Ethereum’s record stakingratio van 32,4%: $80 miljard vastgezet, maar prijs blijft steken onder $2.000

De stijging naar een stakingratio van 32,4% is een gestaag proces geweest sinds Ethereum in september 2022 overstapte op proof-of-stake. Het totale aantal gestakete ETH is gegroeid van ongeveer 34 miljoen in januari 2025 naar 35,3 miljoen medio 2025, en nu naar 39 miljoen . Deze groei wordt aangewakkerd door verschillende krachten.

Ten eerste is de infrastructuur voor staking enorm volwassen geworden. Het netwerk ondersteunt nu meer dan 1,1 miljoen validators met een beschikbaarheid van 99%, een teken dat grote stakingpools, exchanges en institutionele spelers kapitaal vastzetten voor de lange termijn . Dit zijn geen short-speculanten; het zijn partijen die rendement verdienen door het netwerk te beveiligen, en hun kapitaal is effectief vergrendeld.

Ten tweede is de voorraad ETH op beurzen ingestort. De exchange-voorraden zijn gedaald tot ongeveer de helft van hun piek in 2021, van ruim 33 miljoen ETH naar ongeveer 14,9 miljoen nu . Dit is geen tijdelijke dip, maar een aanhoudende meerjarige trend. Sygnum Bank's Investment Outlook voor het eerste kwartaal van 2026 kwantificeerde dit: ongeveer 45% van alle ETH wordt nu als vergrendeld of moeilijk verkoopbaar beschouwd, waarbij de balances op beurzen alleen al in het kwartaal met 14,5% daalden . De opkomst van liquid staking-protocollen en vereenvoudigde staking-interfaces heeft dit versneld, waardoor zowel particuliere als institutionele houders ETH kunnen vergrendelen zonder complexe validator-hardware te hoeven beheren .

De paradox: waarom een aanbodskrapte de koers niet opdrijft

De rekensom is duidelijk. Na aftrek van de 39 miljoen gestakete ETH, plus extra ETH die vastzit in DeFi-protocollen, bruggen en langetermijn-cold storage, schatten sommige analisten de werkelijk vrij zwevende voorraad op ver onder de 10 miljoen ETH . Bij een zo kleine float zou een relatief kleine toename van de vraag in theorie buitensporige koersbewegingen moeten veroorzaken.

Toch blijft de koers onder druk rond de $2.000 hangen. Deze paradox bestaat omdat de aanbodskrapte wordt gecompenseerd door krachtige kortetermijn-tegenwind.

De belangrijkste factor is de ineenstorting van de inkomsten uit mainnet-kosten. Layer-2-netwerken verwerken nu het overgrote deel van de transacties, en de kosten die zij terugbetalen aan het Ethereum-mainnet zijn met ongeveer 90% op jaarbasis gedaald . Dit vermindert drastisch de hoeveelheid ETH die wordt verbrand via EIP-1559, waardoor de deflatoire druk die het effect van de aanbodskrapte anders zou versterken, wordt verzwakt .

Ook de bredere macro-economische omstandigheden spelen een rol. Het risicomijdende sentiment op de wereldmarkten onderdrukt de vraag naar speculatieve activa, en de omvang van de vergrendelde voorraad zorgt voor een plafondeffect: de markt is zich ervan bewust dat als stakers ooit massaal gaan unbonden, die latente voorraad weer in omloop zou kunnen komen . De huidige koers weerspiegelt in feite deze kortetermijn-onzekerheid.

De institutionele cavalerie arriveert – methodisch

Hoewel de interesse van particuliere beleggers lauw kan zijn, stroomt er institutioneel kapitaal naar Ethereum via nieuwe, gereguleerde kanalen. De ETHB spot ETF toonde deze groeiende toegangsweg met een instroom van $155 miljoen op één dag in maart 2026, een duidelijk signaal van opgekropte vraag uit de traditionele financiële wereld .

Misschien nog belangrijker is de trend van accumulatie in bedrijfstreasuries. BitMine Immersion Technologies, een Bitcoin-miner die is omgevormd tot een multi-asset treasury-bedrijf, bezit nu 625.000 ETH, wat overeenkomt met 0,52% van de totale voorraad . Dit is geen geïsoleerd geval. Sinds juni 2025 hebben bedrijfstreasuries meer dan 1% van de circulerende voorraad ETH gekocht, een tempo dat naar verluidt twee keer zo hoog ligt als de snelste vergelijkbare Bitcoin-accumulatie . Over de hele linie hebben instellingen in een paar maanden tijd 3,8% van de circulerende ETH verworven, een cijfer dat ten grondslag ligt aan enkele van de meest agressieve voorspellingen van Wall Street .

Standard Chartered's agressieve voorspelling en waarom het ertoe doet

Weinig voorspellingen hebben de aandacht van de markt zo getrokken als die van Standard Chartered. De bank zette aanvankelijk een koersdoel van $4.000 voor eind 2025 voor ETH, maar herzag dat later drastisch. Wijzend op institutionele accumulatie, groei van stablecoins en een duidelijkere Amerikaanse regelgeving, verhoogde Standard Chartered zijn doel voor eind 2025 naar $7.500 en stelde een doel voor 2028 van $25.000 .

De logica is eenvoudig: als de institutionele aankopen in het huidige tempo doorgaan, en als bedrijfstreasuries, zoals de bank projecteert, groeien tot 10% van de totale ETH-voorraad, dan zal de beschikbare float onvoldoende worden om aan de vraag te voldoen . De timing is echter de cruciale variabele. De aanbodschok is een mechanische zekerheid als de vraag consistent blijft; de vraag is of die vraag zich snel genoeg materialiseert om de huidige macro- en kosten-inkomsten-tegenwind te overwinnen.

Regelgevende duidelijkheid is het andere sleutelstuk. De invoering van meer permissieve Amerikaanse stablecoin-wetgeving en een verschuiving naar een duidelijkere behandeling van proof-of-stake-activa door de SEC hebben de juridische dreiging weggenomen die veel instellingen eerder aan de zijlijn hield . Dit heeft bedrijfstreasuries en traditionele banken, waaronder Bank of America, comfortabeler gemaakt om crypto-allocaties te overwegen en aan te houden als onderdeel van hun bredere strategie .

De korte versus lange termijn: een touwtrek

Ethereum bevindt zich momenteel in een fundamenteel toultje-trekken. De structurele case voor aanbodschaarste is al opgebouwd en wordt met de dag sterker: record staking, verdwijnende exchange-voorraden en het jaarlijkse verbrandingspercentage van EIP-1559 van ongeveer 1,32% . Aan de andere kant onderdrukken een ineenstorting van de mainnet-kosten en een voorzichtig macroklimaat de koers.

De oplossing van deze spanning zal waarschijnlijk de volgende grote beweging voor ETH bepalen. De aanbodskrapte is geen theorie – het is een meetbare, on-chain realiteit. Het ontbrekende ingrediënt blijft een aanhoudende vraagkatalysator. Als de institutionele accumulatie in het huidige tempo doorgaat en ETF's een gestage instroom blijven zien, dan zou een markt met een vrij beschikbare voorraad van ver onder de 10 miljoen ETH het moeilijk kunnen vinden om een significante herwaardering te weerstaan. De timing blijft onzeker, maar de structurele basis voor een beweging ver boven de $4.000 wordt al gelegd.