Jen i dwa peso zyskują wobec dolara, ale każde z innych powodów

Na początku września 2026 r. rynki walutowe pokazywały ten sam rezultat z trzech różnych przyczyn: dolar amerykański tracił wobec jena, peso meksykańskiego i peso kolumbijskiego, lecz mechanizmy stojące za tym ruchem nie były takie same.

W Japonii kluczowe było rosnące oczekiwanie wyższych kosztów finansowania. Meksykańską walutę wspierała nadal wysoka przewaga stóp procentowych oraz napływ inwestycji. Z kolei umocnienie peso kolumbijskiego zbiegło się z lepszym nastawieniem do miejscowych aktywów i korzystnym sentymentem wobec sektora powiązanego z ropą. To przykład, jak różnice w polityce pieniężnej i pozycjonowaniu inwestorów przesuwają kapitał między krajami — ale nie oznacza, że wszystkie trzy waluty były tą samą transakcją.

Najważniejsze poziomy rynkowe

Sposób notowania par walutowych ma znaczenie. USD/JPY, USD/MXN i USD/COP oznaczają liczbę jenów lub peso za jednego dolara. Spadek takiego kursu oznacza zatem umocnienie lokalnej waluty.

• Jen japoński: 3 września jen zyskał wobec dolara ponad 2% i osiągnął miesięczne maksimum, gdy inwestorzy zwiększyli zakłady na podwyżkę stóp przez Bank Japonii.1719
• Peso meksykańskie: 5 września USD/MXN wynosił około 16,89, co opisywano jako najsilniejszy poziom peso od maja 2024 r.7
• Peso kolumbijskie: 4 września Bloomberg podawał kurs USD/COP w okolicach 3126,65. Inne relacje rynkowe wskazywały na około 3160 po poprzedniej sesji — wciąż znacznie poniżej około 4002 peso za dolara, czyli 52-tygodniowego maksimum przywołanego w tym materiale.3340

To chwilowe odczyty rynkowe, a nie stałe kursy. Notowania w ciągu dnia mogą różnić się zależnie od momentu i miejsca handlu.

Japonia: oczekiwane zacieśnienie polityki BOJ podniosło koszt finansowania w jenie

Wzrost wartości jena był silnie związany z oczekiwaniami, że Bank Japonii podniesie na wrześniowym posiedzeniu stopy o 25 punktów bazowych, do 1,25%. Według danych przytoczonych przez Reutersa 4 września rynek wyceniał prawdopodobieństwo takiego ruchu na 97%.18

To istotne, ponieważ jen od dawna służy jako waluta finansująca. W typowej transakcji carry trade inwestor pożycza jeny po relatywnie niskim koszcie, a następnie kupuje aktywa o wyższym oprocentowaniu gdzie indziej. Gdy rosną japońskie stopy i rentowności krótkoterminowych obligacji, korzyść z takiego finansowania maleje. Zamykając pozycję, inwestor musi kupić jeny, aby spłacić finansowanie — co zwiększa popyt na walutę.

Reuters podał, że nie było dowodów na oficjalną interwencję walutową stojącą za pierwszym gwałtownym ruchem jena, co wzmacniało ocenę, że głównym czynnikiem były oczekiwania dotyczące stóp.17 Bloomberg również wskazywał na odwracanie pozycji finansowanych jenem jako element, który wyniósł walutę do miesięcznego maksimum.19

Najważniejsze rozróżnienie: mocniejszy jen nie był wyłącznie szerokim głosowaniem przeciw dolarowi. Był też zmianą wyceny kosztu i ryzyka pożyczania w jenie.

Meksyk: wysoki dochód z carry trade i inwestycje wspierają peso

Przypadek Meksyku był w dużej mierze odwrotnością Japonii. Banco de México utrzymał główną stopę procentową na poziomie 6,50%, zachowując relatywnie wysoką rentowność aktywów denominowanych w peso mimo wcześniejszego łagodzenia polityki.116

Taka stopa może wspierać peso poprzez popyt związany z transakcjami carry: inwestorzy chętniej trzymają meksykańskie obligacje lub depozyty, jeśli oczekiwana stopa zwrotu jest wystarczająca, by zrekompensować ryzyko walutowe. Nie usuwa to ryzyka — strata na kursie może szybko przewyższyć dochód odsetkowy — ale pomaga wyjaśnić, dlaczego aktywa w peso pozostają atrakcyjne, gdy przewaga dolara pod względem oprocentowania przestaje być tak rozstrzygająca.

Meksyk odnotował również rekordowe bezpośrednie inwestycje zagraniczne w I kwartale: 23,591 mld USD, o 10,4% więcej niż rok wcześniej. Warto jednak uwzględnić strukturę tej kwoty: 22,222 mld USD stanowiły reinwestowane zyski, a nowe inwestycje wyniosły 1,705 mld USD.14 Dane te wspierają obraz trwałej aktywności przedsiębiorstw i powiązań inwestycyjnych, w tym w przemyśle, ale nie należy ich traktować jako prostego, równoważnego napływu świeżego popytu na peso.

Cena silnego peso

Silniejsze peso obniża lokalny koszt importu, co może pomagać konsumentom i firmom kupującym zagraniczne towary lub komponenty. Równocześnie zmniejsza wartość dolarowych przychodów eksporterów po przeliczeniu na peso i może osłabiać ich konkurencyjność cenową za granicą. Ta sama siła waluty, która przyciąga inwestorów, może więc obciążać firmy nastawione na eksport.

Kolumbia: większa skłonność do ryzyka i sentyment wobec aktywów powiązanych z ropą

Peso kolumbijskie umacniało się wraz z ogólną poprawą nastawienia do lokalnych aktywów. Główny indeks akcji COLCAP wzrósł 3 września o 1,81%, do 2534 pkt, a lokalne relacje opisywały jednocześnie mocniejsze peso i sprzyjające otoczenie dla rynku związanego z ropą.40

W tle znajdowały się także wysokie krajowe stopy procentowe i wsparcie ze strony sektora energetycznego. Według relacji stopa referencyjna banku centralnego wynosiła 12%, a przepływy eksportowe z ropy i węgla były wskazywane jako czynniki pomagające peso.41 Dane rynkowe z okolic 4 września pokazywały ponadto ropę powyżej 90 USD i USD/COP w pobliżu 3134, jednak są to jedynie momenty pomiaru rynku, a nie dowód, że sama ropa spowodowała ruch waluty.47

To ważne zastrzeżenie. Peso kolumbijskie może korzystać, gdy inwestorzy szukają wysoko oprocentowanych aktywów rynków wschodzących i poprawia się sentyment wobec sektora eksportowego. Zarazem jest podatne na zmiany cen ropy, globalnej skłonności do ryzyka oraz krajowych warunków fiskalnych i politycznych. Analitycy Scotiabanku wcześniej szacowali, że część aprecjacji peso mogła być napędzana oczekiwaniami i wyprowadzić kurs ponad poziom uzasadniany tradycyjnymi fundamentami.36

Co trzy umocnienia mówią o przepływach kapitału

Wspólnym mianownikiem była rozbieżność polityki pieniężnej, ale jej wpływ jest przeciwny zależnie od roli danej waluty:

• Japonia: oczekiwane podwyżki zwiększają koszt pożyczania jenów i mogą zmuszać inwestorów do zamykania pozycji finansowanych jenem.
• Meksyk: stopa 6,50% pomaga utrzymać potencjalną stopę zwrotu z aktywów w peso, a bezpośrednie inwestycje stanowią dodatkowe, bardziej strukturalne wsparcie.
• Kolumbia: wysokie rentowności i lepszy sentyment do aktywów powiązanych z ropą mogą przyciągać lub zatrzymywać kapitał, choć jest to wsparcie bardziej wrażliwe na warunki rynkowe.

Kapitał reaguje więc jednocześnie na oczekiwaną stopę zwrotu oraz koszt finansowania pozycji. Zmniejszająca się różnica stóp między Japonią a USA może sprzyjać jenowi, bo podważa opłacalność transakcji opartych na tanim finansowaniu w tej walucie. Z kolei wysokie stopy w Meksyku i Kolumbii mogą wzmacniać ich waluty, jeśli inwestorzy uznają premię odsetkową za wystarczającą rekompensatę ryzyka.

Co może odwrócić ten trend

Żadne z tych źródeł wsparcia nie jest trwałe. Rajd jena może wyhamować, jeśli decyzje BOJ rozczarują rynek albo rentowności w USA wyraźnie wzrosną. Peso meksykańskie pozostaje narażone na zmiany oczekiwań dotyczących stóp i niepewność w polityce handlowej. W przypadku Kolumbii szczególne znaczenie mają ceny surowców, globalny apetyt na ryzyko i zaufanie do krajowej polityki makroekonomicznej.

Ruchy z początku września pokazują szerszą lekcję rynku walutowego: waluty mogą jednocześnie rosnąć wobec dolara, choć napędza je zupełnie inna kombinacja oczekiwań wobec banków centralnych, pozycji carry trade, inwestycji oraz sentymentu związanego z surowcami.