Het rapport is niet alleen opvallend vanwege de omvang van de beschuldigingen, maar ook omdat er negen Latijns-Amerikaanse landen in worden genoemd – waaronder enkele die recent nog tegen Chinese commerciële belangen in de regio optraden.
Het rapport van het Witte Huis identificeert negen Latijns-Amerikaanse landen als 'hoog transshipmentrisico': Mexico, Panama, Colombia, Brazilië, Argentinië, Chili, Peru, Costa Rica en Ecuador []. Deze landen maken deel uit van een wereldwijde lijst met grote handelspartners van de VS zoals Canada, India, Japan, Zuid-Korea en de Europese Unie [].
Het rapport beschrijft transshipment als het verplaatsen van goederen via een tussenland voordat ze de VS binnenkomen onder een ander 'land van oorsprong'-label, vaak om in aanmerking te komen voor lagere tarieven dan bij directe import uit China []. Volgens het Witte Huis maken Chinese exporteurs gebruik van herlabeling, herverpakking, factuurvervalsing, minimale bewerking en valse claims over het land van oorsprong om de werkelijke herkomst van goederen te verhullen [].
Een opvallend detail in het rapport is dat Mexico, Panama en Colombia worden genoemd – drie landen die volgens MSN 'het afgelopen jaar maatregelen namen tegen Chinese commerciële belangen' – als transshipmenthubs []. Dit betekent dat, zelfs terwijl deze regeringen stappen ondernamen om Chinese investeringen en commerciële invloed in de regio te beperken, het Witte Huis oordeelde dat ze nog steeds belangrijke doorvoerpunten zijn voor Chinese goederen die Amerikaanse heffingen proberen te ontwijken [].
De opname onderstreept hoe diep Chinese exportroutes verweven zijn geraakt met de logistieke netwerken in Latijns-Amerika, en dat diplomatieke acties tegen Chinese commerciële belangen een land niet automatisch losmaken van zijn rol als transshipmentcorridor.
Het rapport van het Witte Huis legt uit dat nadat de VS in 2018 eerste importheffingen op Chinese goederen instelde, het directe aandeel van China in de Amerikaanse import aanzienlijk daalde. Tegelijkertijd steeg de import uit de geïdentificeerde transshipment-economieën – een verschuiving die het rapport beschouwt als het omleiden van goederen in plaats van een daadwerkelijke verplaatsing van productie [].
De geschatte jaarlijkse inkomstenderving van 19 tot 26 miljard dollar is gebaseerd op een analyse van vijf schattingen van de overheid en de private sector van transshipment en handelsverschuivingen []. Naast misgelopen tariefinkomsten schat het rapport dat de praktijk de Amerikaanse economie ongeveer 450.000 banen kost [].
Goederen waarvan wordt vastgesteld dat ze zijn omgeleid om hun Chinese oorsprong te verhullen, krijgen al een extra Amerikaanse boetetarief van 40% bovenop de bestaande tarieven []. Het rapport waarschuwt dat de Amerikaanse douane (US Customs) al kunstmatige intelligentie gebruikt om verdachte zendingen te identificeren, en de Trump-administratie heeft aangegeven de handhaving te willen verscherpen [].
De publicatie van het rapport komt op een moment van verhoogde handelsspanningen tussen de VS en China. Het noemen van belangrijke Latijns-Amerikaanse handelspartners zet die regeringen onder druk om hun grenscontroles en toeleveringsketentransparantie aan te scherpen. Voor Mexico, Panama en Colombia kan het rapport lopende onderhandelingen over handel en investeringen compliceren, omdat ze voor de uitdaging staan om zowel de betrekkingen met Washington als met Peking te managen.
Het volledige 25 pagina's tellende rapport, getiteld 'The Great Transshipment Scam', is beschikbaar via het Witte Huis en noemt ongeveer 40 economieën in Azië, Europa en Amerika die deel uitmaken van het 'Shadow Transshipment Network' [].
Het rapport is niet alleen opvallend vanwege de omvang van de beschuldigingen, maar ook omdat er negen Latijns-Amerikaanse landen in worden genoemd – waaronder enkele die recent nog tegen Chinese commerciële belangen in de regio optraden.
Het rapport van het Witte Huis identificeert negen Latijns-Amerikaanse landen als 'hoog transshipmentrisico': Mexico, Panama, Colombia, Brazilië, Argentinië, Chili, Peru, Costa Rica en Ecuador []. Deze landen maken deel uit van een wereldwijde lijst met grote handelspartners van de VS zoals Canada, India, Japan, Zuid-Korea en de Europese Unie [].
Het rapport beschrijft transshipment als het verplaatsen van goederen via een tussenland voordat ze de VS binnenkomen onder een ander 'land van oorsprong'-label, vaak om in aanmerking te komen voor lagere tarieven dan bij directe import uit China []. Volgens het Witte Huis maken Chinese exporteurs gebruik van herlabeling, herverpakking, factuurvervalsing, minimale bewerking en valse claims over het land van oorsprong om de werkelijke herkomst van goederen te verhullen [].
Een opvallend detail in het rapport is dat Mexico, Panama en Colombia worden genoemd – drie landen die volgens MSN 'het afgelopen jaar maatregelen namen tegen Chinese commerciële belangen' – als transshipmenthubs []. Dit betekent dat, zelfs terwijl deze regeringen stappen ondernamen om Chinese investeringen en commerciële invloed in de regio te beperken, het Witte Huis oordeelde dat ze nog steeds belangrijke doorvoerpunten zijn voor Chinese goederen die Amerikaanse heffingen proberen te ontwijken [].
De opname onderstreept hoe diep Chinese exportroutes verweven zijn geraakt met de logistieke netwerken in Latijns-Amerika, en dat diplomatieke acties tegen Chinese commerciële belangen een land niet automatisch losmaken van zijn rol als transshipmentcorridor.
Het rapport van het Witte Huis legt uit dat nadat de VS in 2018 eerste importheffingen op Chinese goederen instelde, het directe aandeel van China in de Amerikaanse import aanzienlijk daalde. Tegelijkertijd steeg de import uit de geïdentificeerde transshipment-economieën – een verschuiving die het rapport beschouwt als het omleiden van goederen in plaats van een daadwerkelijke verplaatsing van productie [].
De geschatte jaarlijkse inkomstenderving van 19 tot 26 miljard dollar is gebaseerd op een analyse van vijf schattingen van de overheid en de private sector van transshipment en handelsverschuivingen []. Naast misgelopen tariefinkomsten schat het rapport dat de praktijk de Amerikaanse economie ongeveer 450.000 banen kost [].
Goederen waarvan wordt vastgesteld dat ze zijn omgeleid om hun Chinese oorsprong te verhullen, krijgen al een extra Amerikaanse boetetarief van 40% bovenop de bestaande tarieven []. Het rapport waarschuwt dat de Amerikaanse douane (US Customs) al kunstmatige intelligentie gebruikt om verdachte zendingen te identificeren, en de Trump-administratie heeft aangegeven de handhaving te willen verscherpen [].
De publicatie van het rapport komt op een moment van verhoogde handelsspanningen tussen de VS en China. Het noemen van belangrijke Latijns-Amerikaanse handelspartners zet die regeringen onder druk om hun grenscontroles en toeleveringsketentransparantie aan te scherpen. Voor Mexico, Panama en Colombia kan het rapport lopende onderhandelingen over handel en investeringen compliceren, omdat ze voor de uitdaging staan om zowel de betrekkingen met Washington als met Peking te managen.
Het volledige 25 pagina's tellende rapport, getiteld 'The Great Transshipment Scam', is beschikbaar via het Witte Huis en noemt ongeveer 40 economieën in Azië, Europa en Amerika die deel uitmaken van het 'Shadow Transshipment Network' [].