De Russin won in totaal 34 van de 54 punten op de service van haar tegenstandster . Daarmee gaf ze Chwalińska nauwelijks gelegenheid om in haar ritme te komen. Alleen bij haar eerste poging om de wedstrijd uit te serveren, liet Andreeva nog even een opening liggen. Een beslissende backhand maakte korte tijd later alsnog een einde aan de partij .

De finale was het sluitstuk van een ijzersterk toernooi. Andreeva verloor in zeven wedstrijden slechts één set . In de halve finale had ze de Oekraïense Marta Kostyuk met 6-1, 6-3 verslagen en daarmee een zegereeks van zeventien partijen beëindigd .

Jongste kampioene sinds Monica Seles

Met haar overwinning werd Andreeva de jongste vrouwelijke enkelspelkampioene in Parijs sinds de 18-jarige Monica Seles in 1992 haar derde opeenvolgende titel op Roland Garros won .

Ze is bovendien de eerste Russische speelster die sinds Maria Sharapova in 2014 een grandslamtitel in het enkelspel verovert . Andreeva had twee jaar eerder al haar doorbraak op gravel beleefd met een halvefinaleplaats in Parijs. Haar titel van 2026 laat zien dat die vroege belofte geen bevlieging was.

Prijzengeld: €2,8 miljoen voor de winnaar

De titel leverde Andreeva het grootste prijzengeld uit haar jonge profcarrière op: €2,8 miljoen, omgerekend ongeveer 3,25 miljoen dollar .

Ook voor Chwalińska was de finale financieel ingrijpend. Zij kreeg als runner-up €1,4 miljoen, ongeveer 1,6 miljoen dollar . Dat bedrag ligt ver boven de circa 861.000 dollar die ze in haar loopbaan tot dan toe bij elkaar had gespeeld op de lagere circuits .

Bron voor de bedragen: toernooiorganisatie

Het sprookje van Maja Chwalińska

Chwalińska begon het toernooi als nummer 114 van de wereld en had vóór haar doorbraak in Parijs slechts één overwinning in het hoofdtoernooi van een grandslam op haar naam staan, op Wimbledon in 2022 .

Ze won negen wedstrijden op rij: drie in de kwalificaties en zes in het hoofdtoernooi. Onderweg versloeg ze olympisch kampioene Zheng Qinwen en de als 23e geplaatste Elise Mertens in twee sets. Het waren de eerste zeges uit haar carrière op speelsters uit de top 50 .

Daarmee werd ze pas de tweede qualifier in het open tijdperk die de finale van een grandslamtoernooi in het enkelspel bereikte, na Emma Raducanu op de US Open van 2021 .

Een lange weg terug

Chwalińska groeide op in Dąbrowa Górnicza in het zuiden van Polen en is de dochter van een mijnwerker . Na een nederlaag in de eerste kwalificatieronde van Wimbledon in 2021 stapte ze tijdelijk volledig uit de sport. Later vertelde ze dat ze sinds eind 2019 met een zware depressie kampte. Op haar dieptepunt voelde ze zich naar eigen zeggen “levenloos” en kon ze naar eigen zeggen niet meer uit bed komen .

Een knieoperatie in 2022 maakte haar terugkeer nog moeilijker. Haar ranking zakte uiteindelijk tot nummer 523, waarna ze zich stap voor stap opnieuw omhoog werkte . Tijdens Roland Garros gaf ze toe dat ze voor de tweede week geen hotel had geboekt, omdat ze niet verwachtte zo ver in het toernooi te komen .

Als junior bereikte Chwalińska in 2017 samen met een toen nog weinig bekende Iga Świątek de finale van het meisjesdubbelspel op de Australian Open. Terwijl Świątek uitgroeide tot een wereldster, raakte Chwalińska jarenlang op de achtergrond van het professionele tennis. In Parijs veranderde dat in één klap .

Een politiek geladen toernooi

Het vrouwentoernooi werd gespeeld tegen de achtergrond van de oorlog in Oekraïne. Russische en Belarussische tennissers mochten deelnemen als neutrale atleten; hun nationale vlaggen werden niet op officiële toernooimaterialen getoond .

De spanning was vooral voelbaar in de halve finale tussen Andreeva en Kostyuk. De Oekraïense speelster heeft zich uitgesproken tegen de deelname van Russische spelers en weigerde in het verleden bij sommige wedstrijden een verplichte handdruk na afloop met Russische tegenstanders. Op de baan bleef het duel echter zonder incidenten: Andreeva won overtuigend met 6-1, 6-3 .

In de finale stond Andreeva tegenover een Poolse tegenstandster. Polen geldt sinds de Russische invasie als een belangrijke steunpilaar van Oekraïne en vangt veel Oekraïense vluchtelingen op. Daardoor kreeg de route van de Russische speelster — winst tegen een Oekraïense halvefinaliste en vervolgens tegen een Poolse finaliste — een duidelijke geopolitieke lading. Die symboliek bleef buiten de lijnen; op Court Philippe-Chatrier draaide het uiteindelijk om Andreeva's controle, kracht en precisie .

Een nieuwe titelkandidaat dient zich aan

Andreeva is 19 jaar en één maand oud en geldt nu als de jongste vrouwelijke Roland Garros-kampioene in 34 jaar . Haar overwinning bevestigt dat het talent dat ze als tiener al liet zien, zich heeft vertaald naar het hoogste niveau.

Met de Suzanne-Lenglenbeker in handen reist Andreeva nu door naar Wimbledon. De vraag is niet langer óf ze een grandslam kan winnen, maar hoeveel grote titels er nog zullen volgen.

De Russin won in totaal 34 van de 54 punten op de service van haar tegenstandster . Daarmee gaf ze Chwalińska nauwelijks gelegenheid om in haar ritme te komen. Alleen bij haar eerste poging om de wedstrijd uit te serveren, liet Andreeva nog even een opening liggen. Een beslissende backhand maakte korte tijd later alsnog een einde aan de partij .

De finale was het sluitstuk van een ijzersterk toernooi. Andreeva verloor in zeven wedstrijden slechts één set . In de halve finale had ze de Oekraïense Marta Kostyuk met 6-1, 6-3 verslagen en daarmee een zegereeks van zeventien partijen beëindigd .

Jongste kampioene sinds Monica Seles

Met haar overwinning werd Andreeva de jongste vrouwelijke enkelspelkampioene in Parijs sinds de 18-jarige Monica Seles in 1992 haar derde opeenvolgende titel op Roland Garros won .

Ze is bovendien de eerste Russische speelster die sinds Maria Sharapova in 2014 een grandslamtitel in het enkelspel verovert . Andreeva had twee jaar eerder al haar doorbraak op gravel beleefd met een halvefinaleplaats in Parijs. Haar titel van 2026 laat zien dat die vroege belofte geen bevlieging was.

Prijzengeld: €2,8 miljoen voor de winnaar

De titel leverde Andreeva het grootste prijzengeld uit haar jonge profcarrière op: €2,8 miljoen, omgerekend ongeveer 3,25 miljoen dollar .

Ook voor Chwalińska was de finale financieel ingrijpend. Zij kreeg als runner-up €1,4 miljoen, ongeveer 1,6 miljoen dollar . Dat bedrag ligt ver boven de circa 861.000 dollar die ze in haar loopbaan tot dan toe bij elkaar had gespeeld op de lagere circuits .

Bron voor de bedragen: toernooiorganisatie

Het sprookje van Maja Chwalińska

Chwalińska begon het toernooi als nummer 114 van de wereld en had vóór haar doorbraak in Parijs slechts één overwinning in het hoofdtoernooi van een grandslam op haar naam staan, op Wimbledon in 2022 .

Ze won negen wedstrijden op rij: drie in de kwalificaties en zes in het hoofdtoernooi. Onderweg versloeg ze olympisch kampioene Zheng Qinwen en de als 23e geplaatste Elise Mertens in twee sets. Het waren de eerste zeges uit haar carrière op speelsters uit de top 50 .

Daarmee werd ze pas de tweede qualifier in het open tijdperk die de finale van een grandslamtoernooi in het enkelspel bereikte, na Emma Raducanu op de US Open van 2021 .

Een lange weg terug

Chwalińska groeide op in Dąbrowa Górnicza in het zuiden van Polen en is de dochter van een mijnwerker . Na een nederlaag in de eerste kwalificatieronde van Wimbledon in 2021 stapte ze tijdelijk volledig uit de sport. Later vertelde ze dat ze sinds eind 2019 met een zware depressie kampte. Op haar dieptepunt voelde ze zich naar eigen zeggen “levenloos” en kon ze naar eigen zeggen niet meer uit bed komen .

Een knieoperatie in 2022 maakte haar terugkeer nog moeilijker. Haar ranking zakte uiteindelijk tot nummer 523, waarna ze zich stap voor stap opnieuw omhoog werkte . Tijdens Roland Garros gaf ze toe dat ze voor de tweede week geen hotel had geboekt, omdat ze niet verwachtte zo ver in het toernooi te komen .

Als junior bereikte Chwalińska in 2017 samen met een toen nog weinig bekende Iga Świątek de finale van het meisjesdubbelspel op de Australian Open. Terwijl Świątek uitgroeide tot een wereldster, raakte Chwalińska jarenlang op de achtergrond van het professionele tennis. In Parijs veranderde dat in één klap .

Een politiek geladen toernooi

Het vrouwentoernooi werd gespeeld tegen de achtergrond van de oorlog in Oekraïne. Russische en Belarussische tennissers mochten deelnemen als neutrale atleten; hun nationale vlaggen werden niet op officiële toernooimaterialen getoond .

De spanning was vooral voelbaar in de halve finale tussen Andreeva en Kostyuk. De Oekraïense speelster heeft zich uitgesproken tegen de deelname van Russische spelers en weigerde in het verleden bij sommige wedstrijden een verplichte handdruk na afloop met Russische tegenstanders. Op de baan bleef het duel echter zonder incidenten: Andreeva won overtuigend met 6-1, 6-3 .

In de finale stond Andreeva tegenover een Poolse tegenstandster. Polen geldt sinds de Russische invasie als een belangrijke steunpilaar van Oekraïne en vangt veel Oekraïense vluchtelingen op. Daardoor kreeg de route van de Russische speelster — winst tegen een Oekraïense halvefinaliste en vervolgens tegen een Poolse finaliste — een duidelijke geopolitieke lading. Die symboliek bleef buiten de lijnen; op Court Philippe-Chatrier draaide het uiteindelijk om Andreeva's controle, kracht en precisie .

Een nieuwe titelkandidaat dient zich aan

Andreeva is 19 jaar en één maand oud en geldt nu als de jongste vrouwelijke Roland Garros-kampioene in 34 jaar . Haar overwinning bevestigt dat het talent dat ze als tiener al liet zien, zich heeft vertaald naar het hoogste niveau.

Met de Suzanne-Lenglenbeker in handen reist Andreeva nu door naar Wimbledon. De vraag is niet langer óf ze een grandslam kan winnen, maar hoeveel grote titels er nog zullen volgen.