Dreaming V3 neemt rigoureus afscheid van het lijstje met expliciet opgeslagen herinneringen. In plaats daarvan draait er na elk gesprek een achtergrondproces—het zogeheten 'dromen'—dat je volledige chatgeschiedenis doorploegt. Het systeem destilleert hieruit zelfstandig je voorkeuren, werkpatronen, persoonlijke beperkingen en andere details, zonder dat je ooit nog 'onthoud dit voor me' hoeft te typen .
De belangrijkste veranderingen op een rij:
Gebruikers kunnen via de Instellingen wel een geheugensamenvatting inzien, maar de ruwe onderliggende data blijft aan het zicht onttrokken . Dat creëert een kritiek controlegat op het moment dat het systeem de fout in gaat.
ZDNet-verslaggever David Gewirtz onderwierp het opgewaardeerde geheugen aan een uitgebreide test en stuitte op systematische nauwkeurigheidsproblemen die zich in de loop van de tijd opstapelen .
Gewirtz omschreef Dreaming V3 als een 'technisch hoogstandje' gekoppeld aan een 'onverantwoordelijke functie' . Het kernprobleem is niet dat de AI fouten maakt—het is dat de fout permanente, onzichtbare infrastructuur wordt voor alles wat je daarna vraagt.
In OpenAI's officiële Memory FAQ staat een veelzeggende disclaimer: "Hoewel de geheugensamenvatting de belangrijkste details zou moeten bevatten, omvat deze niet álles wat ChatGPT op basis van je chats heeft onthouden. Als je wilt weten of ChatGPT iets heeft onthouden, vraag het dan gewoon in de chat" .
De samenvattingspagina in je instellingen is dus slechts een overzichtelijke samenvatting van het gesynthetiseerde profiel en geen compleet venster op wat het model werkelijk opslaat en gebruikt . Dat betekent dat gebruikers via de instellingen-UI nooit volledig kunnen controleren wat ChatGPT daadwerkelijk over hen 'weet'
. Je bent gedwongen om zelf te gaan vissen door de AI te vragen zijn eigen verborgen aannames over jou te onthullen—een methode die noch betrouwbaar, noch praktisch is voor dagelijks gebruik.
Er bestaan opties om het geheugen te beheren of te wissen, maar elk met aanzienlijke beperkingen.
'Context rot' beschrijft het fenomeen waarbij de prestaties van een AI-model degraderen naarmate het contextvenster voller raakt—oudere informatie wordt verdrongen door nieuwere inhoud en de uitvoer drijft weg van de werkelijke situatie van de gebruiker . Dreaming V3 is expliciet ontworpen om dit probleem over meerdere sessies te bestrijden, om "de verouderings-, correctheids- en schaalbaarheidsuitdagingen aan te pakken die we zien wanneer geheugen wordt toegepast op honderden miljoenen gebruikers en tijdsbestekken van meerdere jaren in ChatGPT"
.
Maar wat OpenAI heeft gebouwd, introduceert een verraderlijkere variant van context rot. In plaats van dat de context van buitenaf verrot, rot het systeem nu van binnenuit: zodra een fout het hardnekkige gebruikersprofiel binnendringt, verstoort het geruisloos elk antwoord dat volgt. Dit is geen traditionele context rot door verloren informatie—het is verrotting door foute informatie die het systeem als gezaghebbend beschouwt. En omdat gebruikers het niet kunnen zien of makkelijk verwijderen, zullen ze misschien nooit weten waarom hun AI-assistent stilletjes slechter wordt .
Comments
0 comments