Op 4 augustus 2026 brak een fysieke confrontatie uit voor het kantoor van grootayatollah Sadegh Shirazi in Karbala. Shirazi is een invloedrijke marja' (bron van navolging) die bekendstaat om zijn rustieke, anti-Wilayat al-Faqih-houding:
Deze gebeurtenissen staan centraal in een diepere machtsstrijd om het sjiitische gezag na de dood van Khamenei:
Mojtaba Khamenei werd in maart 2026 uitgeroepen tot nieuwe Opperste Leider, na een gespannen machtsstrijd waarbij de IRGC, de geestelijke elite en rivaliserende kandidaten betrokken waren . Hij kreeg 59 van de 88 stemmen in het Expertisenberaad — een duidelijke tweederdemeerderheid, maar geen unanieme steun . Zijn gezag is zwakker dan dat van zijn vader, en het regime staat nog altijd onder grote interne en externe druk .
Sadegh Shirazi vertegenwoordigt de traditionele rustieke stroming: het standpunt dat een marja' zich niet met directe politieke heerschappij moet bemoeien. Het Iraanse regime onder Khamenei heeft religieus gezag met staatsmacht samengesmeed. De aanval op Shirazi's kantoor laat zien dat deze breuklijn nu op Iraaks grondgebied met straatgeweld wordt beslecht .
De Arbaeen-tocht was historisch een pan-sjiitische religieuze gebeurtenis. In 2026 werd hij echter expliciet omgevormd tot een politieke rally voor de Islamitische Republiek: Iraanse vlaggen hingen overal, pelgrims droegen rode wraakbanieren en scandeerden leuzen tegen de VS en Israël . Shafaq News merkte op dat de Iraanse vlag 'dit jaar opviel door zijn opvallend grotere aanwezigheid', terwijl Iraakse vlaggen minder vaak te zien waren . Dit vervreemdt veel Iraakse en niet-Iraanse sjiieten, die Arbaeen als een heilige, apolitieke traditie zien.
De clash in Karbala onderstreept dat de interne rivaliteit in het post-Khamenei-Iran overslaat naar Irak. Daar houdt de traditionele marja'iyya in Najaf (onder leiding van ayatollah Sistani) eveneens afstand van het politieke model van Teheran. De Iraakse regering staat nu voor de uitdaging om de grootste jaarlijkse religieuze bijeenkomst ter wereld te organiseren en tegelijkertijd gewelddadige factiestrijd tussen pelgrims te beteugelen.
Khamenei's dood heeft de enige figuur weggenomen die 36 jaar lang de sjiitische geestelijke en militaire instellingen van Iran bijeen had kunnen houden . Nu zijn zoon Mojtaba veel minder respect afdwingt en rivalen zoals Shirazi openlijk worden getrotseerd, laat het Arbaeen-geweld zien dat de strijd over wie het sjiisme vertegenwoordigt — en of sjiitisch politiek gezag met staatsmacht moet worden samengevoegd — escaleert tot een openlijke confrontatie .