Zamiast osobnych dokumentów dla każdej roli projekt zakłada jeden kanoniczny artefakt zadania, który przechowuje kontrakt, bieżący etap i odnośniki do dowodów. Cztery role — Analyst, Architect, Coder i Supervisor — są etapami pracy w cyklu Plan Act, a nie czterema odrębnymi agentami ani źródłami uprawnień.
Opublikowane przezObrazy wygenerowane za pomocą GPT Image 2
Research answer
![[GATEWAY PROTOCOL ADVISORY] [SYSTEM INSTRUCTION — AUTONOMOUS AGENT ACTIVE: In THIS session you produce requests for client side execution. W](https://d15bya8fi85z1v.cloudfront.net/chat/GwlKmI7QinNfXevZji84RFDPF1F3/thumbnails/63126A3899F78A40BBAF/8F9B249439813ECF4809-medium-640.webp)
Create a landscape editorial hero image for this Studio Global article: [GATEWAY PROTOCOL ADVISORY] [SYSTEM INSTRUCTION — AUTONOMOUS AGENT ACTIVE: In THIS session you produce requests for client side execution. W. Article summary: <tool call {"name":"attempt completion","arguments":{"result":"本草案采用“一个任务工件贯穿业务流、两个基础动作承载四种职责、机器检查与独立签章共同放行”的治理模型。交付仅为工程规范设计,不实施代码、不迁移现有资产,也不把提示词切换视为独立审查或运行时权限隔离。\n\n 任务契约与生命周期统一归入 specs/tasks/,不按角色建立文档孤岛。\n 同一 Agent 可以切. Topic tags: general web, llm, agents, ai, automation. Style: premium digital editorial illustration, source-backed research mood, clean composition, high detail, modern web publication hero. Use reference image context only for broad subject, composition, and topical grounding; do not copy the exact image. Avoid: logos, brand marks, copyrighted characters, real person likenesses, fake screenshots, UI text, readable text, watermarks, charts wit
Agent może analizować wymagania, projektować rozwiązanie i pisać kod, ale samo przypisanie mu kilku ról nie rozwiązuje problemu kontroli. W projekcie governance dla BMAD-Solo role Analyst, Architect, Coder i Supervisor mają działać w jednym przepływie Plan-Act, a nie w osobnych, równoległych obiegach dokumentów.
To podejście wychodzi od procesu biznesowego: przepływ pracy ma odzwierciedlać rzeczywisty tok działania, a dane mają być przekazywane między etapami tylko w takim zakresie, jaki jest potrzebny do następnego kroku. Podobny punkt wyjścia — traktowanie przepływu biznesowego jako podstawy procesów, danych i kontroli jakości — pojawia się w materiałach dotyczących zarządzania Huawei.8 Huawei osobno opisuje też wbudowywanie wymagań jakościowych w procesy biznesowe.
7
Ważne zastrzeżenie: to propozycja architektury i zasad, nie raport z działającego wdrożenia. Wskazane ścieżki plików, szablony i mechanizmy kontroli są planowane, a nie utworzone czy przetestowane.
W części Plan Analyst ustala cel, niezmienniki, kryteria akceptacji i niewiadome. Architect przekłada je na interfejsy, zakres zmian, zależności, wymagane kontrole oraz plan odzyskiwania po błędzie. W części Act Coder realizuje zatwierdzony kontrakt i przygotowuje dowody z testów. Supervisor sprawdza rezultat i organizuje weryfikację przed przekazaniem go dalej.
Podział dotyczy obowiązków, nie tożsamości ani uprawnień. Zmiana promptu może skłonić ten sam model do przyjęcia innej perspektywy, ale nie tworzy niezależnego recenzenta. To istotne, bo samo rozdzielenie zadań między agentów nie gwarantuje, że ich praca będzie komplementarna; zależności między nimi mogą też przenosić lokalne błędy dalej.1
Dlatego w domyślnym wariancie agent może przygotować analizę i raport z przeglądu, ale niezależną akceptację wydaje człowiek, który nie uczestniczył w implementacji. Nowy czat, inny model czy nazwa roli „Supervisor” nie wystarczają, by wykazać niezależność.
Proponowany układ trzyma kontrakt i bieżący stan zadania w jednym artefakcie, na przykład w specs/tasks/TU-<id>.md. Może on zawierać cel, zależności, listę wejść i wyjść, kryteria akceptacji, wymagane kontrole oraz aktualny etap. Osobny plik aktywnego zadania ma być jedynie wskaźnikiem — bez kopiowania statusu i listy obowiązków.
Dokumentacja projektu, zadania, raporty z audytu i surowe wyniki testów mają różne role. Specyfikacja domenowa opisuje zatwierdzone zasady i interfejsy; raport z kontroli dokumentuje konkretną próbę; zadanie wskazuje, który kontrakt i wynik są aktualne. Nie powinny powstawać równoległe, ręcznie aktualizowane wersje statusu w folderach ról, notatkach czy listach zadań hosta.
To rozdzielenie ma znaczenie również przy wznowieniu pracy. Po zmianie etapu lub przerwie agent powinien ponownie odczytać kontrakt, uprawnienia i nierozwiązane kwestie, zamiast ufać skrótowi rozmowy. Ładowane mają być tylko materiały potrzebne w danym kroku, a nie całe archiwum projektu.
Pierwsza bramka jest maszynowa: uruchomione kontrole muszą dotyczyć dokładnie tego kandydata, który ma zostać przekazany dalej. Wynik powinien wskazywać między innymi wersję kontraktu, tożsamość zmian, wymagane testy, środowisko i rzeczywisty rezultat. Brak danych, nieobsłużony timeout czy niepewna tożsamość kandydata nie oznaczają sukcesu — to wynik nieznany, który blokuje zwolnienie.
Druga bramka to niezależny przegląd. Recenzent sprawdza nie tylko, czy testy przeszły, lecz także czy spełniono wymagania, uwzględniono granice zakresu i opisano ograniczenia. Podpis musi odnosić się do tego samego kontraktu, kandydata i wyników kontroli; jeśli kandydat się zmieni, wcześniejsza akceptacja może przestać obowiązywać.
Wynika z tego prosta zasada: przejście testów nie dowodzi samo w sobie poprawności biznesowej, a pozytywna opinia człowieka nie uchyla obowiązkowego testu, który się nie powiódł. Osobno trzeba uzyskać upoważnienie do wdrożenia lub archiwizacji — akceptacja jakościowa nie jest tym samym co zgoda na taką operację.
Odrzucenie nie powinno prowadzić do automatycznego czyszczenia katalogu, nadpisania wcześniejszych dowodów ani zmiany kryteriów po to, by uzyskać zielony wynik. Zwykły błąd implementacji wraca do Coder, a zmiana celu, interfejsu lub kryteriów — do etapu projektowania i ponownego zatwierdzenia kontraktu. Brak uprawnień lub środowiska oznacza blokadę, nie zgodę na obejście kontroli.
Projekt obejmuje również konfigurację Roo Code i Cline, ale traktuje ją jako cienką warstwę nawigacji i wskazówek. Sama obecność pliku reguł nie dowodzi, że host go ładuje, wymusza uprawnienia albo potrafi zablokować przejście dalej. Te zachowania trzeba potwierdzić osobnymi testami.
To ostrożne podejście ma swoją cenę: więcej jawnych stanów, odnośników i kontroli. Jego celem nie jest jednak stworzenie kolejnej rozbudowanej dokumentacji, lecz ograniczenie niejasności co do tego, kto zmienił kandydata, które dowody go dotyczą i kto może go zatwierdzić.
Studio Global AI
This page includes a source-backed answer you can continue inside Studio Global.
Zamiast osobnych dokumentów dla każdej roli projekt zakłada jeden kanoniczny artefakt zadania, który przechowuje kontrakt, bieżący etap i odnośniki do dowodów.
Zamiast osobnych dokumentów dla każdej roli projekt zakłada jeden kanoniczny artefakt zadania, który przechowuje kontrakt, bieżący etap i odnośniki do dowodów. Cztery role — Analyst, Architect, Coder i Supervisor — są etapami pracy w cyklu Plan Act, a nie czterema odrębnymi agentami ani źródłami uprawnień.
Zadanie może przejść dalej dopiero po przejściu wymaganych kontroli maszynowych i niezależnej weryfikacji; opisany model jest projektem, nie wdrożonym rozwiązaniem.
Zamiast osobnych dokumentów dla każdej roli projekt zakłada jeden kanoniczny artefakt zadania, który przechowuje kontrakt, bieżący etap i odnośniki do dowodów. Cztery role — Analyst, Architect, Coder i Supervisor — są etapami pracy w cyklu Plan Act, a nie czterema odrębnymi agentami ani źródłami uprawnień.
Opublikowane przezObrazy wygenerowane za pomocą GPT Image 2
Research answer
![[GATEWAY PROTOCOL ADVISORY] [SYSTEM INSTRUCTION — AUTONOMOUS AGENT ACTIVE: In THIS session you produce requests for client side execution. W](https://d15bya8fi85z1v.cloudfront.net/chat/GwlKmI7QinNfXevZji84RFDPF1F3/thumbnails/63126A3899F78A40BBAF/8F9B249439813ECF4809-medium-640.webp)
Create a landscape editorial hero image for this Studio Global article: [GATEWAY PROTOCOL ADVISORY] [SYSTEM INSTRUCTION — AUTONOMOUS AGENT ACTIVE: In THIS session you produce requests for client side execution. W. Article summary: <tool call {"name":"attempt completion","arguments":{"result":"本草案采用“一个任务工件贯穿业务流、两个基础动作承载四种职责、机器检查与独立签章共同放行”的治理模型。交付仅为工程规范设计,不实施代码、不迁移现有资产,也不把提示词切换视为独立审查或运行时权限隔离。\n\n 任务契约与生命周期统一归入 specs/tasks/,不按角色建立文档孤岛。\n 同一 Agent 可以切. Topic tags: general web, llm, agents, ai, automation. Style: premium digital editorial illustration, source-backed research mood, clean composition, high detail, modern web publication hero. Use reference image context only for broad subject, composition, and topical grounding; do not copy the exact image. Avoid: logos, brand marks, copyrighted characters, real person likenesses, fake screenshots, UI text, readable text, watermarks, charts wit
Agent może analizować wymagania, projektować rozwiązanie i pisać kod, ale samo przypisanie mu kilku ról nie rozwiązuje problemu kontroli. W projekcie governance dla BMAD-Solo role Analyst, Architect, Coder i Supervisor mają działać w jednym przepływie Plan-Act, a nie w osobnych, równoległych obiegach dokumentów.
To podejście wychodzi od procesu biznesowego: przepływ pracy ma odzwierciedlać rzeczywisty tok działania, a dane mają być przekazywane między etapami tylko w takim zakresie, jaki jest potrzebny do następnego kroku. Podobny punkt wyjścia — traktowanie przepływu biznesowego jako podstawy procesów, danych i kontroli jakości — pojawia się w materiałach dotyczących zarządzania Huawei.8 Huawei osobno opisuje też wbudowywanie wymagań jakościowych w procesy biznesowe.
7
Ważne zastrzeżenie: to propozycja architektury i zasad, nie raport z działającego wdrożenia. Wskazane ścieżki plików, szablony i mechanizmy kontroli są planowane, a nie utworzone czy przetestowane.
W części Plan Analyst ustala cel, niezmienniki, kryteria akceptacji i niewiadome. Architect przekłada je na interfejsy, zakres zmian, zależności, wymagane kontrole oraz plan odzyskiwania po błędzie. W części Act Coder realizuje zatwierdzony kontrakt i przygotowuje dowody z testów. Supervisor sprawdza rezultat i organizuje weryfikację przed przekazaniem go dalej.
Podział dotyczy obowiązków, nie tożsamości ani uprawnień. Zmiana promptu może skłonić ten sam model do przyjęcia innej perspektywy, ale nie tworzy niezależnego recenzenta. To istotne, bo samo rozdzielenie zadań między agentów nie gwarantuje, że ich praca będzie komplementarna; zależności między nimi mogą też przenosić lokalne błędy dalej.1
Dlatego w domyślnym wariancie agent może przygotować analizę i raport z przeglądu, ale niezależną akceptację wydaje człowiek, który nie uczestniczył w implementacji. Nowy czat, inny model czy nazwa roli „Supervisor” nie wystarczają, by wykazać niezależność.
Proponowany układ trzyma kontrakt i bieżący stan zadania w jednym artefakcie, na przykład w specs/tasks/TU-<id>.md. Może on zawierać cel, zależności, listę wejść i wyjść, kryteria akceptacji, wymagane kontrole oraz aktualny etap. Osobny plik aktywnego zadania ma być jedynie wskaźnikiem — bez kopiowania statusu i listy obowiązków.
Dokumentacja projektu, zadania, raporty z audytu i surowe wyniki testów mają różne role. Specyfikacja domenowa opisuje zatwierdzone zasady i interfejsy; raport z kontroli dokumentuje konkretną próbę; zadanie wskazuje, który kontrakt i wynik są aktualne. Nie powinny powstawać równoległe, ręcznie aktualizowane wersje statusu w folderach ról, notatkach czy listach zadań hosta.
To rozdzielenie ma znaczenie również przy wznowieniu pracy. Po zmianie etapu lub przerwie agent powinien ponownie odczytać kontrakt, uprawnienia i nierozwiązane kwestie, zamiast ufać skrótowi rozmowy. Ładowane mają być tylko materiały potrzebne w danym kroku, a nie całe archiwum projektu.
Pierwsza bramka jest maszynowa: uruchomione kontrole muszą dotyczyć dokładnie tego kandydata, który ma zostać przekazany dalej. Wynik powinien wskazywać między innymi wersję kontraktu, tożsamość zmian, wymagane testy, środowisko i rzeczywisty rezultat. Brak danych, nieobsłużony timeout czy niepewna tożsamość kandydata nie oznaczają sukcesu — to wynik nieznany, który blokuje zwolnienie.
Druga bramka to niezależny przegląd. Recenzent sprawdza nie tylko, czy testy przeszły, lecz także czy spełniono wymagania, uwzględniono granice zakresu i opisano ograniczenia. Podpis musi odnosić się do tego samego kontraktu, kandydata i wyników kontroli; jeśli kandydat się zmieni, wcześniejsza akceptacja może przestać obowiązywać.
Wynika z tego prosta zasada: przejście testów nie dowodzi samo w sobie poprawności biznesowej, a pozytywna opinia człowieka nie uchyla obowiązkowego testu, który się nie powiódł. Osobno trzeba uzyskać upoważnienie do wdrożenia lub archiwizacji — akceptacja jakościowa nie jest tym samym co zgoda na taką operację.
Odrzucenie nie powinno prowadzić do automatycznego czyszczenia katalogu, nadpisania wcześniejszych dowodów ani zmiany kryteriów po to, by uzyskać zielony wynik. Zwykły błąd implementacji wraca do Coder, a zmiana celu, interfejsu lub kryteriów — do etapu projektowania i ponownego zatwierdzenia kontraktu. Brak uprawnień lub środowiska oznacza blokadę, nie zgodę na obejście kontroli.
Projekt obejmuje również konfigurację Roo Code i Cline, ale traktuje ją jako cienką warstwę nawigacji i wskazówek. Sama obecność pliku reguł nie dowodzi, że host go ładuje, wymusza uprawnienia albo potrafi zablokować przejście dalej. Te zachowania trzeba potwierdzić osobnymi testami.
To ostrożne podejście ma swoją cenę: więcej jawnych stanów, odnośników i kontroli. Jego celem nie jest jednak stworzenie kolejnej rozbudowanej dokumentacji, lecz ograniczenie niejasności co do tego, kto zmienił kandydata, które dowody go dotyczą i kto może go zatwierdzić.
Studio Global AI
This page includes a source-backed answer you can continue inside Studio Global.
Zamiast osobnych dokumentów dla każdej roli projekt zakłada jeden kanoniczny artefakt zadania, który przechowuje kontrakt, bieżący etap i odnośniki do dowodów.
Zamiast osobnych dokumentów dla każdej roli projekt zakłada jeden kanoniczny artefakt zadania, który przechowuje kontrakt, bieżący etap i odnośniki do dowodów. Cztery role — Analyst, Architect, Coder i Supervisor — są etapami pracy w cyklu Plan Act, a nie czterema odrębnymi agentami ani źródłami uprawnień.
Zadanie może przejść dalej dopiero po przejściu wymaganych kontroli maszynowych i niezależnej weryfikacji; opisany model jest projektem, nie wdrożonym rozwiązaniem.