Ropa, Fed i Nvidia. Dlaczego konflikt USA–Iran ciąży azjatyckim producentom chipów

Nasilenie walk między USA a Iranem w pobliżu cieśniny Ormuz uderzyło w azjatyckie rynki przez szybko działający mechanizm: ryzyko zakłóceń w dostawach energii podniosło ceny ropy, wzmocniło obawy inflacyjne, zwiększyło oczekiwania dotyczące polityki Rezerwy Federalnej i skłoniło inwestorów do redukcji ekspozycji na drogie, wrażliwe na stopy akcje wzrostowe.

Bezpośrednia reakcja była widoczna 31 sierpnia. Według Reutersa ropa Brent zakończyła sesję na poziomie 90,49 dol. za baryłkę, a amerykańska WTI wzrosła do 85,76 dol. Jednocześnie akcje taniały, a rentowności obligacji rosły, ponieważ inwestorzy na nowo oceniali perspektywy inflacji i polityki Fedu. 1 W trakcie sesji WTI przekraczała 86 dol., a Brent 91 dol. 11

Łańcuch rynkowy: konflikt, ropa i stopy procentowe

Cieśnina Ormuz ma kluczowe znaczenie dla reakcji rynków, ponieważ spowolnienie ruchu tankowców zwiększa ryzyko ograniczenia podaży energii. Już wcześniej w sierpniu ropa drożała wraz z eskalacją napięć, decyzją Zjednoczonych Emiratów Arabskich o zawieszeniu transakcji finansowych i gospodarczych z Iranem oraz utrzymującym się spowolnieniem żeglugi przez cieśninę. 2

Kolejna wymiana ataków dołożyła do cen ropy geopolityczną premię za ryzyko. Doniesienia mówiły o amerykańskich uderzeniach na irańskie wyrzutnie na wyspie Larak oraz irańskich atakach rakietowych na amerykańskie pozycje wojskowe w Jordanii. 18 Wcześniejsza eskalacja była także wiązana z atakiem na emiracki port naftowy i statki przepływające przez cieśninę. 7

Droższa ropa wpływa nie tylko na sektor energetyczny. W krótkim czasie rosną koszty paliwa, transportu i innych nakładów, co może podbić inflację. Dla banków centralnych jest to szczególnie niewygodny scenariusz, gdy wojna i zakłócenia łańcuchów dostaw jednocześnie zagrażają wzrostowi gospodarczemu.

Dlaczego ucierpiały akcje chipowe w Japonii i Korei Południowej

Akcje producentów półprzewodników często zachowują się jak aktywa wzrostowe o długim czasie trwania. Ich wyceny w dużej mierze zależą od przyszłych zysków, globalnego popytu i kosztu kapitału. Gdy rosną rentowności obligacji skarbowych USA, spada bieżąca wartość przypisywana przyszłym zyskom. Szok naftowy dodatkowo rodzi obawy o słabszą aktywność gospodarczą i wyższe koszty operacyjne.

To połączenie ma szczególne znaczenie w Japonii i Korei Południowej, gdzie spółki technologiczne i półprzewodnikowe mają duży udział w głównych indeksach giełdowych. W poprzednim okresie wzrostu cen ropy i rentowności obligacji, któremu towarzyszyła wyprzedaż chipów, południowokoreański KOSPI spadł o 5,5 proc., a japoński Nikkei o 2,1 proc. 12 Inny raport rynkowy opisywał niemal 6-procentową przecenę w Korei Południowej i ponad 3-procentowy spadek w Japonii, gdy straty spółek chipowych zbiegły się z droższą ropą i wyższymi rentownościami obligacji. 24

Ta wrażliwość działa w obie strony. Gdy ropa taniała, a obawy dotyczące ruchu statków przez Ormuz słabły, rosły akcje Samsung Electronics i SK Hynix, a także japoński Nikkei. 2227 Sugeruje to, że sektor reagował nie tylko na fundamenty poszczególnych firm, lecz również na zmieniające się ryzyko makroekonomiczne.

Dlaczego inwestorzy zwiększyli zakłady na podwyżkę stóp we wrześniu

Inflacyjny szok wywołany przez ropę stawia Fed przed trudnym wyborem. Wyższe ceny energii mogą podbić inflację ogółem, nawet gdy napięcia geopolityczne osłabiają popyt. Jeśli inwestorzy uznają, że wzrost cen ropy przełoży się na szerszą presję cenową lub oczekiwania inflacyjne, zaczną zakładać, że stopy pozostaną wyższe przez dłuższy czas.

31 sierpnia rynki wyceniały prawdopodobieństwo wrześniowej podwyżki stóp na 57 proc., gdy odnowienie walk podniosło ceny ropy i utrzymało rentowności obligacji na wysokim poziomie. 1026 Oznaczało to zaostrzenie warunków finansowych: wyższe rentowności zwiększają koszty finansowania i zmniejszają atrakcyjność akcji spółek wzrostowych.

Kluczowe pytanie brzmi, czy wzrost cen ropy okaże się przejściowy. Krótkotrwała geopolityczna premia może podbić inflację, ale nie musi zmienić średnioterminowej ścieżki polityki Fedu. Długotrwałe zakłócenia w żegludze lub infrastrukturze naftowej byłyby znacznie poważniejsze, szczególnie w połączeniu z uporczywą inflacją bazową i odpornym rynkiem pracy.

Dane i wyniki, które mogą zdecydować o kolejnym ruchu

Raport o zatrudnieniu w USA

Dane z rynku pracy pokażą, czy gospodarka jest w stanie wchłonąć szok energetyczny bez gwałtownego spowolnienia. Silny wzrost zatrudnienia i płac utrudniłyby bankierom centralnym uznanie wyższych cen ropy za odosobnione, tymczasowe zaburzenie. Słabe dane wzmocniłyby argument, że dalsze zacieśnianie polityki mogłoby nadmiernie osłabić popyt.

Inflacja CPI z 11 września

Raport CPI będzie najważniejszym krótkoterminowym testem tego, czy presja inflacyjna się rozszerza. Wzrost napędzany głównie cenami benzyny byłby mniej istotny dla polityki pieniężnej niż wysoki odczyt inflacji bazowej, wskazujący na ponowną presję w wielu kategoriach towarów i usług.

Inflacja PCE

Indeks PCE jest preferowanym przez Fed miernikiem inflacji. Z najnowszych doniesień wynikało, że ostatni odczyt PCE był nieco wyższy od oczekiwań, co podtrzymało obawy inflacyjne, mimo że uwaga rynku koncentrowała się na Nvidii i akcjach technologicznych. 1819 Mocny odczyt bazowego PCE utrudniłby inwestorom uznanie wzrostu cen ropy wyłącznie za efekt geopolityczny.

Wyniki i prognozy Nvidii

Nvidia jest ważnym barometrem cyklu inwestycji w sztuczną inteligencję i całego sektora półprzewodników. Jej ostatnie wyniki przewyższyły oczekiwania, przychody z centrów danych wzrosły ponad dwukrotnie rok do roku, a prognozy spółki pomogły podnieść notowania azjatyckich firm technologicznych, w tym obciążonego spółkami chipowymi indeksu KOSPI. 1829

Mocne prognozy mogą więc złagodzić presję makroekonomiczną na akcje półprzewodników. Z kolei słabszy popyt, marże lub oczekiwania dotyczące nakładów inwestycyjnych mogą zmienić szeroką sesję w trybie „risk-off” w głębszą korektę napędzaną przez sektor technologiczny. Wyniki Nvidii nie usuną ryzyka związanego z ropą i stopami, ale mogą przesądzić, czy inwestorzy uznają wyprzedaż za przejściowe dostosowanie wycen, czy za sygnał słabnącego popytu.

Co mogłoby przedłużyć wyprzedaż?

Presja na azjatyckie akcje i oczekiwania dotyczące polityki pieniężnej prawdopodobnie utrzymałaby się, gdyby jednocześnie pojawiły się:

• kolejne ataki USA i Iranu lub rozszerzenie konfliktu na cały region;
• potwierdzone zakłócenia żeglugi przez cieśninę Ormuz albo działalności regionalnej infrastruktury naftowej;
• utrzymujący się wzrost cen Brent i WTI;
• niespodziewanie wysoka inflacja bazowa CPI lub PCE;
• odporne dane o zatrudnieniu i wzroście płac;
• dalszy wzrost długoterminowych rentowności obligacji skarbowych USA.

Taki zestaw czynników umocniłby scenariusz stóp procentowych utrzymywanych na wysokim poziomie przez dłuższy czas, jednocześnie osłabiając oczekiwania dotyczące globalnego wzrostu.

Co mogłoby odwrócić ten trend?

Rynki mogłyby się odbudować, gdyby dyplomacja lub porozumienie dotyczące żeglugi zmniejszyły premię za ryzyko na rynku ropy, inflacja bazowa pozostała pod kontrolą, dane z rynku pracy osłabły bez gwałtownego załamania, a Nvidia i inne spółki związane ze sztuczną inteligencją przedstawiły mocne prognozy. Wcześniejszy spadek cen ropy po rozmowach dotyczących ruchu przez Ormuz zbiegł się z odbiciem azjatyckich indeksów i akcji technologicznych. 22

Najważniejsze jest więc to, jak długo potrwa szok. Pierwsza reakcja nie była wyłącznie odpowiedzią na informacje wojskowe — rynek jednocześnie przeszacował ryzyko dla dostaw energii, inflacji, stóp procentowych i wzrostu gospodarczego. Jeśli konflikt pozostanie ograniczony, a ropa zacznie tanieć, akcje spółek półprzewodnikowych mogą szybko odrobić straty. Jeżeli jednak zakłócenia podaży i presja inflacyjna okażą się trwałe, odwrócenie presji zarówno na azjatyckie firmy technologiczne, jak i na perspektywy polityki Fedu będzie znacznie trudniejsze.