Hormuz-blokkade hertekent energiemarkt: 'Amerikaanse bedrijven breken alle records'

De slepende crisis in de Straat van Hormuz is allang geen geopolitiek incident meer; ze hertekent de commerciële kaart van de mondiale energie. Dat was de kernboodschap van Igor Sechin, CEO van de Russische olegigant Rosneft, tijdens zijn toespraak op het Internationaal Economisch Forum van Sint-Petersburg (SPIEF) op 6 juni 2026. Zeventien weken na de blokkade door Iran, uit wraak voor de liquidatie van ayatollah Ali Khamenei, gaf Sechin een nietsverhullende schets van de winnaars, de verliezers en de toekomstige vraag .

De winnaars van de Hormuz-crisis

Sechin was glashelder over de omvang van de schok. “Geen enkel land ter wereld kan de 16 miljoen vaten per dag vervangen die uit de circulatie zijn verdwenen,” stelde hij op het energiepanel . De afsluiting van de zeestraat, goed voor ruwweg twintig procent van de wereldoliehandel, joeg de olieprijs omhoog naar een piek van $126 per vat Brent-olie in maart .

Maar het meest opvallende was Sechins duiding van de winnaars. Hij noemde Amerikaanse energiebedrijven de allergrootste begunstigden van de blokkade .

Volgens de Rosneft-topman gaat het om “een poging om de regulering van de wereldwijde energiemarkt te hervormen ten gunste van de Verenigde Staten.” Amerikaanse producenten zouden “niet-concurrentiële voordelen” hebben verkregen en leveren nu tegen torenhoge prijzen . Hun export van olie en gas “breekt alle records” — een dynamiek die volgens Sechin een onbedoeld maar uiterst lucratief gevolg is van een crisis die “zich tegen de hele wereld heeft gekeerd” . Mocht de zeestraat snel heropenen, dan zakt Brent volgens hem terug naar zo’n $95 per vat, maar de aanhoudende spanning levert de niet-geraakte leveranciers een tijdelijke windfall op .

Dreigende voedselcrisis treft India hard

De energieverstoring laat zich ook gelden in de wereldwijde voedselzekerheid. Sechin onthulde dat de prijzen van kunstmest in de eerste vier maanden van 2026 al met bijna zestig procent zijn gestegen, aangejaagd door duurder aardgas en verstoorde aanvoerketens . Deze prijsexplosie dreigt een systeemschok te veroorzaken op de wereldvoedselmarkten.

Specifiek noemde Sechin India, landen in Afrika en Zuidoost-Azië als “het meest kwetsbaar” voor een voedselprijzenschok . Het mechanisme is helder: duurdere kunstmest drukt de oogstopbrengsten en maakt basisvoedsel fors prijziger, wat importafhankelijke ontwikkelingslanden het hardst raakt. Zijn waarschuwing sluit aan bij eerdere analyses van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN (FAO), die de Hormuz-afsluiting al eerder betitelde als “het begin van een systemische agrovoedselschok” .

India’s onstuitbare energievraag

Van de acute crisis maakte Sechin een sprong naar de langetermijntrend. Hij plaatste India in het absolute centrum van de mondiale vraag naar olie. Volgens hem zal het land de komende tien jaar ongeveer de helft — vijftig procent — van de totale wereldwijde groei in olievraag voor zijn rekening nemen, op basis van voorspellingen van het Internationaal Energieagentschap (IEA) .

“De Indiase economie is een van de sleutelmotoren van de mondiale groei in energieverbruik,” stelde Sechin. Het olieverbruik van India stijgt naar verwachting met 44 procent tot bijna 8 miljoen vaten per dag in 2035 . De elektriciteitsvraag groeit nog sneller — met tachtig procent tot bijna 3.000 terawattuur tegen hetzelfde jaar, een volume dat in de buurt komt van het huidige totale verbruik van de Europese Unie . Ook zal India zorg dragen voor vijftien procent van de mondiale stijging van de elektriciteitsvraag .

Voor olie-exporteurs maakt deze realiteit India tot een onmisbare partner. Rusland alleen al verscheepte in maart 2026 volgens OPEC-data zo’n twee miljoen vaten per dag naar India — het hoogste niveau sinds juni 2025 en bijna drie keer zoveel als Saudi-Arabië . Deze vraagtrend markeert een structurele verschuiving in de energiemarkt.

Ruslands strategische aanbod als betrouwbare partner

Te midden van de chaos in het Midden-Oosten presenteerde Sechin Rusland als een anker van energiestabiliteit. “Rusland kan niet worden uitgesloten van mondiale toeleveringsketens,” zei hij. Het economische partnerschap dat Moskou heeft opgebouwd met China en India “garandeert stabiele leveringen aan beide landen,” ongeacht de volatiliteit elders op de oliemarkt .

Rusland is momenteel de grootste individuele leverancier van ruwe olie aan zowel China als India, een positie die Sechin aangrijpt om Moskou niet louter als grondstoffenexporteur neer te zetten, maar als stabiliserende kracht in een versplinterde wereldmarkt . Zijn redenering is doorzichtig: met een onbetrouwbare Hormuz-route en Amerikaanse producenten die profiteren van prijspieken, biedt Rusland Azië’s grootste opkomende economieën langetermijnzekerheid — en verankert het zijn marktaandeel terwijl de wereldorde zich herschikt.

De strategische onderbouwing

Sechins volledige presentatie, getiteld “The Beginning of the End or the End of the Beginning: What’s left at the Bottom of Pandora's Box”, verweefde de energiecrisis met een bredere these over mondiale schaarste aan grondstoffen: van elektriciteit en metalen tot water en voedsel . Zijn boodschap op het SPIEF was drieledig: de Hormuz-blokkade is een door de VS begunstigde verstoring die de kosten voor de rest van de wereld opdrijft, terwijl Amerikaanse producenten verrijkt worden; India’s onlesbare vraag is een vaststaand feit; en Ruslands betrouwbare levering vormt de tweelingpijler van het komende energietijdperk.