Hij vierde dat op grootse wijze in de 22e minuut door een spectaculaire vrije trap van ongeveer 25 meter in de kruising te krullen, waarmee hij Inter op voorsprong zette. Het doelpunt zette de toon voor wat aanvankelijk leek op een nieuwe overtuigende overwinning voor de kampioen.
Ondanks de achterstand herstelde Bologna zich snel. De thuisploeg zette een sterke reeks neer en scoorde drie doelpunten op rij, waardoor de stand van 0-1 werd omgebogen naar 3-1 in hun voordeel en Inter in het laatste deel van de wedstrijd onder druk kwam te staan.
Hoewel de uitslag weinig invloed had op de eindrangschikking, zorgde de ommekeer voor een onverwacht spannend slot van wat was begonnen als een feestelijke afsluiting voor de kampioen.
Inter reageerde in de slotfase met vastberadenheid. Francesco Pio Esposito scoorde de aansluitingstreffer, waarna Andy Diouf de gelijkmaker binnenschoot en daarmee de comeback van een tweedoenlen achterstand voltooide.
De inhaalrace zorgde ervoor dat de kampioen een nederlaag bespaard bleef en maakte van de wedstrijd een zesdoelpunten thriller die beide supportersgroepen vermaakte.
De uitslag had uiteindelijk geen enkele invloed op de titelstrijd. Inter had de Serie A-titel al veiliggesteld en eerder in het seizoen ook de Coppa Italia gewonnen, wat het eerste seizoen van Cristian Chivu als hoofdtrainer tot een opmerkelijk succes maakte.
In plaats van een strijd om zilverwerk, diende de laatste wedstrijd als een etalage voor de aanvallende kwaliteit van Inter, en voor Dimarco, wiens MVP-seizoen werd bekroond met een gedenkwaardige vrije trap in het sluitstuk van de campagne.
Bij het laatste fluitsignaal voelde het 3-3 gelijkspel als een passend einde: dramatisch, vermakelijk en feestelijk voor een ploeg die zijn plaats aan de top van het Italiaanse voetbal dat seizoen al had bevestigd.