Umowa inwestycyjna Korei Południowej z USA: co wstrzymało ogłoszenie?

Na 17 września 2026 r. zapowiadane porozumienie nie było przesądzone: Korea Południowa przełożyła przedstawienie planu komisji Zgromadzenia Narodowego, czyli parlamentu, a Seul i Waszyngton nie ogłosiły uzgodnionych warunków inwestycji. Minister spraw zagranicznych Cho Hyun mówił o konieczności doprecyzowania procedur krajowych. Równocześnie media opisywały nierozstrzygnięte kwestie projektów jądrowych, finansowania i podziału ryzyka. To rozróżnienie jest istotne: doniesienia o propozycjach nie były potwierdzeniem zawarcia umowy.1828

Przełożony briefing, otwarte negocjacje

Briefing dla komisji, planowany na 17 września, wstępnie przeniesiono na 22 września. Pod znakiem zapytania stanęło więc także spodziewane w tamtym tygodniu podpisanie i ogłoszenie memorandum. Negocjowana część dotyczyła 200 mld dolarów na inwestycje strategiczne w ramach szerszej deklaracji opiewającej na 350 mld dolarów; pozostałe 150 mld dolarów przewidziano na sektor stoczniowy.12245

Przed wyjazdem do Waszyngtonu Cho stwierdził, że opóźnienie wynika raczej z potrzeby uporządkowania spraw proceduralnych w Korei niż z różnic między rządami. Podczas wizyty miał spotkać się z sekretarzem stanu USA Marco Rubio i rozmawiać między innymi o sprawach gospodarczych oraz bezpieczeństwie. Samo zaplanowanie spotkania nie oznaczało jednak, że warunki inwestycji zostały ustalone.48

Południowokoreańskie ministerstwo odpowiedzialne za przemysł wcześniej zaznaczało, że nie zatwierdzono jeszcze pierwszego projektu, a jego ogłoszenie wymaga konsultacji z USA oraz procedur przewidzianych koreańskim prawem. Warto o tym pamiętać przy lekturze doniesień przedstawiających potencjalne inwestycje jako niemal gotowy pakiet.2128

Elektrownie jądrowe: duża kwota i pytanie o wpływ

Według jednej z omawianych propozycji Korea miałaby zainwestować około 120 mld dolarów w osiem reaktorów w USA: sześć opartych na projekcie AP1000 firmy Westinghouse i dwa na koreańskim APR1400. Byłaby to większość całej puli 200 mld dolarów. Doniesienia łączyły spory o część jądrową z opóźnieniem memorandum, ale ani liczba reaktorów, ani kwota nie stanowiły zatwierdzonego programu budowy.1928

Osobno rozważano zakup udziałów w Westinghouse. Dla Seulu znaczenie miało nie tylko to, ile akcji kupi, lecz także czy inwestycja da mu wpływ na decyzje spółki. Według doniesień negocjowano nabywcę, wielkość pakietu i strukturę transakcji; pakiet poniżej 10 proc. mógł nie zapewnić oczekiwanego miejsca w radzie spółki. Pojawiały się również informacje, że zakup wymagałby finansowania poza pulą 200 mld dolarów.2532

Kolejną zgłaszaną propozycją była koreańska inwestycja w przetwarzanie około 4 tys. ton zużytego paliwa jądrowego metodą piroprzetwarzania. W doniesieniu nie podano ani wymaganej kwoty, ani spodziewanego zwrotu. Nie było zatem jasne, czy i jak przedsięwzięcie zmieściłoby się w limicie inwestycji.4344

Kiedy płacić i kto poniesie straty?

Spór dotyczył również tempa przekazywania pieniędzy. Rząd Korei utrzymywał, że memorandum obejmie maksymalnie 200 mld dolarów, a roczne przelewy nie przekroczą 20 mld dolarów. Przekazanie środków przed ustaleniem przydziału pieniędzy do projektów i zasad ochrony inwestora mogłoby zwiększyć ryzyko Seulu. Nie oznaczałoby jednak automatycznie, że oficjalne rezerwy walutowe Korei spadną o identyczną kwotę — zależałoby to od źródła finansowania.284446

Skalę niewiadomych pokazywała planowana elektrownia gazowa w Encinal w Teksasie. Doniesienia mówiły o koszcie przekraczającym 20 mld dolarów i rosnących szacunkach budżetu; nadal negocjowano wysokość koreańskiego wkładu, udział we własności i podział zysków. Elektrownia mająca dostarczać prąd między innymi centrom danych potrzebowałaby wiarygodnych odbiorców i przewidywalnych przychodów. Doprowadzenie do zawarcia długoterminowych umów na odbiór energii nie byłoby tym samym co zagwarantowanie zapłaty. Rozważany projekt skroplonego gazu ziemnego na Alasce stawiał podobne pytania o koszty budowy, zwrot i odpowiedzialność za przekroczenie budżetu.202648

Szczególnie ważny był sposób rozliczania całego pakietu. Przy rozliczeniu portfelowym zyski z udanych projektów mogłyby pokrywać straty z innych przedsięwzięć przed obliczeniem łącznego zwrotu. Przy rozliczeniu każdego projektu osobno zyskowna inwestycja mogłaby zostać rozliczona, choć Korea nadal nie odzyskałaby pieniędzy ulokowanych gdzie indziej. Wpływałoby to na możliwość rozłożenia ryzyka i moment, w którym zaczynałby obowiązywać preferencyjny udział USA w zyskach. Żaden z tych modeli nie gwarantowałby jednak odzyskania kapitału, gdyby cały pakiet przyniósł zbyt małe wpływy.24

Na 17 września najostrożniejszy wniosek był więc prosty: oficjalne wyjaśnienie opóźnienia dotyczyło procedur, natomiast relacje medialne wskazywały na istotne warunki wciąż podlegające negocjacjom. Listy proponowanych projektów i opisy podziału ryzyka nie należało traktować jako ostatecznej umowy.182128