Een van de meest in het oog springende zaken in het rapport is die van Shrawan Shah Rauniyar, een migrantenwerknemer uit Nepal.
Volgens berichtgeving over de bevindingen van FairSquare raakte Rauniyar zwaargewond toen een stalen balk van een vorkheftruck viel terwijl hij via een uitzendbureau aan een project voor Aramco werkte. Zijn benen werden verbrijzeld. Hij stelt dat hij door het ongeval niet meer kan werken en dat hij geen enkele schadevergoeding heeft ontvangen voor het ongeluk.
De Italiaanse aannemer Saipem, die bij het project betrokken was, bevestigde dat Rauniyar gewond raakte en verklaarde dat het bedrijf ervoor heeft gezorgd dat hij medische hulp kreeg. De bredere kwestie van de compensatie blijft echter een centraal punt van kritiek in het rapport.
FairSquare zegt dat de bevindingen zijn gebaseerd op interviews met 27 mensen, onder wie werknemers en familieleden. Het onderzoek beslaat werknemers van 21 verschillende aannemers en onderaannemers die actief zijn in vier regio's van Saoedi-Arabië.
Het rapport stelt dat Aramco's grote netwerk van aannemers, dat voor het overgrote deel bestaat uit migrantenwerknemers, een situatie creëert waarin de verantwoordelijkheid voor het welzijn van de werknemers versnipperd raakt over meerdere bedrijven.
Werknemers die voor het rapport zijn geïnterviewd, vertelden over blootstelling aan extreme temperaturen van meer dan 50°C. Sommigen zeiden dat collega's op de werkplek flauwvielen of instortten. Een werknemer schreef zijn gezondheidsproblemen op de lange termijn, zoals nier- en hartklachten, toe aan jarenlange blootstelling aan de hitte.
Het onderzoek documenteert ook extreem lange diensten, vooral onder chauffeurs van brandstoftankwagens die voor Aramco-faciliteiten rijden. Sommige werknemers meldden diensten van tot 19 uur, met weinig rustpauzes en de druk om in hun voertuigen te slapen tussen de ritten door. Deze omstandigheden verhogen het risico op ernstige verkeersongelukken aanzienlijk.
FairSquare onderzocht ook de accommodatie die aan de werknemers van de aannemers werd geboden.
Meer dan een derde van de geïnterviewde werknemers omschreef de huisvesting als overbevolkt of onhygiënisch. Volgens het rapport valt deze accommodatie onder de definitie van 'krottenwijk' van VN-Habitat. Sommige werknemers woonden in containers met defecte elektrische systemen die tijdens regenbuien voor elektrische schokken zorgden. Daarnaast was het eten van slechte kwaliteit en waren de sanitaire voorzieningen beperkt.
Een van de kernpunten van het rapport is dat gewonde werknemers en nabestaanden van omgekomen collega's voor grote problemen komen te staan als ze een schadevergoeding proberen te krijgen.
FairSquare onderzocht zes gevallen van overlijden of blijvende invaliditeit en concludeerde dat slechts in één geval een adequate schadevergoeding is betaald, zo stelt het rapport. De onderzoekers stellen dat de procedure om via het Saudische socialezekerheidsstelsel een uitkering aan te vragen bijzonder ingewikkeld is en vaak de medewerking van de werkgever vereist. Die medewerking krijgen veel migrantenwerknemers echter niet.
Het rapport beweert ook dat families in sommige gevallen werd gevraagd om het lichaam vrij te geven zonder dat er autopsie was verricht. Ook werden sterfgevallen op de werkplek soms geregistreerd als 'natuurlijke dood', een aanduiding die nabestaanden kan beletten een schadevergoeding te krijgen.
De beschuldigingen trekken extra aandacht omdat Saoedi-Arabië een steeds grotere rol speelt in de internationale sportwereld.
Aramco heeft grote sponsorcontracten met internationale sportbonden, terwijl Saoedi-Arabië zich opmaakt om het WK voetbal van 2034 te organiseren. Mensenrechtenorganisaties stellen dat deze partnerschappen de druk op sponsors en organisatoren vergroten om ervoor te zorgen dat de arbeidsrechten worden gerespecteerd.
In april 2026 drongen onafhankelijke VN-mensenrechtenexperts er bij Saoedi-Arabië op aan om dringend actie te ondernemen om de naar schatting 16 miljoen migrantenwerknemers in het land te beschermen. Ze waarschuwden dat er, ondanks eerdere arbeidshervormingen, nog steeds meldingen zijn van misbruik en uitbuiting.
In het FairSquare-rapport en de bijbehorende berichtgeving staat dat de onderzoekers Saudi Aramco om een reactie op de bevindingen hebben gevraagd, maar voor de publicatie geen antwoord hebben ontvangen.
Aannemers die bij specifieke zaken betrokken zijn, hebben in sommige gevallen wel gereageerd. Zo verklaarde Saipem dat het Rauniyar medische zorg heeft verleend na zijn bedrijfsongeval.
Het rapport concludeert dat er strenger toezicht op aannemers nodig is en dat de verantwoordelijkheid voor het welzijn van werknemers duidelijker moet worden belegd om misstanden in grote industriële toeleveringsketens van wereldbedrijven en bij grote internationale evenementen te voorkomen.
Een van de meest in het oog springende zaken in het rapport is die van Shrawan Shah Rauniyar, een migrantenwerknemer uit Nepal.
Volgens berichtgeving over de bevindingen van FairSquare raakte Rauniyar zwaargewond toen een stalen balk van een vorkheftruck viel terwijl hij via een uitzendbureau aan een project voor Aramco werkte. Zijn benen werden verbrijzeld. Hij stelt dat hij door het ongeval niet meer kan werken en dat hij geen enkele schadevergoeding heeft ontvangen voor het ongeluk.
De Italiaanse aannemer Saipem, die bij het project betrokken was, bevestigde dat Rauniyar gewond raakte en verklaarde dat het bedrijf ervoor heeft gezorgd dat hij medische hulp kreeg. De bredere kwestie van de compensatie blijft echter een centraal punt van kritiek in het rapport.
FairSquare zegt dat de bevindingen zijn gebaseerd op interviews met 27 mensen, onder wie werknemers en familieleden. Het onderzoek beslaat werknemers van 21 verschillende aannemers en onderaannemers die actief zijn in vier regio's van Saoedi-Arabië.
Het rapport stelt dat Aramco's grote netwerk van aannemers, dat voor het overgrote deel bestaat uit migrantenwerknemers, een situatie creëert waarin de verantwoordelijkheid voor het welzijn van de werknemers versnipperd raakt over meerdere bedrijven.
Werknemers die voor het rapport zijn geïnterviewd, vertelden over blootstelling aan extreme temperaturen van meer dan 50°C. Sommigen zeiden dat collega's op de werkplek flauwvielen of instortten. Een werknemer schreef zijn gezondheidsproblemen op de lange termijn, zoals nier- en hartklachten, toe aan jarenlange blootstelling aan de hitte.
Het onderzoek documenteert ook extreem lange diensten, vooral onder chauffeurs van brandstoftankwagens die voor Aramco-faciliteiten rijden. Sommige werknemers meldden diensten van tot 19 uur, met weinig rustpauzes en de druk om in hun voertuigen te slapen tussen de ritten door. Deze omstandigheden verhogen het risico op ernstige verkeersongelukken aanzienlijk.
FairSquare onderzocht ook de accommodatie die aan de werknemers van de aannemers werd geboden.
Meer dan een derde van de geïnterviewde werknemers omschreef de huisvesting als overbevolkt of onhygiënisch. Volgens het rapport valt deze accommodatie onder de definitie van 'krottenwijk' van VN-Habitat. Sommige werknemers woonden in containers met defecte elektrische systemen die tijdens regenbuien voor elektrische schokken zorgden. Daarnaast was het eten van slechte kwaliteit en waren de sanitaire voorzieningen beperkt.
Een van de kernpunten van het rapport is dat gewonde werknemers en nabestaanden van omgekomen collega's voor grote problemen komen te staan als ze een schadevergoeding proberen te krijgen.
FairSquare onderzocht zes gevallen van overlijden of blijvende invaliditeit en concludeerde dat slechts in één geval een adequate schadevergoeding is betaald, zo stelt het rapport. De onderzoekers stellen dat de procedure om via het Saudische socialezekerheidsstelsel een uitkering aan te vragen bijzonder ingewikkeld is en vaak de medewerking van de werkgever vereist. Die medewerking krijgen veel migrantenwerknemers echter niet.
Het rapport beweert ook dat families in sommige gevallen werd gevraagd om het lichaam vrij te geven zonder dat er autopsie was verricht. Ook werden sterfgevallen op de werkplek soms geregistreerd als 'natuurlijke dood', een aanduiding die nabestaanden kan beletten een schadevergoeding te krijgen.
De beschuldigingen trekken extra aandacht omdat Saoedi-Arabië een steeds grotere rol speelt in de internationale sportwereld.
Aramco heeft grote sponsorcontracten met internationale sportbonden, terwijl Saoedi-Arabië zich opmaakt om het WK voetbal van 2034 te organiseren. Mensenrechtenorganisaties stellen dat deze partnerschappen de druk op sponsors en organisatoren vergroten om ervoor te zorgen dat de arbeidsrechten worden gerespecteerd.
In april 2026 drongen onafhankelijke VN-mensenrechtenexperts er bij Saoedi-Arabië op aan om dringend actie te ondernemen om de naar schatting 16 miljoen migrantenwerknemers in het land te beschermen. Ze waarschuwden dat er, ondanks eerdere arbeidshervormingen, nog steeds meldingen zijn van misbruik en uitbuiting.
In het FairSquare-rapport en de bijbehorende berichtgeving staat dat de onderzoekers Saudi Aramco om een reactie op de bevindingen hebben gevraagd, maar voor de publicatie geen antwoord hebben ontvangen.
Aannemers die bij specifieke zaken betrokken zijn, hebben in sommige gevallen wel gereageerd. Zo verklaarde Saipem dat het Rauniyar medische zorg heeft verleend na zijn bedrijfsongeval.
Het rapport concludeert dat er strenger toezicht op aannemers nodig is en dat de verantwoordelijkheid voor het welzijn van werknemers duidelijker moet worden belegd om misstanden in grote industriële toeleveringsketens van wereldbedrijven en bij grote internationale evenementen te voorkomen.