Wat Singapore’s S$48 miljoen kostende mediaprogramma betekent voor lokale mediabedrijven

Singapore zet S$48 miljoen achter een vierjarig programma om de media-industrie klaar te maken voor een markt waarin mobiel kijken, sociale platforms en kunstmatige intelligentie steeds belangrijker worden. Het programma werd op 18 juni 2026 gelanceerd door de Infocomm Media Development Authority (IMDA) en het Ministry of Digital Development and Information. De regeling, het Digital Content and Capability Development-programma (DCCD), combineert steun voor digitale producties met investeringen in nieuwe vaardigheden en productiemogelijkheden.

De inzet is tweeledig: lokale bedrijven helpen om commercieel levensvatbare content te maken voor de platforms die het publiek al gebruikt, en ervoor zorgen dat verhalen uit Singapore in passende, eigentijdse formats kijkers blijven bereiken.

Waarom de focus op digitale media ligt

De manier waarop mensen video ontdekken en bekijken is sterk veranderd. Volgens de aangehaalde cijfers gebruikt 87 procent van de inwoners van Singapore van 15 jaar en ouder wekelijks platforms voor sociale video, zoals TikTok en Instagram.

Voor mediabedrijven biedt die verschuiving kansen, maar ook een productie-uitdaging. Televisie blijft een distributiekanaal, maar makers moeten daarnaast content ontwikkelen die werkt in sociale feeds, digitale kanalen en op mobiele schermen. DCCD moet bedrijven helpen die formats uit te proberen zonder de lokale verhalen en creatieve eigenheid uit het oog te verliezen.

Waarvoor DCCD steun biedt

Het programma bestaat uit twee onderdelen: ondersteuning voor contentontwikkeling en ondersteuning voor de opbouw van nieuwe capaciteiten.

Singaporese verhalen voor een breder publiek

De financiering is bedoeld voor verhalen die geworteld zijn in Singapore en verschillende publieksgroepen kunnen aanspreken, van jongeren tot oudere kijkers. Het gaat dus niet alleen om méér content produceren, maar ook om lokale verhalen geschikt te maken voor de digitale omgevingen waar kijkers tegenwoordig veel tijd doorbrengen.

Projecten kunnen onder meer draaien om:

• korte video’s en episodische content;
• microdrama’s en andere nieuwe formats;
• distributie via sociale media en mobiele kanalen;
• digitale kanalen naast traditionele televisie;
• animatie en hulpmiddelen voor lokalisatie;
• AI-gegenereerde content en AI-ondersteunde productieworkflows.

Met zulke formats kunnen bedrijven ideeën sneller testen, inspelen op kijkgedrag en verhalen via meerdere kanalen verspreiden. De commerciële insteek betekent bovendien dat voorstellen niet alleen over productie moeten gaan. Ook distributie en verdienmodellen moeten worden meegenomen.

AI als hulpmiddel in het productieproces

DCCD moedigt mediabedrijven aan om AI te testen tijdens de ontwikkeling, productie en lokalisatie van content. In de praktijk kan dat betekenen dat AI wordt ingezet voor contentcreatie, het automatiseren van repetitief werk, het aanpassen van materiaal aan verschillende platforms of het sneller testen van nieuwe ideeën.

Het beleid presenteert AI niet als vervanging van creatieve professionals. Bij de lancering benadrukte Senior Minister of State Tan Kiat How dat technologie makers juist moet versterken. AI kan teams helpen om sneller te experimenteren, prototypes te ontwikkelen en producties op te zetten, maar menselijke verhalen, identiteit en emotionele betrokkenheid blijven volgens hem essentieel voor content die aanslaat.

Voor lokale mediabedrijven is dat onderscheid belangrijk. Het programma is niet alleen een uitnodiging om nieuwe tools te gebruiken. Het is ook een test van de vraag of die tools verhalen kunnen verbeteren, productiekosten beheersbaarder kunnen maken en Singaporese content naar nieuwe publieksgroepen kunnen brengen.

Hoe mediabedrijven kunnen deelnemen

Zowel traditionele productiehuizen als digitaal georiënteerde mediabedrijven kunnen eerst IMDA-accreditatie aanvragen. Daarna kunnen zij reageren op oproepen voor projectvoorstellen binnen DCCD. De accreditatie moet beoordelen of een aanvrager over de capaciteiten beschikt om digitale content te ontwikkelen en te leveren.

Bij de beoordeling van projecten wordt naar verwachting onder meer gekeken naar:

• de creatieve, productionele, digitale en AI-capaciteiten van de aanvrager;
• het contentconcept en de beoogde doelgroep;
• plannen voor distributie en inkomsten;
• de voorgestelde inzet van technologie;
• de haalbaarheid van de uitvoering;
• de verwachte resultaten.

In de eerste accreditatieronde werden 117 bedrijven genoemd. Accreditatie betekent niet automatisch dat een bedrijf projectfinanciering ontvangt. Bedrijven moeten nog steeds reageren op de relevante oproep en hun voorstel laten beoordelen.

NoonTalk laat zowel de kans als de beperking zien

NoonTalk Media wordt genoemd als voorbeeld van een Singaporees mediabedrijf dat AI-gegenereerde content en bredere digitale transformatie onderzoekt. Op 30 juni 2026 maakte het bedrijf bekend een niet-bindend memorandum of understanding te hebben gesloten met Neusoft Education Technology. De partijen willen samenwerken rond AI, AI-gegenereerde content en aanverwante initiatieven.

Die ontwikkeling sluit aan bij de richting van DCCD, maar betekent niet dat NoonTalk financiering uit het programma heeft ontvangen. Op basis van de beschreven subsidiabele onderdelen zou steun bedrijven als NoonTalk kunnen helpen om AI-ondersteunde workflows, digitale formats en lokalisatieprojecten met minder financieel risico uit te proberen. Dat is een gevolgtrekking uit de programmadoelen, geen bevestigde toekenning aan NoonTalk.

Opleiding vormt de tweede helft van de omslag

Nieuwe tools alleen veranderen de werkwijze van een mediabedrijf niet. Daarom gaat DCCD samen met initiatieven om mediaprofessionals AI-vaardiger te maken. Geselecteerde opleidingen binnen het National AI Impact Programme kunnen worden gevolgd met SkillsFuture Credit. Het programma heeft als doel meer dan 100.000 niet-technische werknemers op te leiden.

Volgens de aangeleverde berichtgeving gaan de opleidingen onder meer over:

• AI-ondersteund schrijven en verhalen vertellen;
• content- en audioproductie;
• het maken van content voor sociale media;
• analyse van gegevens over publieksbetrokkenheid.

De berichtgeving spreekt over een samengestelde catalogus van 55 opleidingen. De beschikbare informatie bevestigt echter niet onafhankelijk de volledige opleidingslijst of de precieze inschrijfprocedure.

Wanneer is het programma geslaagd?

Voor mediabedrijven hangt het succes van DCCD niet alleen af van het aantal goedgekeurde projecten of ingevoerde AI-tools. De belangrijkere vraag is of bedrijven herhaalbare digitale productiecapaciteiten kunnen opbouwen, een duurzaam publiek kunnen vinden en formats commercieel kunnen laten werken zonder de specifieke kenmerken van Singaporese verhalen te verliezen.

Voor kijkers kan het programma meer lokale content opleveren in de omgevingen waar zij al video bekijken: van korte clips op sociale media tot episodische verhalen voor mobiele schermen. Voor makers biedt het een manier om met AI te experimenteren, terwijl menselijke keuzes over verhalen, prestaties en culturele details centraal blijven staan.

De kern van de investering is daarom niet dat AI de Singaporese media moet definiëren. Het is de verwachting dat betere tools, sterkere vaardigheden en flexibelere distributie lokale makers meer kansen geven om Singaporese verhalen zichtbaar te maken — waar hun publiek ook kijkt.