się tak, ponieważ Meta aktywnie przekształciła platformę w serwis wyłącznie konsumencki (C2C), usuwając z niej konta firmowe. W efekcie, według danych Komisji, w 2024 roku Marketplace miało mniej niż 10 000 aktywnych użytkowników biznesowych, co sytuowało ją poniżej progów ilościowych wymaganych przez DMA .

Irlandzka telewizja RTE trafnie podsumowała to jako „w dużej mierze akademickie” rozstrzygnięcie, które jedynie formalizuje status zniesiony już wcześniej . Sama Meta przyznała w oświadczeniu: „Z zadowoleniem przyjmujemy wyrok Sądu w sprawie Marketplace, który potwierdza, że nie powinna była zostać wyznaczona w pierwszej kolejności” .

Messenger: nie ma ucieczki przed podwójnym liczeniem

Zupełnie inaczej potoczyły się losy odwołania w sprawie Messengera. Sąd w całości oddalił apelację Mety, odrzucając jej argumenty na trzech kluczowych płaszczyznach .

Messenger jako osobna usługa. Meta przekonywała, że Messenger jest integralną funkcją Facebooka, a nie samodzielną platformą. Sąd nie zgodził się z tym, uznając, że jest to „usługa łączności interpersonalnej niewykorzystująca numerów”, która działa jako osobna aplikacja, może być używana niezależnie od Facebooka i jest aktywnie oferowana do celów biznesowych .

Podwójne liczenie użytkowników jest dozwolone. To jeden z najważniejszych punktów wyroku. Meta twierdziła, że progi ilościowe zostały przekroczone niesłusznie, ponieważ użytkownicy Messengera pokrywają się z użytkownikami Facebooka. Sąd jednoznacznie orzekł, że Komisja nie ma obowiązku odejmowania nakładających się na siebie użytkowników przy obliczaniu progów dla różnych podstawowych usług platformowych . To duża wygrana regulatorów, która uniemożliwia gigantom technologicznym z rozległymi ekosystemami łatwe podważanie kryteriów ilościowych.

Brak obowiązku dochodzenia rynkowego. Sąd stwierdził, że Komisja nie musiała wszczynać formalnego dochodzenia przed wyznaczeniem Messengera, ponieważ Meta nie przedstawiła „wystarczająco uzasadnionych argumentów”, które „w sposób oczywisty podważyłyby” domniemania prawne wynikające z DMA . To pokazuje, że ciężar dowodu na wczesnym etapie spoczywa w pierwszej kolejności na firmie, która chce uniknąć regulacji.

Co ten wyrok oznacza dla egzekwowania DMA?

Ten częściowy sukces Mety wyznacza ważny kierunek dla unijnych regulatorów i firm technologicznych.

• Jakość, nie ilość w decyzjach Komisji: Unieważnienie decyzji dla Marketplace to jasny sygnał dla Komisji, że musi przygotowywać solidniejsze, bardziej aktualne i przejrzyste analizy. Poleganie na nieaktualnych danych i mglistych uzasadnieniach będzie skutkować porażką w sądzie. Wyrok może zmusić Brukselę do inwestowania większych zasobów w tworzenie szczegółowych, odpornych na kontrolę sądową decyzji .
• Zielone światło dla rozbijania ekosystemów: Podtrzymując decyzję dla Messengera, Sąd zaakceptował strategię Komisji polegającą na traktowaniu zintegrowanych funkcji w ramach dużego ekosystemu cyfrowego jako oddzielnych usług. To rozumowanie prawdopodobnie zostanie zastosowane w innych sprawach w całej branży, utrudniając „strażnikom dostępu” ukrywanie poszczególnych usług w swoich platformach .
• Domniemania z DMA są bardzo silne: Wyrok w sprawie Messengera pokazuje, że firmom bardzo trudno jest uchylić się od regulacji po przekroczeniu progów ilościowych. Sąd odrzucił argumenty proceduralne Mety, potwierdzając, że domniemania z DMA to potężne narzędzie dla regulatorów, a firmy nie mogą automatycznie opóźniać procesu żądaniami wszczynania dochodzeń .
• Możliwa dalsza apelacja: Obie strony mogą odwołać się od wyroku do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, ale wyłącznie w kwestiach prawnych, w terminie dwóch miesięcy i dziesięciu dni . Ewentualna apelacja mogłaby doprecyzować standard uzasadnienia wymagany na etapie wyznaczania, co pozostaje kluczowym polem sporu w orzecznictwie dotyczącym DMA.