Volgens Russische functionarissen trof de nachtelijke aanval een slaapzaal die gebruikt werd door studenten van de Starobilsk-vestiging van de Loehansk Pedagogische Universiteit. Ambtenaren zeiden dat 86 tieners van ongeveer 14 tot 18 jaar op dat moment in het gebouw verbleven.
Eerste berichten van door Rusland aangestelde autoriteiten meldden dat minstens vier mensen waren omgekomen en 35 kinderen gewond waren geraakt bij de aanval.
Naarmate de dag vorderde, pasten Russische functionarissen – waaronder opmerkingen die aan president Vladimir Poetin werden toegeschreven – het dodental aan naar zes doden en tientallen gewonden, met 15 mensen die nog werden vermist.
Sommige openbare berichten verwezen in latere updates naar nog hogere schattingen van het aantal slachtoffers, wat illustreert hoe de cijfers bleven schommelen naarmate er meer informatie beschikbaar kwam.
Noodteams begonnen kort na de aanval met het doorzoeken van het puin.
Autoriteiten in de door Rusland gecontroleerde regio zeiden dat reddingswerkers verschillende mensen levend uit het puin hadden gehaald, terwijl anderen nog onder het puin werden vermist. Functionarissen meldden dat minstens twee of drie overlevenden waren gered in de vroege fase van de operatie en waarschuwden dat er nog meer slachtoffers onder het puin konden liggen.
De zoekoperaties gingen de hele dag door terwijl noodteams werkten om vermiste personen te vinden en de schade aan de slaapzaal en de omliggende schoolgebouwen te beoordelen.
Het Kremlin veroordeelde de aanval krachtig.
President Vladimir Poetin beschuldigde Oekraïne ervan opzettelijk burgers te hebben aangevallen en omschreef het incident als een “terroristische” aanval, waarbij hij zei dat er in de slaapzaal studenten verbleven en geen militairen.
Poetin zei dat er geen militaire installaties in de buurt van de slaapzaal waren en gaf het Russische leger de opdracht om wraakopties tegen Oekraïne voor te bereiden.
Russische functionarissen brachten de kwestie ook diplomatiek ter sprake. Moskou riep op tot een spoedvergadering van de VN-Veiligheidsraad over de gemelde aanval.
Het Oekraïense leger verwierp de Russische lezing van het doelwit.
De Oekraïense Generale Staf zei dat zijn troepen Russische militaire doelen in het Starobilsk-gebied hadden aangevallen, en omschreef het doelwit specifiek als een militaire commandopost of een drone-gerelateerde eenheid die daar opereerde.
Kyiv zei dat beschuldigingen dat het opzettelijk burgers zou hebben aangevallen “misleidende informatie” waren en benadrukte dat Oekraïense troepen beweren het internationaal humanitair recht te volgen door militaire infrastructuur aan te vallen in plaats van civiele faciliteiten.
Oekraïense functionarissen suggereerden ook dat Russische troepen militair materieel in de buurt van of in civiele gebouwen hadden geplaatst, wat volgens hen zou kunnen verklaren waarom een gebouw dat bij de school hoorde, werd geraakt.
Het Starobilsk-incident vond plaats tijdens een periode van snel escalerende drone-oorlogvoering tussen Rusland en Oekraïne.
Oekraïne heeft het gebruik van langeafstandsdrones uitgebreid om doelen diep in Russisch grondgebied aan te vallen, waaronder energie-infrastructuur en olieraffinaderijen, in een poging de oorlogsfinanciering van Moskou te ontwrichten. Sommige recente aanvallen hebben grote raffinaderijen in centraal Rusland gedwongen de productie te staken of te verminderen, volgens door Reuters gerapporteerde gegevens.
Tegelijkertijd blijft Rusland raket- en drone-aanvallen uitvoeren op Oekraïense steden, die regelmatig burgerslachtoffers veroorzaken. Beide partijen beschuldigen elkaar ervan burgers te targeten, terwijl beiden ontkennen dit opzettelijk te doen.
Net als bij veel incidenten in de Russisch-Oekraïense oorlog laat de aanval op Starobilsk zien hoe snel verhalen uiteenlopen:
Omdat de stad in door Rusland bezet gebied ligt met beperkte onafhankelijke toegang, is externe verificatie van de exacte omstandigheden moeilijk gebleken. Voorlopig blijft de gebeurtenis een nieuwe, omstreden maar belangrijke episode in de steeds frequenter wordende drone-uitwisselingen die het conflict vormgeven.
Volgens Russische functionarissen trof de nachtelijke aanval een slaapzaal die gebruikt werd door studenten van de Starobilsk-vestiging van de Loehansk Pedagogische Universiteit. Ambtenaren zeiden dat 86 tieners van ongeveer 14 tot 18 jaar op dat moment in het gebouw verbleven.
Eerste berichten van door Rusland aangestelde autoriteiten meldden dat minstens vier mensen waren omgekomen en 35 kinderen gewond waren geraakt bij de aanval.
Naarmate de dag vorderde, pasten Russische functionarissen – waaronder opmerkingen die aan president Vladimir Poetin werden toegeschreven – het dodental aan naar zes doden en tientallen gewonden, met 15 mensen die nog werden vermist.
Sommige openbare berichten verwezen in latere updates naar nog hogere schattingen van het aantal slachtoffers, wat illustreert hoe de cijfers bleven schommelen naarmate er meer informatie beschikbaar kwam.
Noodteams begonnen kort na de aanval met het doorzoeken van het puin.
Autoriteiten in de door Rusland gecontroleerde regio zeiden dat reddingswerkers verschillende mensen levend uit het puin hadden gehaald, terwijl anderen nog onder het puin werden vermist. Functionarissen meldden dat minstens twee of drie overlevenden waren gered in de vroege fase van de operatie en waarschuwden dat er nog meer slachtoffers onder het puin konden liggen.
De zoekoperaties gingen de hele dag door terwijl noodteams werkten om vermiste personen te vinden en de schade aan de slaapzaal en de omliggende schoolgebouwen te beoordelen.
Het Kremlin veroordeelde de aanval krachtig.
President Vladimir Poetin beschuldigde Oekraïne ervan opzettelijk burgers te hebben aangevallen en omschreef het incident als een “terroristische” aanval, waarbij hij zei dat er in de slaapzaal studenten verbleven en geen militairen.
Poetin zei dat er geen militaire installaties in de buurt van de slaapzaal waren en gaf het Russische leger de opdracht om wraakopties tegen Oekraïne voor te bereiden.
Russische functionarissen brachten de kwestie ook diplomatiek ter sprake. Moskou riep op tot een spoedvergadering van de VN-Veiligheidsraad over de gemelde aanval.
Het Oekraïense leger verwierp de Russische lezing van het doelwit.
De Oekraïense Generale Staf zei dat zijn troepen Russische militaire doelen in het Starobilsk-gebied hadden aangevallen, en omschreef het doelwit specifiek als een militaire commandopost of een drone-gerelateerde eenheid die daar opereerde.
Kyiv zei dat beschuldigingen dat het opzettelijk burgers zou hebben aangevallen “misleidende informatie” waren en benadrukte dat Oekraïense troepen beweren het internationaal humanitair recht te volgen door militaire infrastructuur aan te vallen in plaats van civiele faciliteiten.
Oekraïense functionarissen suggereerden ook dat Russische troepen militair materieel in de buurt van of in civiele gebouwen hadden geplaatst, wat volgens hen zou kunnen verklaren waarom een gebouw dat bij de school hoorde, werd geraakt.
Het Starobilsk-incident vond plaats tijdens een periode van snel escalerende drone-oorlogvoering tussen Rusland en Oekraïne.
Oekraïne heeft het gebruik van langeafstandsdrones uitgebreid om doelen diep in Russisch grondgebied aan te vallen, waaronder energie-infrastructuur en olieraffinaderijen, in een poging de oorlogsfinanciering van Moskou te ontwrichten. Sommige recente aanvallen hebben grote raffinaderijen in centraal Rusland gedwongen de productie te staken of te verminderen, volgens door Reuters gerapporteerde gegevens.
Tegelijkertijd blijft Rusland raket- en drone-aanvallen uitvoeren op Oekraïense steden, die regelmatig burgerslachtoffers veroorzaken. Beide partijen beschuldigen elkaar ervan burgers te targeten, terwijl beiden ontkennen dit opzettelijk te doen.
Net als bij veel incidenten in de Russisch-Oekraïense oorlog laat de aanval op Starobilsk zien hoe snel verhalen uiteenlopen:
Omdat de stad in door Rusland bezet gebied ligt met beperkte onafhankelijke toegang, is externe verificatie van de exacte omstandigheden moeilijk gebleken. Voorlopig blijft de gebeurtenis een nieuwe, omstreden maar belangrijke episode in de steeds frequenter wordende drone-uitwisselingen die het conflict vormgeven.