De minister bracht bovendien een persoonlijke boodschap over van kroonprins Mohammed bin Salman. Daarin schetste Riyad zijn bredere strategische beoordeling: Iran probeert via regionale bondgenoten meer invloed en onderhandelingsmacht op te bouwen, terwijl Saoedi-Arabië een regionaal conflict van grotere omvang wil voorkomen .
De inzet van het gesprek was daarmee een onderscheid duidelijk te maken: een specifieke provocatie bestraffen is volgens Riyad iets anders dan een langdurige militaire campagne tegen Iran beginnen.
Een opvallend onderdeel van het gesprek ging over Israël. Prins Khalid zou Vance expliciet hebben gezegd dat de Israëlische premier Benjamin Netanyahu aanstuurt op escalatie met Iran, terwijl Saoedi-Arabië juist de-escalatie nastreeft . Dat punt werd onder meer gemeld door Fox News-correspondent Jennifer Griffin.
Riyad gaf daarmee aan niet in een groter conflict te willen worden meegetrokken door Israëlische druk . De boodschap onderstreepte een verschil in strategische koers: wel reageren op aanvallen die Saoedi-Arabië als onaanvaardbaar beschouwt, maar geen oorlog uitbreiden.
Saoedische functionarissen lieten volgens de berichtgeving weten dat Iran regionale bondgenoten waarschijnlijk zal blijven gebruiken als drukmiddel, ook wanneer er diplomatieke openingen ontstaan. Daarbij werden onder meer milities in Irak en de Houthi’s in Jemen genoemd .
Toch blijft de bredere strategische lijn van het koninkrijk gericht op het verminderen van spanningen in de regio, niet op het uitbreiden van militaire operaties . Voor Riyad betekent de-escalatie dus niet dat het iedere aanval onbeantwoord laat, maar dat de reactie begrensd moet blijven.
Het bezoek van prins Khalid aan Washington stond aanvankelijk voor de week ervoor gepland, maar werd uitgesteld nadat het aantal aanvallen door door Iran gesteunde groepen in de regio was toegenomen .
Op 29 juli vond het gesprek met Vance alsnog plaats. Later die dag werd ook president Donald Trump bij de gesprekken betrokken . Daarmee kreeg Washington een rechtstreeks beeld van de Saoedische positie: een harde grens voor aanvallen op het koninkrijk, gecombineerd met een duidelijke voorkeur om een bredere oorlog met Iran te vermijden.