Beast of Reincarnation verdeelt critici: Game Freaks ambitieuze uitstap is sterk, maar onaf

De omschrijving van TheSixthAxis vat die tegenstelling misschien wel het best samen: een “perfecte 7/10”, vol systemen, ideeën en interessante ontwerpkeuzes die “maar net bij elkaar blijven” .

Waar critici het over eens zijn: gevechten en sfeer

Het meest consistente lofpunt is het gevechtssysteem, dat sterk draait om goed getimede parries. Een perfecte afweer levert niet alleen voldoening op, maar vormt de kern van vrijwel elk gevecht. Kotaku noemt het systeem “eindeloos bevredigend” en schrijft over het luide gekletter van Emma’s zwaard tijdens opeenvolgende perfecte parries . PC Gamer plaatst de timing van het parryvenster ergens tussen Stellar Blade en Sekiro: veeleisend, maar goed aan te leren .

Vice was het meest enthousiast en gaf de game 9,5/10. Volgens de publicatie weet Beast of Reincarnation de kinetische gevechten van Sekiro overtuigend te benaderen, terwijl het tegelijk de beklemmende vertelstijl van NieR: Automata oproept .

Game Freak voegt daar een opvallende hybride aan toe. Terwijl Emma in realtime aanvalt en pareert, kan spelercommando’s geven aan Koo, haar wolfachtige metgezel. Die combinatie van directe actie en meer tactische, beurtachtige opdrachten werd door meerdere recensenten gezien als een slimme knipoog naar de Pokémon-achtergrond van de studio .

Ook de wereld zelf krijgt bijna overal lof. PC Gamer omschrijft de game als een ongewoon stil en geduldig avontuur, doordrenkt van elegische ondergang, en noemt het een sfeervolle, melancholische videogame . Kotaku prijst het door de natuur heroverde landschap en de wezens waarin planten en dierlijke skeletten samensmelten . In verschillende recensies vallen vergelijkingen met NieR: Automata en Studio Ghibli’s Princess Mononoke.

De verplaatsing door de wereld is een derde sterk punt. Emma gebruikt haar door blight aangedreven haar om grotere sprongen te maken, bruggen van ranken te vormen en zich met een zweepachtige beweging aan punten vast te grijpen. Gaming Trend vergelijkt dat gevoel van beweging met Spider-Man en noemt de creativiteit ervan opvallend .

Waar de meningen uiteenlopen: techniek, herhaling en verhaal

Technische problemen

De technische afwerking is de meest terugkerende kritiek. Gaming Trend meldt “beruchte prestatieproblemen” en zag naar eigen zeggen nauwelijks verschil tussen de Performance- en Quality-modus . Het Koreaanse Gamemeca noemt de gebrekkige optimalisatie een belangrijk nadeel .

Ook de besturing lijkt niet altijd betrouwbaar. Kotaku beschrijft momenten waarop het gebruik van genezingsitems of speciale aanvallen niet direct wordt geregistreerd. In een game waarin een fractie van een seconde een gevecht kan beslissen, is dat volgens de site een serieus probleem . De prestaties op Steam Deck werden bovendien als nauwelijks speelbaar beoordeeld .

Herhaling en weinig vijandvariatie

Verschillende recensenten vinden dat de game zijn ideeën niet overal kan blijven dragen. Kotaku wijst op het kleine aantal vijandtypes en schrijft dat de game al vroeg zonder nieuwe ideeën lijkt te zitten, terwijl er nog veel speeltijd over is . Analog Stick Gaming en Gamemeca signaleren vergelijkbare problemen: terugkerende progressielussen halen vooral in de latere hoofdstukken de vaart uit het avontuur .

Dat is extra opvallend omdat de gevechten zelf aanvankelijk zo sterk worden ontvangen. Een parrysysteem kan veel diepgang bieden, maar heeft volgens de minder enthousiaste recensies meer variatie in vijanden en situaties nodig om interessant te blijven.

Een wisselvallig verhaal

Over het verhaal bestaat de grootste verdeeldheid. PC Gamer vindt het uitgangspunt weinig origineel , terwijl Kotaku Emma in het begin omschrijft als een emotioneel lege hoofdpersoon . TechTimes vatte de teneur samen als: de sfeer wint, het verhaal wankelt .

IGN gaf de game 6/10. Recensent Travis Northup beschreef het als een combinatie van een soulslike en een traditionele Japanse RPG — alsof Sekiro: Shadows Die Twice en Final Fantasy VII Remake bij elkaar waren gebracht — maar vond de uitvoering uiteindelijk te ongelijkmatig .

Niet iedereen deelt die kritiek. Vice noemt het verhaal juist emotioneel, en TechRadar spreekt over een meeslepende vertelling die na elk hoofdstuk nieuwe vragen oproept . Daardoor ontstaat een duidelijke scheidslijn: voor sommige spelers versterkt de sfeer het verhaal, terwijl anderen vinden dat de clichés en trage uitwerking de sterke wereld niet kunnen bijbenen.

De belangrijkste recensiescores

Eindoordeel: een veelbelovende eerste stap

Beast of Reincarnation is geen veilige Pokémon-afsplitsing, maar een uitgesproken poging van Game Freak om buiten zijn vertrouwde werkterrein te treden. Dat lukt op bepaalde vlakken overtuigend. Het parrygerichte gevechtssysteem heeft karakter, de band tussen Emma en Koo geeft de actie een eigen draai en de door natuur overwoekerde wereld heeft een sterke, melancholische identiteit.

Tegelijkertijd maken technische problemen, beperkte vijandvariatie, herhaling in het eindspel en een wisselvallig verhaal duidelijk dat de ambitie niet overal in dezelfde mate is omgezet in afwerking. De game kan daardoor zowel aanvoelen als een verrassend sterke actie-RPG als een project dat nog een extra ontwikkelronde had kunnen gebruiken.

Voor Game Freak is dit vooral een veelbelovende eerste stap, geen uitgepolijste meesterwerk. Of de game de moeite waard is, hangt uiteindelijk af van je tolerantie voor technische haperingen en herhaling — en van hoeveel waarde je hecht aan een onderscheidend gevechtssysteem en een prachtige, sombere wereld.