Start van de reus van 124 meter

De vlucht begon om 18:30 uur Eastern Time (17:30 uur lokale tijd) toen de tweetrapsraket opsteeg vanaf Starbase, Texas, aangedreven door 33 methaan gestookte Raptor-motoren op de Super Heavy-booster.

Deze lancering was belangrijk omdat het de Starship V3-versie introduceerde, met een brede herziening van het raketsysteem, waaronder verbeterde Raptor 3-motoren en infrastructuur die is gebouwd voor snellere en frequentere lanceringen.

Het was ook de eerste Starship-lancering vanaf SpaceX' nieuw gebouwde Pad 2 in Starbase, onderdeel van de inspanning van het bedrijf om het programma op te schalen naar operationele missies.

Scheiding van de trappen en falen van de booster

Enkele minuten na de start voerde het voertuig een succesvolle trapscheiding uit. De bovenste trap Starship zette zijn baan naar de ruimte voort, terwijl de Super Heavy-booster begon te manoeuvreren voor een geplande gesimuleerde landing in de Golf van Mexico.

Tijdens de terugkeer kreeg de booster echter een kritiek probleem. De motoren ontstaken niet goed voor de boostback burn die nodig was om de afdaling te controleren. Zonder die verbranding verloor de trap de controle en stortte neer in de Golf van Mexico, waar hij waarschijnlijk uit elkaar viel of explodeerde.

Starship bereikt de ruimte ondanks motoruitval

Terwijl de booster faalde bij zijn terugkeer, zette de Starship-boventrap zijn missie voort.

Tijdens de klim viel een van Starships zes Raptor-motoren uit, maar het ruimtevaartuig bleef stabiel en bereikte alsnog de ruimte.

Eenmaal in de ruimte voltooide Starship een van de belangrijkste doelstellingen van de missie: het uitzetten van testladingen die toekomstige Starlink-lanceringen moesten simuleren. Het ruimtevaartuig zette uit:

• 20 Starlink-satellietsimulatoren, die de grootte en massa van toekomstige ladingen nabootsten
• Twee aangepaste Starlink-satellieten die waren uitgerust om beelden en gegevens te verzamelen over Starships hitteschild tijdens de terugkeer

Deze ladingtests helpen SpaceX om hardware te valideren voor het uiteindelijk lanceren van grote aantallen volgende generatie Starlink-satellieten.

Terugkeer en laatste splashdown

Na het voltooien van zijn doelen in de ruimte begon Starship aan zijn afdaling naar een geplande splashdown-zone in de Indische Oceaan.

Het ruimtevaartuig keerde met succes terug in de atmosfeer van de aarde en volgde het geplande landingsprofiel. Echter, het voertuig explodeerde tijdens of direct na de inslag in de oceaan, waarmee de missie eindigde.

Ondanks dat resultaat toonde de vlucht nog steeds belangrijke capaciteiten aan – waaronder een klim naar een baan om de aarde, het uitzetten van ladingen en een atmosferische terugkeer – allemaal belangrijke stappen op weg naar operationele missies.

Lanceervertragingen voor de vlucht

De eerste vlucht van Starship V3 ging niet bij de eerste poging. SpaceX mikte aanvankelijk op half mei 2026, maar kreeg te maken met verschillende vertragingen.

Een lanceerpoging op 21 mei werd kort voor de start afgebroken vanwege een probleem met het grondsysteem bij de lanceertoren, waardoor het bedrijf de aftelling moest resetten en het de volgende dag opnieuw moest proberen.

De missie lanceerde uiteindelijk met succes op 22 mei, nadat het probleem was verholpen en de aftelling was hervat.

Waarom de Starship V3-test ertoe doet

Zelfs met het verlies van de booster en de vernietiging van het schip bij de splashdown, werd de test als grotendeels succesvol beschouwd omdat het veel nieuwe elementen van de Starship V3-architectuur valideerde.

Het verbeterde systeem staat centraal bij verschillende grote doelen:

• Het lanceren van grote aantallen volgende generatie Starlink-satellieten om SpaceX' wereldwijde internetnetwerk uit te breiden.
• Het ondersteunen van NASA's Artemis-programma, dat van plan is Starship te gebruiken als maanlander voor toekomstige missies naar de maan.
• Het ontwikkelen van volledig herbruikbare raketten die langdurige missies naar Mars mogelijk moeten maken.

De vlucht vond ook plaats terwijl SpaceX toewerkt naar een mogelijke beursgang, waardoor vooruitgang met Starship een belangrijk signaal is voor de langetermijnstrategie van het bedrijf.

Conclusie

De eerste vlucht van Starship V3 toonde zowel de belofte als de risico's van SpaceX' ambitieuze raketprogramma. Het voertuig bereikte met succes de ruimte, zette ladingen uit en testte kritieke systemen – maar het verloor ook zijn booster en eindigde met de vernietiging van het ruimtevaartuig tijdens de splashdown.

Voor SpaceX levert elke testvlucht echter gegevens op die nodig zijn om het ontwerp te verfijnen. Terwijl het bedrijf de snelle ontwikkeling voortzet, zullen de lessen van Vlucht 12 de volgende generatie Starship-missies vormgeven, gericht op het uitzetten van satellieten, maanlandingen en uiteindelijk menselijke reizen naar Mars.

Start van de reus van 124 meter

De vlucht begon om 18:30 uur Eastern Time (17:30 uur lokale tijd) toen de tweetrapsraket opsteeg vanaf Starbase, Texas, aangedreven door 33 methaan gestookte Raptor-motoren op de Super Heavy-booster.

Deze lancering was belangrijk omdat het de Starship V3-versie introduceerde, met een brede herziening van het raketsysteem, waaronder verbeterde Raptor 3-motoren en infrastructuur die is gebouwd voor snellere en frequentere lanceringen.

Het was ook de eerste Starship-lancering vanaf SpaceX' nieuw gebouwde Pad 2 in Starbase, onderdeel van de inspanning van het bedrijf om het programma op te schalen naar operationele missies.

Scheiding van de trappen en falen van de booster

Enkele minuten na de start voerde het voertuig een succesvolle trapscheiding uit. De bovenste trap Starship zette zijn baan naar de ruimte voort, terwijl de Super Heavy-booster begon te manoeuvreren voor een geplande gesimuleerde landing in de Golf van Mexico.

Tijdens de terugkeer kreeg de booster echter een kritiek probleem. De motoren ontstaken niet goed voor de boostback burn die nodig was om de afdaling te controleren. Zonder die verbranding verloor de trap de controle en stortte neer in de Golf van Mexico, waar hij waarschijnlijk uit elkaar viel of explodeerde.

Starship bereikt de ruimte ondanks motoruitval

Terwijl de booster faalde bij zijn terugkeer, zette de Starship-boventrap zijn missie voort.

Tijdens de klim viel een van Starships zes Raptor-motoren uit, maar het ruimtevaartuig bleef stabiel en bereikte alsnog de ruimte.

Eenmaal in de ruimte voltooide Starship een van de belangrijkste doelstellingen van de missie: het uitzetten van testladingen die toekomstige Starlink-lanceringen moesten simuleren. Het ruimtevaartuig zette uit:

• 20 Starlink-satellietsimulatoren, die de grootte en massa van toekomstige ladingen nabootsten
• Twee aangepaste Starlink-satellieten die waren uitgerust om beelden en gegevens te verzamelen over Starships hitteschild tijdens de terugkeer

Deze ladingtests helpen SpaceX om hardware te valideren voor het uiteindelijk lanceren van grote aantallen volgende generatie Starlink-satellieten.

Terugkeer en laatste splashdown

Na het voltooien van zijn doelen in de ruimte begon Starship aan zijn afdaling naar een geplande splashdown-zone in de Indische Oceaan.

Het ruimtevaartuig keerde met succes terug in de atmosfeer van de aarde en volgde het geplande landingsprofiel. Echter, het voertuig explodeerde tijdens of direct na de inslag in de oceaan, waarmee de missie eindigde.

Ondanks dat resultaat toonde de vlucht nog steeds belangrijke capaciteiten aan – waaronder een klim naar een baan om de aarde, het uitzetten van ladingen en een atmosferische terugkeer – allemaal belangrijke stappen op weg naar operationele missies.

Lanceervertragingen voor de vlucht

De eerste vlucht van Starship V3 ging niet bij de eerste poging. SpaceX mikte aanvankelijk op half mei 2026, maar kreeg te maken met verschillende vertragingen.

Een lanceerpoging op 21 mei werd kort voor de start afgebroken vanwege een probleem met het grondsysteem bij de lanceertoren, waardoor het bedrijf de aftelling moest resetten en het de volgende dag opnieuw moest proberen.

De missie lanceerde uiteindelijk met succes op 22 mei, nadat het probleem was verholpen en de aftelling was hervat.

Waarom de Starship V3-test ertoe doet

Zelfs met het verlies van de booster en de vernietiging van het schip bij de splashdown, werd de test als grotendeels succesvol beschouwd omdat het veel nieuwe elementen van de Starship V3-architectuur valideerde.

Het verbeterde systeem staat centraal bij verschillende grote doelen:

• Het lanceren van grote aantallen volgende generatie Starlink-satellieten om SpaceX' wereldwijde internetnetwerk uit te breiden.
• Het ondersteunen van NASA's Artemis-programma, dat van plan is Starship te gebruiken als maanlander voor toekomstige missies naar de maan.
• Het ontwikkelen van volledig herbruikbare raketten die langdurige missies naar Mars mogelijk moeten maken.

De vlucht vond ook plaats terwijl SpaceX toewerkt naar een mogelijke beursgang, waardoor vooruitgang met Starship een belangrijk signaal is voor de langetermijnstrategie van het bedrijf.

Conclusie

De eerste vlucht van Starship V3 toonde zowel de belofte als de risico's van SpaceX' ambitieuze raketprogramma. Het voertuig bereikte met succes de ruimte, zette ladingen uit en testte kritieke systemen – maar het verloor ook zijn booster en eindigde met de vernietiging van het ruimtevaartuig tijdens de splashdown.

Voor SpaceX levert elke testvlucht echter gegevens op die nodig zijn om het ontwerp te verfijnen. Terwijl het bedrijf de snelle ontwikkeling voortzet, zullen de lessen van Vlucht 12 de volgende generatie Starship-missies vormgeven, gericht op het uitzetten van satellieten, maanlandingen en uiteindelijk menselijke reizen naar Mars.