Ray Dalio Waarschuwt: De AI-Zeepbel is 80% Klaar, maar Verkopen is Nu de Grootste Fout

De 80%-waarschuwing: parallellen met 1999 en 1929

Dalio baseert zijn zorgen op een eigen 'zeepbelindicator' die verder gaat dan simpele koers-winstverhoudingen. Zijn graadmeter volgt een combinatie van factoren, waaronder waarderingen van activa, de vraag of er nieuwe en onervaren kopers instromen, en de mate van risicovolle financiering achter de aankopen .

Eind 2025 sloeg die indicator groot alarm. Dalio schatte dat de Amerikaanse aandelenmarkt ongeveer 80% op weg was naar de euforische toestand van vóór de twee beruchtste crashes in de moderne geschiedenis: de Grote Depressie van 1929 en de dot-com-crash van 2000 . In een interview omschreef hij het huidige landschap als gelijkend op "misschien '98, '99, weet je wel, 1927, '28 en zo" .

Zijn vergelijking is niet terloops. In een gesprek met David Friedberg zei Dalio expliciet dat de AI-beleggingsrazernij "verdacht veel lijkt op 1998 of '99", de piekjaren voordat de internetzeepbel knapte . Hij vertelde de Financial Times dat de huidige cyclus "zeer vergelijkbaar" was met die opmars aan het eind van de jaren negentig, een periode gekenmerkt door torenhoge waarderingen en een wijdverbreid geloof dat een nieuwe technologie – het internet – elke prijs rechtvaardigde .

Het tegendraadse advies: verkoop niet alleen omdat er een zeepbel is

Hier wijkt Dalio's waarschuwing af van een doorsnee crash-alarm. In een CNBC-interview in november 2025 stelde hij onomwonden: "Er is absoluut een zeepbel in de markten", maar hij liet er meteen een cruciaal advies op volgen: "Verkoop niet alleen omdat er een zeepbel is" .

Zijn redenering is geworteld in monetair beleid. Dalio wees erop dat historische zeepbellen niet knappen zolang de Amerikaanse centrale bank een accommoderend of verruimend beleid blijft voeren . Een verkrappingscyclus, waarin de rente stijgt en liquiditeit wordt afgeroomd, is doorgaans de speld die de zeepbel doorprikt – en die speld is er nog niet. "Er kan nog veel omhoog gaan voordat de zeepbel knapt," merkte hij op .

Te vroeg in paniek verkopen brengt een eigen risico met zich mee: het missen van een mogelijk spectaculaire laatste etappe van de rally. Dalio's denkkader vraagt van beleggers dat ze accepteren dat ze de top niet perfect kunnen timen, maar wel hun blootstelling aan de uiteindelijke neergang kunnen beheersen .

Dalio's draaiboek: diversificatie, fundamenten en kruit drooghouden

In plaats van een binaire keuze tussen volledig belegd blijven of uitstappen, pleit Dalio voor een strategische herpositionering gebaseerd op drie pijlers:

1. Agressieve Diversificatie: Dit is Dalio's belangrijkste verdedigingslinie. Hij dringt er bij beleggers op aan om verder te kijken dan een geconcentreerde portefeuille van populaire AI- en mega-cap tech-aandelen. Het doel is om niet-gecorreleerde activa aan te houden die niet allemaal tegelijk onderuitgaan bij een correctie. Dit sluit aan bij zijn 'All-Weather'-filosofie van risicospreiding over verschillende economische omstandigheden .

2. Terugkeer naar Fundamentele Analyse: Dalio waarschuwt tegen het kopen van een aandeel simpelweg omdat het 'AI' in zijn groeiverhaal heeft. Hij stelt dat beleggers enthousiasme over een revolutionaire technologie consequent verwarren met vertrouwen in de bedrijven die deze proberen te gelde te maken. "De technologieën zullen blijven bestaan, maar de bedrijven zullen niet per se blijven bestaan," zei hij, erop wijzend dat veel ondernemingen er niet in zullen slagen om massale kapitaaluitgaven om te zetten in duurzame winsten .

3. Liquiditeitsbuffers en Goud Aanhouden: Hij raadt specifiek aan om contant geld achter de hand te houden – kruit droog om te gebruiken wanneer de onvermijdelijke ontwrichting koopkansen creëert. Een allocatie in goud dient als een traditionele hedge tegen zowel marktturbulentie als de inflatierisico's die een schuldencrisis kunnen vergezellen .

Het grotere plaatje: een penibele wereldeconomie

Dalio's AI-zeepbelwaarschuwing staat niet op zichzelf. Hij koppelt de speculatieve tech-hausse aan een web van bredere economische dreigingen die de schade van elke verkoopgolf kunnen verergeren.

Ten eerste is er het renterisico. Dalio heeft erop gewezen dat de combinatie van extreem hoge waarderingen en het permanente risico van stijgende rentes een unieke gevaarlijke situatie creëert, die in staat is 'de zeepbel te doorprikken' . Ten tweede luidde hij de noodklok over verborgen structurele kwetsbaarheden in het financiële systeem, met name over ondoorzichtige stromen in ETF's en schuldgedreven beleggingsvehikels die een neergang kunnen versterken .

Ook verbindt hij deze marktrisico's met wereldwijde instabiliteit, waarbij hij internationale tech-spanningen en een wereldeconomie noemt die hij als "penibel" omschrijft voor de komende één à twee jaar . Tot slot gaf hij een indringende waarschuwing over de AI-industrie zelf, met de vrees dat de hausse zichzelf uiteindelijk "zal opeten" als de honderden miljarden die aan infrastructuur worden besteed, niet kunnen worden omgezet in duurzame winsten in de echte wereld .

Voor Dalio is het risico niet alleen een zeepbel. Het is een zeepbel die zich vormt bovenop een wankele mondiale financiële en politieke structuur. Zijn advies is daarom niet alleen gericht op één aandeel of sector. Het is een oproep om een hele portefeuille te testen tegen een reeks onderling verbonden schokken, van een beleidsfout van de Federal Reserve tot een schuldencrisis bij bedrijven, gemaskeerd door creatief boekhouden.