Zuid-Korea mikt op chipproductie in het zuidwesten vanaf 2030, maar stroom en personeel zijn de grote tests

Zuidwest-Zuid-Korea wil vanaf 2030 chips produceren en zo een tweede groot productiecentrum opbouwen naast de regio rond Seoul. Tijdens een forum in Gwangju in september 2026 draaide de discussie echter niet alleen om de bouw van fabrieken. Ook stroom, water, leveranciers, onderzoek en vakmensen moeten op tijd beschikbaar zijn.13

Van fabrieksplan naar industrieel netwerk

Het voorstel brengt twee regionale sterke punten samen: Gwangju’s kennis van kunstmatige intelligentie (AI) en geavanceerde productie, en de grond en energiebronnen van de provincie Zuid-Jeolla. De ambitie is een netwerk waarin chipfabrieken samenwerken met bedrijven voor materialen, onderdelen, machines en geavanceerde chipverpakking, plus onderzoeksinstellingen en opleidingen.13

Dat onderscheid is belangrijk. Een fabriek kan de productie op gang brengen; een lokale kring van leveranciers, onderzoekers en geschoolde werknemers moet ook verdere groei mogelijk maken.3

2030 is een doel, geen zekerheid

Burgemeester Min Hyung-bae schetste een tijdpad voor de eerste fase: start van de bouw in 2027, afronding eind 2029 en eerste productie in 2030. Daarmee ligt er een doel, maar nog geen bevestiging dat alle fabrieken en voorzieningen zijn geregeld.3

Jung Won-ju, voorzitter van Herald Media Group, Jungheung Group en Daewoo Engineering & Construction, zegde 10 miljard won toe voor de ontwikkeling van het chip- en AI-cluster. Die bijdrage is geen financieringsplan voor het hele project.2

De praktische proef: komt de stroom op tijd aan?

Naast vergunningen, industriewater, vervoer en logistiek is een betrouwbare elektriciteitsvoorziening onmisbaar. Voor de eerste vier beoogde chipfabrieken werd de benodigde stroomaansluitcapaciteit op 6,4 gigawatt geschat. Zuid-Jeolla mag dan op regionaal niveau meer stroom opwekken dan het verbruikt, maar het net moet worden versterkt om die stroom stabiel bij de fabrieken te krijgen. De schatting beschrijft dus een benodigde capaciteit, niet een aansluiting die al gereed is.3

Ook bij de aanleg van grond en infrastructuur moet rekening worden gehouden met uitbreiding ná die eerste vier fabrieken.3

Mensen aantrekken én behouden

Deelnemers aan het forum wezen op het belang van regionale opleidingen, onderzoeksinstellingen en leveranciers. Woningen, zorg, onderwijs en culturele voorzieningen moeten het voor gespecialiseerd personeel mogelijk maken zich blijvend in de regio te vestigen.3

Het chipcluster van TSMC in het Japanse Kumamoto laat volgens de deelnemers zien wat overheidssteun en lokale samenwerking kunnen betekenen. Maar het Zuid-Koreaanse plan moet aansluiten op de daadwerkelijke investerings-, productie- en leveranciersbehoeften van Samsung Electronics en SK hynix, niet simpelweg het Japanse voorbeeld kopiëren. De vraag richting 2030 is daarmee of fabrieken én hun omgeving tegelijk klaar kunnen zijn.3