OpenAI maakt van Mac-activiteiten ChatGPT-geheugen zonder screenshots

OpenAI geeft ChatGPT op de Mac een geheugenlaag voor activiteiten buiten het chatvenster. De nieuwe functie Computer History, aangekondigd op 13 augustus 2026, gebruikt interactiegebeurtenissen uit geselecteerde apps en websites om een doorzoekbare tijdlijn en lokale herinneringen te maken waar ChatGPT en Codex later naar kunnen verwijzen.

De aanpak is minder visueel indringend dan software die voortdurend screenshots maakt. Toch verdwijnen de privacyrisico’s niet: toegankelijkheidsgebeurtenissen kunnen ook getypte tekst bevatten en de uiteindelijke geheugenbestanden worden lokaal opgeslagen als niet-versleutelde Markdown.

Zo werkt Computer History

De gebruiker moet eerst macOS-toestemming voor Toegankelijkheid geven en daarna aangeven welke apps en websites mogen worden meegenomen. Computer History registreert vervolgens interacties die macOS via dat systeem beschikbaar stelt. Het gaat onder meer om:

• muisklikken;
• getypte tekst en toetsaanslagen;
• sneltoetsen;
• het wisselen tussen apps;
• context over de gebruikte app of website.

Die gebeurtenissen worden verwerkt tot een tijdlijn en tekstuele herinneringen. Daardoor kunnen ChatGPT en Codex bijvoorbeeld helpen achterhalen waar iemand eerder aan werkte, waar een taak werd onderbroken of welke stappen in een eerdere workflow zijn gevolgd.

Computer History staat standaard uit en werkt alleen voor de bronnen die de gebruiker toestaat. Activiteit in privénavigatie of incognitotabbladen wordt uitgesloten.

Wat wordt niet vastgelegd?

Volgens OpenAI registreert Computer History geen:

• screenshots;
• schermopnames;
• microfooningang;
• systeemaudio;
• activiteit in privénavigatie.

Dat maakt de functie anders dan een systeem dat voortdurend afbeeldingen van het scherm bewaart. Maar “geen screenshots” betekent niet dat er geen gevoelige informatie kan worden vastgelegd. Wie vertrouwelijke gegevens typt in een toegestane app of website, kan die tekst of de context ervan alsnog terugzien in de interactieregistratie.

Verschil met Chronicle en Microsoft Recall

Chronicle werkte met screenshots

Computer History vervangt de eerdere onderzoekspreview Chronicle, die context opbouwde uit periodieke schermopnames. De nieuwe functie gebruikt in plaats daarvan een stroom toegankelijkheidsgebeurtenissen. Er zijn dus geen schermpixels of audio nodig om een activiteitengeschiedenis te maken.

Dat is een beperktere vorm van registratie, maar niet per definitie onschuldig. Een reeks kliks, toetsaanslagen en appwissels kan nog steeds veel onthullen over iemands werkzaamheden, zeker wanneer die informatie wordt samengevat tot een blijvende herinnering.

Microsoft Recall bewaart momentopnames

Microsoft Recall is vooral een op screenshots of momentopnames gebaseerd systeem voor activiteitengeschiedenis op Copilot+-pc’s. Het doel lijkt op dat van Computer History: een assistent doorzoekbare context geven over eerder computergebruik. De technische aanpak verschilt echter. Recall werkt met visuele momentopnames, terwijl Computer History interactiegebeurtenissen en tekstuele herinneringen gebruikt. Bovendien wordt de gebeurtenisstroom voor verwerking naar OpenAI gestuurd, in plaats van dat de volledige workflow uitsluitend lokaal blijft.

Het praktische verschil is belangrijk. Computer History bewaart geen zichtbare wachtwoorden, documenten, gesprekken of afbeeldingen als schermpixels. De gebeurtenisstroom kan echter nog steeds getypte inhoud en informatie over de gevolgde workflow blootleggen.

Wat blijft 48 uur staan en wat daarna?

De gegevenscyclus bestaat uit twee delen:

1. Tijdelijke interactiedata: ruwe gebeurtenisbestanden worden volgens de beschikbare berichtgeving maximaal 48 uur op de Mac bewaard en daarna verwijderd als onderdeel van het verwerkingsproces.
2. Gegenereerde herinneringen: OpenAI verwerkt de gebeurtenissen aan de serverkant tot bruikbare herinneringen. De blijvende uitvoer wordt lokaal opgeslagen als platte tekst in Markdown-bestanden.

Die bestanden zijn als tekst leesbaar en bewerkbaar; ze zitten niet opgesloten in een versleutelde database. Eén bericht noemt voor Codex een map onder $CODEX_HOME/memories/extensions/skysight/, maar het beschikbare bewijs bevestigt niet dat dit voor iedere installatie de officiële of universele locatie is.

Het verwijderen van Computer History of de geschiedenis zou de bijbehorende lokale herinneringen moeten verwijderen en nieuwe verzameling stoppen. De beschikbare informatie over deze specifieke functie geeft echter geen precieze termijn voor het verwijderen van gegevens aan de serverkant. Het wissen van de lokale geschiedenis is daarom geen bewijs dat iedere kopie die tijdens de verwerking betrokken was onmiddellijk verdwijnt. Wettelijke, beveiligings- of fraudepreventieverplichtingen kunnen eveneens invloed hebben op verwijdering.

Het grootste risico: niet-versleutelde lokale bestanden

OpenAI waarschuwt dat Computer History-bestanden gevoelige informatie kunnen bevatten en niet door Computer History worden versleuteld. Andere programma’s die onder dezelfde macOS-gebruiker draaien, kunnen er mogelijk bij.

Dat zorgt voor een ander risicoprofiel dan gewone browsergeschiedenis. Eén geheugenbestand kan projectnamen, werkstappen, appgebruik, getypte tekst en accountgerelateerde context samenbrengen in een eenvoudig leesbaar tekstcorpus. Malware, een infostealer, een tool voor externe toegang of een ander proces binnen hetzelfde gebruikersaccount zou die informatie mogelijk kunnen uitlezen en doorsturen.

Volledige schijfversleuteling helpt een uitgeschakelde Mac te beschermen, maar voorkomt normaal gesproken niet dat software binnen een ontgrendeld gebruikersaccount bestanden leest waartoe dat account toegang heeft. Juist daarom blijft de lokale opslag relevant, ook al zijn de ruwe gebeurtenisbestanden tijdelijk.

Mogelijk risico op prompt injection

Computer History kan daarnaast een route vormen voor prompt injection. Onbetrouwbare instructies op een website of in een toegestane app kunnen in een herinnering worden samengevat. Als ChatGPT of Codex die herinnering later als betrouwbare context behandelt, kan de tekst proberen een toekomstig antwoord of een actie te beïnvloeden. Dit is een beveiligingsinferentie en geen bewijs dat iedere dergelijke aanval slaagt. Het is wel verstandig om opgenomen externe inhoud als onbetrouwbaar te behandelen.

Wie krijgt toegang?

Computer History wordt uitgerold voor ChatGPT-gebruikers met Pro, Business en Enterprise op macOS. Bij de introductie was de functie niet beschikbaar in de Europese Economische Ruimte, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk; voor die regio’s werd latere toegang aangekondigd.

De toegang verschilt per abonnement:

• Pro: gebruikers kunnen de functie zelf inschakelen;
• Business: een workspacebeheerder moet de toegang eerst toestaan, waarna ieder lid afzonderlijk moet instemmen;
• Enterprise: beheerders kunnen toegang per rol verlenen, maar gebruikers bepalen nog steeds zelf of ze de functie activeren. Voor Enterprise kan bovendien een recente versie van de desktopapp nodig zijn voordat de nieuwe instellingen werken.

De beschikbare lanceringsinformatie bevestigt geen afzonderlijke, voor Computer History geldende regel over modeltraining voor ieder abonnement. Business- en Enterprise-gebruikers doen er goed aan de bestaande gegevensinstellingen van hun workspace te volgen. Pro-gebruikers moeten hun eigen instellingen voor modelverbetering controleren en er niet automatisch van uitgaan dat Computer History categorisch buiten training valt.

Welke instellingen zijn beschikbaar?

Gebruikers kunnen:

• wel of niet instemmen met de functie;
• het verzamelen pauzeren of uitschakelen;
• bepalen welke apps en websites bijdragen;
• tijdlijnitems bekijken;
• opgeslagen geschiedenis en herinneringen verwijderen.

Business- en Enterprise-beheerders kunnen vooraf bepalen of leden überhaupt toegang tot de functie krijgen. Die tweestapsprocedure — toestemming van de beheerder gevolgd door individuele instemming — voorkomt dat een organisatie Computer History stilzwijgend voor iedereen activeert.

Voor gebruik op het werk ligt het voor de hand om wachtwoordmanagers, financiële, medische en juridische systemen, beheerpanelen met verhoogde rechten, vertrouwelijke code- of incidentresponstools en communicatieapps met privégegevens van anderen uit te sluiten. Dat is praktische beveiligingsrichtlijn, geen garantie dat ieder gevoelig gegeven automatisch wordt weggefilterd.

Kan de geschiedenis workflows automatiseren?

De interessantste langetermijnmogelijkheid is procedureel geheugen. Een tijdlijn met een geslaagde reeks handelingen kan Codex helpen om die workflow om te zetten in een checklist, script of herbruikbare vaardigheid.

Ook kan de functie context leveren voor een toekomstig verzoek, zoals het opnieuw uitvoeren van een rapportageproces dat eerder in de week is gebruikt. Dat blijft echter een mogelijke workflow op basis van opgeslagen context. Er is geen bewijs dat Computer History zelf momenteel automatisch geplande automatiseringen maakt of uitvoert.

Automatisering op basis van dit soort geschiedenis zou expliciete goedkeuring, beperkte toegangsrechten, controleerbare stappen en bescherming tegen geïnjecteerde instructies moeten vereisen.

Conclusie

Computer History is het best te begrijpen als AI-geheugen op basis van interactiegebeurtenissen, niet als toezicht via screenshots. Vergeleken met Chronicle en systemen als Microsoft Recall vermindert het de hoeveelheid visuele en audiogegevens die wordt vastgelegd. Tegelijkertijd geeft het ChatGPT en Codex nog steeds een gedetailleerd beeld van geselecteerde computeractiviteiten.

Dat kan nuttig zijn voor mensen die vaak complexe workflows hervatten. De niet-versleutelde lokale Markdown-herinneringen zijn echter een serieus aandachtspunt. Wie de functie activeert, doet er verstandig aan de lijst met toegestane apps en websites zo klein mogelijk te houden, risicovolle systemen uit te sluiten, de verzameling tijdens gevoelig werk te pauzeren en de gemaakte herinneringen regelmatig te controleren of te verwijderen.