Muse i Xiaowei pokazują dwie drogi do osobistego AI

Meta Muse i Xiaowei, asystent Tencentu w WeChat, mają podobny cel: AI ma nie tylko odpowiadać na pytania, lecz także wykonywać zadania. Różnią się jednak punktem wyjścia. Muse przedstawiany jest jako agent w chmurze, któremu można zlecić zadanie do wykonania w przeglądarce i połączonych usługach. Xiaowei działa wewnątrz WeChat, gdzie pomoc może pojawić się obok rozmów, treści i mini-programów — niewielkich aplikacji uruchamianych w ramach WeChat. 518

To, gdzie użytkownik spotyka asystenta, wpływa na codzienne korzystanie z niego, dostęp do usług i zaufanie, które musi zdobyć. Warto przy tym pamiętać, że Xiaowei w opisywanym okresie był testowany na ograniczoną skalę. Potencjału tej koncepcji nie należy więc mylić z szeroką, sprawdzoną dostępnością. 811

Muse zaczyna od zadania, Xiaowei — od aplikacji

Muse opiera się na delegowaniu: użytkownik określa cel, a agent może działać w przeglądarce i korzystać z połączonych usług. Meta informuje, że Muse działa na przeznaczonym dla niego komputerze w chmurze, a jego działania kierowane do internetu kontroluje osobny system o nazwie Sentinel. Według firmy agent prosi o zgodę, gdy jest to potrzebne, między innymi przed wrażliwymi czynnościami, takimi jak wysłanie e-maila czy dokonanie zakupu. To opis zabezpieczeń przedstawiony przez Meta, a nie gwarancja, że agent nigdy się nie pomyli. 1827

Xiaowei ma podejście osadzone w aplikacji. Można go przywołać w różnych miejscach WeChat, między innymi w kontekście rozmów i treści, a także połączyć jego pomoc z mini-programami. W opisywanych zastosowaniach asystent miał m.in. podsumowywać rozmowy i pomagać w układaniu odpowiedzi. 5 WeChat testował Xiaowei na niewielkiej grupie użytkowników, którzy mogli korzystać z niego za pomocą tekstu lub głosu. 811

W praktyce różnica sprowadza się do tego, od czego zaczyna użytkownik. W przypadku Muse trzeba zlecić zadanie osobnemu asystentowi; Xiaowei może być dostępny w aplikacji, z której użytkownik już korzysta. To może ułatwiać czynności wykonywane w WeChat, podczas gdy Muse jest projektowany z myślą o zadaniach obejmujących różne usługi. Dostępne materiały nie przesądzają jednak, które podejście użytkownicy z czasem uznają za wygodniejsze.

Koordynowanie kontaktów wymaga zgody innych osób

Agent działający w wielu usługach może pomóc jednej osobie wykonać zadanie. Gdy w grę wchodzi kontakt z innymi, dochodzą jednak ich preferencje i zgoda. Test funkcji „AI Social” w Xiaowei dotyczy właśnie takiej sytuacji: asystent może przedstawić drugiej osobie powód proponowanego kontaktu i poprosić o jej zgodę, zanim oba asystenty zaczną się komunikować. Opisywano to jako test na małą skalę, a nie dowód, że taka forma koordynacji jest już powszechnie dostępna lub sprawdzona. 2

To prowadzi do ważnego pytania o zaufanie do agentów w aplikacjach społecznościowych: kiedy mogą korzystać z kontekstu rozmowy, kontaktować się z innymi albo wypowiadać się w czyimś imieniu? W opisywanym teście elementem procesu była zgoda odbiorcy. 2 W przypadku agentów działających w wielu usługach użytkownicy również powinni wiedzieć, do czego asystent ma dostęp i kiedy poprosi o pozwolenie. Meta deklaruje, że Muse prosi o zgodę przed wrażliwymi działaniami. 27

Dostęp do usług wyznacza możliwości agentów

Model Muse opiera się na połączeniach z usługami spoza samego interfejsu asystenta. Komputer w chmurze i przeglądarka mają umożliwiać pracę w różnych serwisach, a dodatkowe połączenia zapewniają dostęp do kolejnych usług. 18 Dlatego istotne są zarówno uprawnienia użytkownika, jak i dostęp oferowany przez poszczególnych dostawców: możliwości agenta zależą od dostępnych połączeń oraz zakresu udzielonej mu zgody.

Xiaowei korzysta ze ścieżki prowadzącej przez mini-programy WeChat. Wytyczne dla deweloperów opisują procedurę udostępniania funkcji agentom za pośrednictwem mini-programów. Obejmuje ona m.in. złożenie wniosku i przekazanie funkcji do weryfikacji. 10 Dzięki temu usługi mogą być dostępne w znanym użytkownikom środowisku, ale przydatność asystenta zależy również od tego, którzy dostawcy zdecydują się udostępnić tam swoje możliwości.

Wpływ na biznes pozostaje niewiadomą

Asystent porównujący oferty w różnych usługach mógłby wpływać na to, którego dostawcę wybierze użytkownik. To możliwa konsekwencja modelu Muse opartego na pracy między usługami, a nie przesądzony rezultat. 18 W przypadku Xiaowei część działań odbywałaby się przez mini-programy WeChat, więc doświadczenie użytkownika zależy także od platformy i uczestniczących w niej usług. Dostęp deweloperów podlega procedurze WeChat. 10

Dostawcy mogą być zainteresowani tym, jak asystent przedstawia dostępne opcje i kieruje użytkowników do konkretnych usług. Dostępne źródła opisują jednak przede wszystkim konstrukcję obu rozwiązań i sposoby uzyskiwania dostępu do usług. Nie przesądzają, jaki wpływ którekolwiek z nich będzie mieć na konkurencję, relacje z handlowcami czy sprzedaż.

Wspólnym sprawdzianem jest zaufanie

Obietnica Muse zależy od tego, czy użytkownicy zgodzą się dać agentowi dostęp do swoich kont i pozwolą mu podejmować istotne działania. Meta deklaruje, że Sentinel kontroluje działania wychodzące do internetu, a Muse prosi o zgodę przed wrażliwymi czynnościami. Użytkownicy nadal będą jednak potrzebować jasnych granic i możliwości sprawdzenia, co agent zrobił. 27

W przypadku Xiaowei większe znaczenie mają granice związane z rozmowami, kontekstem społecznym i kontaktowaniem się z innymi osobami. Opisywany test społecznościowy uwzględnia etap uzyskania zgody, ale ograniczona skala testów oznacza, że szerszy zasięg i sposób działania funkcji pozostają niepewne. 28

Różnica nie sprowadza się więc tylko do wyboru między osobnym agentem a funkcją w aplikacji. Chodzi o dwie drogi do użyteczności: Muse zachęca do powierzania zadań wykonywanych w różnych usługach, a Xiaowei ma udostępniać pomoc w kontekstach, które użytkownik zna już z WeChat. Żaden z tych modeli nie usuwa trudnych pytań o dostęp, współpracę dostawców usług i kontrolę użytkownika.