The Comeback Knicks: Hoe New York na 53 jaar eindelijk weer de NBA-titel pakte

Maar de Knicks van 2026 hadden een reputatie opgebouwd die hun de bijnaam “The Comeback Knicks” opleverde, en die maakten ze meer dan waar. In het vierde kwart werd de verdediging van New York een onneembare vesting. De Spurs werden volledig vastgezet en kwamen niet verder dan 18 punten in de laatste twaalf minuten, met een schamel schotpercentage van 28% (7 uit 25). Dit creëerde het perfecte podium voor Jalen Brunson.

De point guard van de Knicks ontpopte zich tot de absolute uitblinker van de finale. Brunson was niet te stoppen en stapelde de punten op tot een totaal van 45. Toen de wedstrijd op een beslissend punt kwam, nam hij het team volledig op sleeptouw door in het vierde kwart 13 punten op rij te scoren, waarmee hij eigenhandig de Spurs de das omdeed. De einduitslag van 94-90 ontketende een explosie van vreugde bij de meegereisde New Yorkse fans en betekende het einde van de langste titeldroogte in de NBA.

Brunson's prestatie was er een voor in de boeken. Zijn 45 punten en zijn ijzersterke leiderschap in de slotfase maakten hem tot de onbetwiste Finals MVP en bezorgden hem een heldenstatus in de stad die nooit slaapt.

De comeback der comebacks in Game 4

Twee dagen voordat de kampioensconfetti in San Antonio naar beneden dwarrelde, moesten de Knicks eerst een wonder verrichten in hun eigen Madison Square Garden. In Game 4 leken de Spurs vastberaden om de stand gelijk te trekken naar 2-2. Ze begonnen de wedstrijd furieus en bouwden in de eerste helft een overweldigende voorsprong van 29 punten op. De wedstrijd leek gespeeld en een terugkeer naar San Antonio voor een 2-2 tussenstand onvermijdelijk.

Wat volgde, tartte elke verbeelding. De Knicks kwamen terug met een veerkracht die zelden is vertoond in de geschiedenis van de NBA Finals. Gedisciplineerd knabbelden ze aan de enorme achterstand, aangedreven door een verstikkende verdediging in de tweede helft die de jonge Spurs-ploeg volledig murw maakte. Elke speler droeg zijn steentje bij, met cruciale schoten van onder andere OG Anunoby.

De comeback werd voltooid met een zinderende 107-106 overwinning. Deze comeback van 29 punten was, sinds de NBA play-by-play data begon bij te houden, de grootste ooit in een NBA Finals-wedstrijd en evenaarde de grootste comeback in de geschiedenis van de play-offs. De overwinning gaf de Knicks niet alleen een onoverbrugbare 3-1 voorsprong, het brak ook de collectieve wil van de Spurs. Het was het moment waarop de “Comeback Knicks” onsterfelijk werden.

Een dominant seizoen richting de top

De titel van 2026 was niet zomaar een underdog-verhaal. De Knicks waren het hele seizoen een machine. In de play-offs waren ze oppermachtig, met een eindrecord van 16-3. Hun weg naar de finale was bezaaid met historische reeksen en keiharde dominantie over de Eastern Conference.

Na een wat stroeve eerste ronde tegen de Atlanta Hawks, die ze met 4-2 versloegen (waarbij beide nederlagen met slechts één punt verschil waren), veranderden de Knicks in een niet te stuiten kracht. Ze veegden de Philadelphia 76ers met 4-0 van de baan in de halve finale van de conference. Vervolgens walsten ze in de Eastern Conference Finals over de Cleveland Cavaliers heen, eveneens met een 4-0 sweep. Deze ongekende run omvatte een winning streak van 13 play-offoverwinningen op rij, op dat moment de op één na langste reeks in een enkel postseason in de NBA-historie.

Hun drie nederlagen dit postseason – twee nipte verliespartijen tegen de Hawks en een Game 3-nederlaag tegen de Spurs in eigen huis – laten zien dat de ploeg zelfs op haar kwetsbaarst bijna onverslaanbaar was. Dit 16-3 record benadrukt een kampioensjaar dat zowel historische veerkracht als meedogenloze excellentie vereiste om een einde te maken aan een halve eeuw wachten. Het was geen wonder; het was een masterclass.