Najkrótsza odpowiedź: nie był to wyczyn jednego kosmodromu ani jednej rakiety. Chiny przeprowadziły sześć udanych startów orbitalnych między 15 a 20 września 2026 r., uruchamiając równolegle różne systemy nośne, operatorów i miejsca startów — w tym platformę morską.
1
3
5
Sześć misji w sześć dni
W serii znalazły się ładunki dla internetu satelitarnego, obserwacji Ziemi i demonstracji nowych technologii.
- 15 września — Zhuque-2E Y7: LandSpace wyniósł 10 satelitów szerokopasmowej konstelacji Qianfan, znanej także jako Spacesail, z komercyjnej strefy Dongfeng w pobliżu Jiuquan. Był to pierwszy duży pakiet Qianfan wystrzelony rakietą opracowaną komercyjnie.
2
4
6
- 16 września — Gravity-1 Y3: Orienspace wystartował z platformy na Morzu Wschodniochińskim. Ładunek obejmował osiem satelitów łączności Qianfan oraz eksperymentalnego satelitę komunikacyjnego o bardzo wysokiej przepustowości.
6
8
14
- 17 września — Long March 12: Rakieta Long March 12 wyniosła z komercyjnego ośrodka startowego na Hainanie 25. grupę satelitów SatNet na niskiej orbicie okołoziemskiej. Bazy startów i źródła śledzące wskazują, że chodziło o dziewięć satelitów komunikacyjnych.
18
20
26
- 17 września — Kuaizhou-11: Spółka ExPace, należąca do CASIC, wystrzeliła z Jiuquan komercyjne satelity radarowe Tianyi-51 i Tianyi-52, wykorzystujące interferometryczny radar z syntetyczną aperturą, wraz z trzecim ładunkiem.
9
18
23
- 19 września — Long March 2D: Z Taiyuan wystartowały cztery satelity PIESAT-2, o numerach 13–16. To działające w paśmie X satelity radarowe z syntetyczną aperturą dla firmy obserwacji Ziemi PIESAT.
11
13
- 20 września — Kinetica-1/Lijian-1 Y18: CAS Space wyniósł dziewięć satelitów z komercyjnej strefy Dongfeng, w tym Qinling-1, Qinling-2 i PEGA-SUS1. Ten ostatni był demonstratorem systemu łączącego komunikację, obserwację, inteligencję i przetwarzanie danych.
29
30
37
Cztery starty opisywane jako wykonane w około 45 godzin obejmowały loty Zhuque-2E, Gravity-1, Long March 12 i Kuaizhou-11. Wszystkie zakończyły się umieszczeniem ładunków na orbicie, a dwie z czterech rakiet były konstrukcjami prywatnymi.
3
5
Co umożliwiło tak wysokie tempo
Kluczowe było działanie równoległe. Misje korzystały z Jiuquan i tamtejszej strefy komercyjnej, komercyjnego kosmodromu na Hainanie, Taiyuan oraz morskiej platformy startowej na Morzu Wschodniochińskim. Taki układ ogranicza zależność od jednego stanowiska, jednej rodziny rakiet lub jednego operatora.
5
8
9
11
Widoczny był też podział ról w chińskim sektorze kosmicznym:
- firmy komercyjne dostarczyły metanową rakietę Zhuque-2E, startującego z morza Gravity-1 oraz misję współdzieloną Kinetica-1;
4
8
29
- instytucje państwowe lub powiązane z państwem realizowały misje Long March 12, Long March 2D i Kuaizhou-11, w tym loty dla SatNet i satelitów radarowych.
18
20
23
Znaczenie ma zwłaszcza to, że dwa komercyjne loty z początku serii bezpośrednio wsparły rozwijanie konstelacji szerokopasmowej Qianfan.
6
14
Przyrost dla Qianfan, SatNet i radarowej obserwacji Ziemi
Dwie pierwsze misje umieściły na orbicie łącznie 18 satelitów Qianfan: 10 na Zhuque-2E i osiem na Gravity-1. Long March 12 dołożył dziewięć satelitów SatNet.
4
8
20
Qianfan oraz SatNet, określany również jako Guowang, to dwa główne chińskie projekty szerokopasmowych konstelacji na niskiej orbicie okołoziemskiej. Według publicznych danych śledzących i źródeł branżowych ich łączna docelowa skala przekracza 28 tys. satelitów, choć liczby i harmonogramy mogą się zmieniać.
50
51
Seria zwiększyła także zdolności niezwiązane z internetem satelitarnym. Misja PIESAT-2 dodała cztery radarowe satelity komercyjnej obserwacji Ziemi. Z kolei Kinetica-1 wyniosła zróżnicowany zestaw ładunków: satelity obserwacyjne, urządzenia do monitorowania środowiska kosmicznego i demonstratory technologiczne.
11
30
37
Ważny sygnał, ale nie dowód na trwałą skalę
Po rekordowych 92 startach orbitalnych w 2025 r. Chiny miały celować w około 140 startów w 2026 r. Sześć lotów w jednym tygodniu pokazuje, że infrastruktura startowa może obsługiwać wysokie tempo, zwłaszcza przy koordynacji zasobów komercyjnych i państwowych.
43
48
Jednak krótki zryw nie przesądza jeszcze, że tempo potrzebne do realizacji rocznego celu lub budowy megakonstelacji będzie utrzymane. Ograniczeniami pozostają produkcja satelitów, dostępność stanowisk startowych, niezawodność lotów i liczba satelitów zabieranych w pojedynczej misji.
Wąskie gardło: odzyskiwanie i ponowne użycie stopni
Żaden z sześciu startów nie był przykładem rutynowego odzyskania i ponownego użycia orbitalnego pierwszego stopnia. To kluczowa różnica dla kolejnego etapu chińskich planów konstelacyjnych.
Chiny rozwijają technologie rakiet wielokrotnego użycia. Debiutancki lot Long March-12B w czerwcu 2026 r. nie obejmował jednak próby odzyskania pierwszego stopnia. Informowano też o kontrolowanych odzyskaniach, ale odzyskany booster to nie to samo co sprawdzona flota, którą można szybko przygotowywać do kolejnych lotów.
43
48
49
Wrześniowa seria pokazuje więc przede wszystkim zdolność Chin do szybkiej koordynacji zróżnicowanego ekosystemu startowego. Trudniejszym zadaniem będzie przełożenie takich epizodów na ekonomiczny i powtarzalny system zdolny do wynoszenia dziesiątek tysięcy satelitów szerokopasmowych.