Barcelona i Chelsea: Dwie skrajne strategie przygotowań przed sezonem 2026/27

Podejście klubu opiera się na trzech filarach:

1. Nowy specjalista od przygotowania fizycznego. Barcelona zatrudniła niemieckiego trenera fitness Benjamina Kugla do sztabu pierwszego zespołu. To bezpośrednia odpowiedź na uporczywe problemy z kontuzjami i kondycją w poprzednim sezonie . „The Athletic” donosił, że Alejandro Balde doznał kontuzji mięśnia dwugłowego uda w październiku po niewłaściwym użyciu sprzętu na siłowni, działając zgodnie z radami ówczesnych szkoleniowców . Kugel zastąpił na stanowisku Tousa, a jego przyjście sygnalizuje strukturalną naprawę, a nie tymczasowe łatanie dziur.

2. Indywidualne zadania domowe na okres przed przygotowaniami. Sztab Flicka przygotował dla zawodników spersonalizowane programy fizyczne, które mieli realizować przez 10 do 15 dni przed oficjalnym startem przygotowań . Celem było reaktywowanie mięśni, poprawa wydolności krążeniowo-oddechowej oraz wzmocnienie partii ciała najbardziej narażonych na intensywny trening, szczególnie dolnego odcinka pleców i mięśni dwugłowych ud .

3. Stopniowe zwiększanie obciążeń. W pierwszym tygodniu odbywały się pojedyncze sesje treningowe dziennie, a od trzeciego dnia wprowadzono treningi dwufazowe . Zajęcia zaczynały się o 9:30 rano, aby uniknąć największych upałów . Skupiano się na odbudowie podstawowej kondycji, zanim zwiększono intensywność pracy z piłką .

Barcelona korzysta także ze stabilności na stanowisku menedżera. To trzeci okres przygotowawczy Flicka w klubie. Sztab szkoleniowy, metodyka i filozofia treningowa są już dobrze ugruntowane . Co więcej, inauguracyjny mecz ligowy Barcelony został przesunięty na 2. kolejkę, ponieważ dziesięciu zawodników klubu brało udział w półfinałach mundialu .

Chelsea: Nowy menedżer, maksymalny dystans, pilna przebudowa

Sytuacja Chelsea jest przeciwieństwem tej w Barcelonie pod niemal każdym względem.

Obciążenie podróżą jest historyczne. Przedsezonowe tournée Chelsea obejmowało 56 godzin lotu na dystansie prawie 40 000 km – to prawie dwukrotnie więcej niż podczas zeszłorocznego tournée po USA pod wodzą byłego szefa Enzo Mareski . The Blues odwiedzili Sydney, Hongkong, Dżakartę i Iskandar Puteri w Malezji . Podróżowali dalej i dłużej niż jakikolwiek inny klub Premier League .

Kondycja jest priorytetem numer jeden. Alonso uczynił przygotowanie fizyczne osią swoich działań po tym, jak w sezonie 2025/26 Chelsea była statystycznie wybiegana przez prawie wszystkich rywali w Premier League . Treningi obejmowały testy bleep (wygrał Callum Walsh, którego sylwetka uległa znacznej poprawie), pracę na siłowni, gry małymi zespołami, ćwiczenia wykończeniowe oraz mieszankę sesji pojedynczych i dwufazowych . Wczesne przesłanie menedżera koncentrowało się na „duszy, celu i dobrej energii”, ale zakres wykonywanej pracy sugeruje, że czysta kondycja jest bezpośrednim priorytetem, zanim na pierwszy plan wysuną się zajęcia taktyczne .

Zamknięte sparingi. Przed wyjazdem za ocean Chelsea zaplanowała dwa nieoficjalne mecze towarzyskie – 18 lipca z Crawley Town i 23 lipca z Bromley – aby przyspieszyć budowanie meczowego rytmu .

Napięty harmonogram reintegracji. Kluczowi uczestnicy mundialu wrócili do klubu późno, zostawiając Alonso mniej niż dwa tygodnie na zintegrowanie pełnego składu przed meczem inaugurującym Premier League z Fulham 24 sierpnia . „The Guardian” zauważył, że Alonso ma tylko dwa tygodnie – i jeden ostatni sparing z Realem Sociedad – na pracę z wartym 117 milionów funtów transferem (Rogers), podatnym na kontuzje kapitanem Reecą Jamesem i Enzo Fernándezem .

Ryzyko dla każdego z klubów

Ryzyko Barcelony to izolowane luki w przygotowaniu fizycznym. Jeśli programy Kugla i indywidualne zadania domowe zadziałają zgodnie z planem, klub powinien wejść w sezon z gotowym i zsynchronizowanym składem. Większym pytaniem może być wkomponowanie zawodników wracających z mundialu, którzy ominęli pełny okres przygotowawczy.

Ryzyko Chelsea to ogólnoustrojowe zmęczenie. Alonso próbuje jednocześnie wdrożyć nowy system taktyczny i gruntownie poprawić kondycję fizyczną, podczas gdy jego piłkarze akumulują jet lag i zmęczenie podróżą. „The Guardian” opisał te znaki jako „niezbyt obiecujące”, biorąc pod uwagę nadmiernie liczną kadrę i ograniczony czas na integrację .

Konkluzja: Barcelona zarządza standardowym okresem przygotowawczym po mundialu poprzez ciągłość, zatrudnienie specjalisty i indywidualne planowanie. Chelsea nawiguje przez znacznie bardziej napięty i logistycznie wyczerpujący okres przygotowawczy pod wodzą nowego menedżera, który musi od podstaw zbudować fizyczną tożsamość drużyny. Jeden klub wprowadza drobne poprawki; drugi przebudowuje się w ruchu.