Bitcoin Mining in Crisis: Waarom de Capitulatie van 2026 op geen enkele vorige cyclus lijkt

Winstmarges zijn verdampt. Hashprice – de opbrengst die miners per eenheid rekenkracht ontvangen – stortte in het eerste kwartaal van 2026 in tot ongeveer $29 per petahash per seconde per dag (PH/s/dag), ruim onder het break-evenpunt voor veel operators . CoinShares schat dat tot 20% van de wereldwijde miningvloot inmiddels onrendabel is . Op het dieptepunt van de sell-off in maart 2026 verloren sommige miners naar schatting $19.000 op elke Bitcoin die ze produceerden .

Difficulty-aanpassingen flirten met capitulatie. Het netwerk registreerde drie opeenvolgende negatieve difficulty-aanpassingen – de eerste dergelijke reeks sinds juli 2022 . Februari 2026 bracht een massale neerwaartse bijstelling van 11,16%, gevolgd door een verlaging van 7,76% in maart, de twee grootste dalingen van het jaar . Deze aanpassingen zijn het zelfcorrigerende mechanisme van het netwerk: als miners hun stekker uittrekken, daalt de moeilijkheidsgraad om de bloktijden stabiel te houden. Historisch gezien duiden zulke opeenvolgende dalingen op een golf van gedwongen uittredingen. En inderdaad sluiten veel miners de deuren. Maar een aanzienlijk deel van de vertrekkende hashrate wordt niet vernietigd – het krijgt een nieuwe bestemming.

Transactiekosten bieden geen redding. Transactiekosten blijven een klein en uiterst volatiel deel van de inkomsten van miners. Het belangrijkste omzetprobleem komt voort uit de halvering van de blokbeloning na 2024, die de subsidies per blok verlaagde van 6,25 BTC naar 3,125 BTC, in combinatie met een Bitcoin-prijs die daalde van ongeveer $126.000 in oktober 2025 naar het bereik van $65.000–$70.000 begin 2026 . Terwijl zowel de muntprijs als de beloning per blok dalen, zitten miners die alleen op Bitcoin-inkomsten vertrouwen klem in een bankschroef.

De pivot van $70 miljard die alles verandert

Terwijl traditionele meetgegevens schreeuwen om 'miner capitulatie', voert de publieke miningsector de grootste transformatie van haar bedrijfsmodel in de geschiedenis uit. Dezelfde bedrijven die miljardenbedrijven bouwden rondom Bitcoin, haasten zich nu om AI-infrastructuurproviders te worden.

Omzet slaat om. Bloomberg meldde in april 2026 dat Amerikaanse beursgenoteerde miners op schema liggen om tegen het einde van het jaar het grootste deel van hun omzet uit kunstmatige intelligentie en high-performance computing (HPC) te genereren – een buitengewone mijlpaal voor een industrie die volledig rondom cryptovaluta was opgebouwd . CoinShares en andere analisten voorspellen dat getransformeerde miners tegen het einde van het jaar tot 70% van hun inkomsten uit AI en HPC zouden kunnen halen .

Enorme kapitaalverplichtingen. De sector heeft nu voor meer dan $70 miljard aan cumulatieve AI- en HPC-contracten binnengehaald . Dit zijn geen voorzichtige proefprojecten; het zijn langlopende, contractueel gedreven inkomstenstromen die in niets lijken op de volatiele economie van Bitcoin-mining. In mei 2026 rondde IREN (voorheen Iris Energy) een converteerbare obligatiedeal van $3 miljard af, die meerdere keren werd opgeschaald vanwege de overweldigende vraag van investeerders, specifiek om de overgang naar AI-infrastructuur te financieren .

Hashrate wordt bewust herbestemd, niet vernietigd. De Amerikaanse beursgenoteerde miners die in Q1 2026 gezamenlijk ongeveer 7 EH/s verloren, gingen niet simpelweg failliet. Ze herbestemmen bewust hun stroomcapaciteit naar AI-datacenters onder leaseovereenkomsten van 10 tot 15 jaar met hyperscalers . Hun bestaande activa – grootschalige stroomaansluitingen, onderstations, koelinfrastructuur en fysieke datacenteromhulsels – zijn precies wat de AI-industrie wanhopig nodig heeft om GPU-clusters te laten draaien. Het herbestemmen van een Bitcoin-mijn naar een AI-datacenter kost aanzienlijk minder dan nieuwbouw .

Bekende namen voorop. IREN, Core Scientific, TeraWulf, Riot Platforms en HIVE Digital zetten allemaal actief miningfaciliteiten om in AI-datacenters . S&P Global omschrijft dit als een structurele diversificatiestrategie, niet als een tijdelijke afdekking tegen zwakke cryptoprijzen .

Deze draai verandert fundamenteel de economische calculus voor de belangrijkste deelnemers in de sector. Een miner met een getekend AI-hostingcontract staat voor een heel andere beslissing dan een miner wiens enige inkomstenbron de hashprice is. Wanneer Bitcoin-mining onrendabel wordt, is de rationele keuze voor deze dual-omzetbedrijven om meer capaciteit naar AI te verschuiven – en dat is precies wat er nu gebeurt.

Waarom traditionele capitulatiesignalen niet meer kloppen

De combinatie van recordstress en structurele transformatie zorgt ervoor dat signalen die in het verleden op betrouwbare wijze cyclusbodems markeerden, nu vertroebeld zijn. Dit is hoe het handboek is veranderd:

Hashrate-daling. In eerdere cycli betekende een aanhoudende daling van de netwerk-hashrate pure miner capitulatie: zwakke operators werden van het netwerk verdreven, de verkoopdruk nam uiteindelijk af en er vormde zich een prijsbodem. Vandaag de dag omvat de hashratedaling een bewuste, strategische component. Sommige operators worden niet verdreven; ze kiezen ervoor te vertrekken, omdat AI-hosting hogere en meer voorspelbare marges biedt. De sterkste miners gaan niet dood – ze diversifiëren juist .

Instortende difficulty. Grote negatieve difficulty-aanpassingen waren ooit een duidelijk teken dat de miningsector in grote problemen verkeerde en dat de hashprice moest herstellen voordat machines winstgevend konden terugkeren. De aanpassing van -11,16% in februari 2026 en de verlaging van -7,76% in maart zijn schoolvoorbeelden van capitulatie. Maar doordat een deel van de vertrekkende hashrate is overgestapt naar AI-workloads met hogere marges, is de 'bodem' van de hashrate minder voorspelbaar. De vraag naar stroom voor AI is structureel en groeiend, wat betekent dat de stroomcapaciteit die de Bitcoin-mining heeft verlaten misschien niet meer terugkomt, zelfs niet als de hashprice verbetert .

Miners verkopen Bitcoin. Historisch gezien is het dumpen van BTC-reserves door miners een signaal van gedwongen liquidatie en versnelt dit vaak prijsdalingen. In 2026 verkopen beursgenoteerde miners inderdaad Bitcoin, maar de opbrengsten worden gekanaliseerd naar de uitbouw van AI-infrastructuur. Dit is een strategische herallocatie van kapitaal, geen noodverkoop om de operationele kosten te dekken .

Lage hashprice. Een hashprice onder de $30/PH/s/dag is objectief gezien moordend. In eerdere cycli signaleerden zulke niveaus dat een bodem nabij was, omdat miners simpelweg zouden stoppen met produceren met verlies. Tegenwoordig subsidiëren AI-hostinginkomsten feitelijk de miningactiviteiten. Een bedrijf dat een stabiel inkomen uit HPC-contracten verdient, kan het zich veroorloven om sommige mining rigs op dunne of negatieve marges te laten draaien, wat de aanbodreactie compliceert die normaal gesproken helpt de markt te herbalanceren .

De slotsom

Bitcoin-mining is medio 2026 tegelijkertijd in een staat van historische crisis en historische transformatie. De hashratedaling, margeval en difficulty-cascade zijn reëel en ernstig – veel pure-play miners capituleren in de klassieke zin. Maar de financieel meest significante spelers in de sector zijn niet langer op Bitcoin gerichte entiteiten met één doel. Ze worden digitale infrastructuurbedrijven met twee inkomstenbronnen, wier AI-contracten een winstgevendheidsvangnet bieden dat Bitcoin-mining alleen niet kan bieden.

Soevereine miners en goedkope private operators vullen een deel van het hashrate-vacuüm dat de publieke bedrijven met hun koerswijziging achterlaten, maar het zwaartepunt is structureel verschoven . Het traditionele 'miner capitulatie → cyclusbodem'-signaal moet daarom met de grootst mogelijke voorzichtigheid worden behandeld. De hashratedaling van 2026 is geen eenduidig koopsignaal – het is deels een zelf toegebrachte transformatie, en de stroom die het Bitcoin-netwerk heeft verlaten, komt wellicht nooit meer in dezelfde vorm terug.

Voor het eerst vereist het begrijpen van Bitcoin-mining ook inzicht in de AI-infrastructuurmarkt. De twee industrieën zijn nu diep met elkaar verweven, en de capitulatiesignalen van de ene betekenen niet langer wat ze vroeger voor de andere betekenden.