Strijd om de inflatie: Ethereum en Solana kiezen totaal andere wegen

Hoe het werkt: Het voorstel verandert niet hoe validatorbeloningen worden berekend. Elke epoch worden beloningen voor attestaties, blokvoorstellen en sync-committee-deelname uitgekeerd zoals nu. Daarna wordt een deel van de geïdealiseerde beloning van elke validator verbrand. Het verbrandingspercentage b wordt berekend als b = (D / 60.250.000)^1,5, waarbij D de totale hoeveelheid gestorte ETH is . Als de staking ooit onder de 50% zakt, krimpt de verbranding en stijgen de rendementen, waardoor er automatisch opnieuw stake wordt aangetrokken zonder hardgecodeerde limieten .

Argumenten voor: Voorstanders zeggen dat het voorstel het verwateringsrisico aanpakt — met staking op ~33% van de ETH-voorraad en een stijgende trend, zorgen ongeremde uitgiftebeloningen voor steeds meer verkoopdruk en verwatering van niet-stakers . Ze stellen ook dat het de veiligheidsprikkels behoudt: validators ontvangen nog steeds bruto beloningen en kunnen tips op execution-layer en MEV verdienen, dus eerlijke validatie blijft winstgevend .

Argumenten tegen: Critici berekenen dat het netto stakingrendement zou instorten tot ongeveer 1,2%, zelfs bij de huidige stakingratio van 33%. Dat is nog lager dan de ~1,75% die eerdere voorstellen al controversieel maakte . Dit zou kleine solo-stakers en kleinere liquid-staking-protocollen uit de markt kunnen drukken, waardoor Lido en grote gecentraliseerde beurzen een nog sterkere positie krijgen . Sommigen beweren ook dat het elimineren van het stakingrendement een van ETH's belangrijkste voordelen ten opzichte van Bitcoin als een rendementsdragend activum wegneemt, wat de vraag mogelijk zou verminderen .

Timing-controverse: Het voorstel werd geïntroduceerd vlak voor de hard fork-reviewcyclus voor 'Hegotá', waardoor veel belanghebbenden werden verrast en het kreeg kritiek vanwege de gehaaste timing .

Solana's parallelle inflatieverlagende voorstellen

Het debat op Solana omvat verschillende Solana Improvement Documents (SIMD's) die verder zijn gevorderd richting on-chain stemmingen:

• SIMD-0228 (marktgebaseerde uitgifte): Voorgesteld door partners van Multicoin Capital. Dit zou Solana's vaste, dalende inflatieschema vervangen door een dynamisch systeem waarbij de inflatie daalt wanneer de stakingparticipatie hoog is en stijgt wanneer deze laag is. Schattingen suggereren dat het de inflatie zou kunnen verlagen van ~4,7% naar maar liefst ~0,87-1,5%, afhankelijk van de stakingomstandigheden . Het werd begin 2025 in stemming gebracht, maar haalde het niet .

• SIMD-0550 (versnelde disinflatie): Verdubbelt Solana's jaarlijkse disinflatiepercentage van 15% naar 30%. Hierdoor wordt de terminale 1,5%-inflatievloer vervroegd van ~2032 naar 2029 en verdwijnt er over zes jaar ongeveer 18,9 miljoen SOL ($1,36 miljard) aan uitgifte .

• SIMD-0553 (verbranding op basis van resourcekosten): Werkt samen met SIMD-0550 en verhoogt de dagelijkse SOL-verbranding tot 14x (van ~$47.000 naar ~$650.000) door aanpassingen in de berekening van resourcegebaseerde kosten .

Zowel SIMD-0550 als SIMD-0553 naderen in augustus 2026 de drempel van 15% stemmen die nodig is voor formele on-chain governance .

Hoe ze zich verhouden

Het kernverschil

De fundamentele filosofische kloof is deze: Ethereum's voorstel gebruikt verbranding als een staking-regelaar — de verbranding bestaat alleen wanneer de stake hoog is en fungeert als een rem op verdere staking. Solana's voorstellen streven naar een brede vermindering van de totale inflatie door snellere disflatieschema's en hogere kostenverbrandingen, zonder expliciet de stakingratio als doelwit te nemen.

Beide weerspiegelen een groeiende consensus in beide ecosystemen dat de huidige uitgiftetarieven omlaag moeten, maar ze verschillen scherp over hoe en tegen welke kosten voor stakers. Het Ethereum-debat staat in de kinderschoenen; het Solana-debat is verder gevorderd, met concrete governancestemmingen in aantocht.