De cijfers maken duidelijk waarom alleen naar de industrie kijken een onvolledig beeld geeft. In het Verenigd Koninkrijk bleven fabrieken groeien, maar leverden diensten de belangrijkste impuls aan de bredere economie. In Duitsland werd de industrie juist de voornaamste groeimotor, waardoor de verslechtering in de dienstensector minder zichtbaar werd in het totaalbeeld.

Verenigd Koninkrijk: groei houdt stand, maar de industrie koelt af

De Britse productie-PMI bleef in augustus boven 50. Dat wijst erop dat de bedrijfsomstandigheden in de industrie verder verbeterden. De daling van 51,9 naar 51,5 betekende wel de traagste groei in vijf maanden. De productiegroei was nog maar marginaal, doordat bedrijven minder voorzichtig voorraden opbouwden.

Kosten- en logistieke problemen bleven een belangrijke rem. Hogere energieprijzen en verstoringen in de toeleveringsketen, die deels verband hielden met het conflict in het Midden-Oosten, dreven brandstoftoeslagen, transportkosten en de prijzen van grondstoffen op. Voor bedrijven kan dat leiden tot een lagere productie, kleinere marges of uiteindelijk hogere verkoopprijzen.

De Britse cijfers wijzen daarmee vooral op continuïteit, niet op een nieuwe industriële versnelling. Fabrieken groeiden nog steeds, maar eerdere steun voor de activiteit nam af en de kosten van productiemiddelen bleven hoog.

Diensten houden de Britse economie op koers

Het bredere Britse beeld was veerkrachtiger dan het industriële cijfer op zichzelf suggereert. De diensten-PMI steeg van 52,1 naar 52,8, het hoogste niveau in zes maanden. De samengestelde PMI, die industrie en diensten combineert, liep op van 52,2 naar 52,5.

Dat wijst op een groei die vooral door diensten wordt gedragen. Meer activiteit bij dienstverleners en een sterkere vraag compenseerden de vertraging in de fabrieken. De kortetermijnvooruitzichten voor het Verenigd Koninkrijk zijn daardoor minder industrieel en meer afhankelijk van de dienstensector. Dit betekent niet dat de industriële cyclus sterker is geworden.

Voor beleidsmakers is die mix lastig te duiden. Veerkrachtige diensten en een verbeterde bedrijfsactiviteit pleiten er niet voor om uit te gaan van een snelle economische verzwakking. Tegelijkertijd vergroten hogere energie- en toeleveringskosten het risico dat een lagere productie samengaat met aanhoudende kostendruk. De Bank of England zal daarom waarschijnlijk niet alleen naar het zwakkere industriële cijfer kijken, maar vooral ook naar dienstenprijzen, lonen en de bredere inflatieontwikkeling.

Duitsland: krachtige opleving van de industrie

Duitsland liet in de PMI-cijfers de duidelijkste industriële verbetering zien. De productie-PMI steeg van 52,2 naar 54,1, het hoogste niveau in 51 maanden en ruim boven de verwachting van 52,0. Sterkere exportverkopen en een hogere productie lagen aan de basis van die versnelling.

Ook de index voor de industriële productie nam toe: van 54,7 naar 56,7. Volgens de voorlopige cijfers was dat het hoogste niveau in meer dan vierënhalf jaar.

Dat is relevant voor de Europese industrie, omdat Duitsland een belangrijke pijler van de regionale productie blijft. De wereldhandel in goederen was bovendien gestabiliseerd. De vraag naar technologieapparatuur bood steun, terwijl Duitsland een bijzonder sterke toename van de exportactiviteit liet zien.

Waarom het Duitse herstel nog niet breed gedragen is

Ondanks de sterke opleving in de industrie daalde de Duitse samengestelde PMI van 51,3 naar 51,0. De verklaring daarvoor was een scherpere krimp in de dienstensector: de diensten-PMI zakte van 49,8 naar 48,5.

Duitsland groeide dus nog als geheel, maar slechts bescheiden. De kracht van de industrie compenseerde de zwakte in diensten die sterker op de binnenlandse economie zijn gericht. Dat maakt de opleving hoopgevend, maar nog niet stevig verankerd.

De houdbaarheid ervan hangt af van de vraag of de sterke buitenlandse vraag aanhoudt, toeleveringsketens betrouwbaar blijven en binnenlandse diensten herstellen. Als de industriële groei vooral wordt veroorzaakt door externe orders of een tijdelijke voorraadverschuiving, hoeft een sterke PMI voor fabrieken nog niet te leiden tot een langdurige, brede economische opleving.

Wat betekent dit voor Europa richting de herfst?

De cijfers van augustus ondersteunen een voorzichtig positiever beeld van de Europese industrie, vooral omdat de Duitse productie zo overtuigend aantrok. Ook de eurozone bleef in augustus groeien, waarbij de industrie de opleving aanvoerde, met Duitsland als belangrijkste uitschieter.

Toch is er nog geen reden om van een breed gedragen herstel te spreken. Drie kanttekeningen zijn belangrijk:

1. Diensten blijven een zwakke plek in Duitsland. Een herstel dat volledig door de industrie wordt gedragen, kan de samengestelde index optillen, maar een aanhoudende krimp in diensten beperkt de breedte van de groei.
2. De industriële dynamiek in het Verenigd Koninkrijk neemt af. De productie-PMI bleef positief, maar de productiegroei vertraagde en de kostendruk bleef hoog.
3. Buitenlandse vraag blijft cruciaal. Duitsland profiteerde van sterke exportverkopen, terwijl de wereldhandelscijfers een gemengd regionaal beeld lieten zien — geen uniforme wereldwijde opleving.

De meest verdedigbare verwachting voor de herfst is daarom die van een ongelijk herstel. De Europese industrie kan verder aantrekken, maar blijft blootstaan aan exportvraag, energiekosten, geopolitieke verstoringen en de kracht van de binnenlandse dienstensector.

Het beleidsdilemma

Voor de Bank of England geven de Britse cijfers een dubbel signaal. De vertraging in de industrie kan pleiten voor een minder strikt beleid, maar sterkere dienstenactiviteit en nieuwe kostendruk maken voorzichtigheid noodzakelijk. De praktische conclusie is geen vooraf vaststaande beleidsstap, maar een blijvende afhankelijkheid van nieuwe cijfers over inflatie, lonen en diensten.

Ook beleidsmakers in de eurozone staan voor die afweging. De industriële versnelling in Duitsland is positief voor de regionale groei, maar de dalende dienstenactiviteit en de afhankelijkheid van buitenlandse vraag maken het onverstandig om de PMI van augustus te zien als bewijs dat het bredere herstel al stevig staat.

De kern is eenvoudig: het Verenigd Koninkrijk groeit momenteel vooral dankzij diensten, Duitsland vooral dankzij fabrieken — maar geen van beide landen laat al een volledig evenwichtig herstel zien.

De cijfers maken duidelijk waarom alleen naar de industrie kijken een onvolledig beeld geeft. In het Verenigd Koninkrijk bleven fabrieken groeien, maar leverden diensten de belangrijkste impuls aan de bredere economie. In Duitsland werd de industrie juist de voornaamste groeimotor, waardoor de verslechtering in de dienstensector minder zichtbaar werd in het totaalbeeld.

Verenigd Koninkrijk: groei houdt stand, maar de industrie koelt af

De Britse productie-PMI bleef in augustus boven 50. Dat wijst erop dat de bedrijfsomstandigheden in de industrie verder verbeterden. De daling van 51,9 naar 51,5 betekende wel de traagste groei in vijf maanden. De productiegroei was nog maar marginaal, doordat bedrijven minder voorzichtig voorraden opbouwden.

Kosten- en logistieke problemen bleven een belangrijke rem. Hogere energieprijzen en verstoringen in de toeleveringsketen, die deels verband hielden met het conflict in het Midden-Oosten, dreven brandstoftoeslagen, transportkosten en de prijzen van grondstoffen op. Voor bedrijven kan dat leiden tot een lagere productie, kleinere marges of uiteindelijk hogere verkoopprijzen.

De Britse cijfers wijzen daarmee vooral op continuïteit, niet op een nieuwe industriële versnelling. Fabrieken groeiden nog steeds, maar eerdere steun voor de activiteit nam af en de kosten van productiemiddelen bleven hoog.

Diensten houden de Britse economie op koers

Het bredere Britse beeld was veerkrachtiger dan het industriële cijfer op zichzelf suggereert. De diensten-PMI steeg van 52,1 naar 52,8, het hoogste niveau in zes maanden. De samengestelde PMI, die industrie en diensten combineert, liep op van 52,2 naar 52,5.

Dat wijst op een groei die vooral door diensten wordt gedragen. Meer activiteit bij dienstverleners en een sterkere vraag compenseerden de vertraging in de fabrieken. De kortetermijnvooruitzichten voor het Verenigd Koninkrijk zijn daardoor minder industrieel en meer afhankelijk van de dienstensector. Dit betekent niet dat de industriële cyclus sterker is geworden.

Voor beleidsmakers is die mix lastig te duiden. Veerkrachtige diensten en een verbeterde bedrijfsactiviteit pleiten er niet voor om uit te gaan van een snelle economische verzwakking. Tegelijkertijd vergroten hogere energie- en toeleveringskosten het risico dat een lagere productie samengaat met aanhoudende kostendruk. De Bank of England zal daarom waarschijnlijk niet alleen naar het zwakkere industriële cijfer kijken, maar vooral ook naar dienstenprijzen, lonen en de bredere inflatieontwikkeling.

Duitsland: krachtige opleving van de industrie

Duitsland liet in de PMI-cijfers de duidelijkste industriële verbetering zien. De productie-PMI steeg van 52,2 naar 54,1, het hoogste niveau in 51 maanden en ruim boven de verwachting van 52,0. Sterkere exportverkopen en een hogere productie lagen aan de basis van die versnelling.

Ook de index voor de industriële productie nam toe: van 54,7 naar 56,7. Volgens de voorlopige cijfers was dat het hoogste niveau in meer dan vierënhalf jaar.

Dat is relevant voor de Europese industrie, omdat Duitsland een belangrijke pijler van de regionale productie blijft. De wereldhandel in goederen was bovendien gestabiliseerd. De vraag naar technologieapparatuur bood steun, terwijl Duitsland een bijzonder sterke toename van de exportactiviteit liet zien.

Waarom het Duitse herstel nog niet breed gedragen is

Ondanks de sterke opleving in de industrie daalde de Duitse samengestelde PMI van 51,3 naar 51,0. De verklaring daarvoor was een scherpere krimp in de dienstensector: de diensten-PMI zakte van 49,8 naar 48,5.

Duitsland groeide dus nog als geheel, maar slechts bescheiden. De kracht van de industrie compenseerde de zwakte in diensten die sterker op de binnenlandse economie zijn gericht. Dat maakt de opleving hoopgevend, maar nog niet stevig verankerd.

De houdbaarheid ervan hangt af van de vraag of de sterke buitenlandse vraag aanhoudt, toeleveringsketens betrouwbaar blijven en binnenlandse diensten herstellen. Als de industriële groei vooral wordt veroorzaakt door externe orders of een tijdelijke voorraadverschuiving, hoeft een sterke PMI voor fabrieken nog niet te leiden tot een langdurige, brede economische opleving.

Wat betekent dit voor Europa richting de herfst?

De cijfers van augustus ondersteunen een voorzichtig positiever beeld van de Europese industrie, vooral omdat de Duitse productie zo overtuigend aantrok. Ook de eurozone bleef in augustus groeien, waarbij de industrie de opleving aanvoerde, met Duitsland als belangrijkste uitschieter.

Toch is er nog geen reden om van een breed gedragen herstel te spreken. Drie kanttekeningen zijn belangrijk:

1. Diensten blijven een zwakke plek in Duitsland. Een herstel dat volledig door de industrie wordt gedragen, kan de samengestelde index optillen, maar een aanhoudende krimp in diensten beperkt de breedte van de groei.
2. De industriële dynamiek in het Verenigd Koninkrijk neemt af. De productie-PMI bleef positief, maar de productiegroei vertraagde en de kostendruk bleef hoog.
3. Buitenlandse vraag blijft cruciaal. Duitsland profiteerde van sterke exportverkopen, terwijl de wereldhandelscijfers een gemengd regionaal beeld lieten zien — geen uniforme wereldwijde opleving.

De meest verdedigbare verwachting voor de herfst is daarom die van een ongelijk herstel. De Europese industrie kan verder aantrekken, maar blijft blootstaan aan exportvraag, energiekosten, geopolitieke verstoringen en de kracht van de binnenlandse dienstensector.

Het beleidsdilemma

Voor de Bank of England geven de Britse cijfers een dubbel signaal. De vertraging in de industrie kan pleiten voor een minder strikt beleid, maar sterkere dienstenactiviteit en nieuwe kostendruk maken voorzichtigheid noodzakelijk. De praktische conclusie is geen vooraf vaststaande beleidsstap, maar een blijvende afhankelijkheid van nieuwe cijfers over inflatie, lonen en diensten.

Ook beleidsmakers in de eurozone staan voor die afweging. De industriële versnelling in Duitsland is positief voor de regionale groei, maar de dalende dienstenactiviteit en de afhankelijkheid van buitenlandse vraag maken het onverstandig om de PMI van augustus te zien als bewijs dat het bredere herstel al stevig staat.

De kern is eenvoudig: het Verenigd Koninkrijk groeit momenteel vooral dankzij diensten, Duitsland vooral dankzij fabrieken — maar geen van beide landen laat al een volledig evenwichtig herstel zien.