Wat verandert het handelsakkoord tussen Zwitserland en China in 2026?

Het percentage van 99,8% verwijst naar de huidige exportstromen van Zwitserland. Het betekent niet dat elk product of elke toekomstige zending automatisch zonder invoerrechten wordt toegelaten. Exporteurs moeten nog altijd voldoen aan de voorwaarden van het akkoord, waaronder de toepasselijke oorsprongsregels.

Meer dan alleen tarieven

De onderhandelingen gingen verder dan handel in goederen. Het vernieuwde kader omvat onder meer:

• Oorsprongsregels: criteria om vast te stellen wanneer een product voor preferentiële behandeling in aanmerking komt.
• Handelsfacilitatie: maatregelen om douane- en grensprocedures voorspelbaarder en efficiënter te maken.
• Diensten: uitgebreidere afspraken over grensoverschrijdende handel in diensten.
• Digitale handel: regels voor handel via digitale kanalen en e-commerce.
• Concurrentie: bepalingen over eerlijke concurrentieverhoudingen en samenwerking.
• Investeringen: betere toegang tot de Chinese markt voor Zwitserse investeerders.
• Milieu en arbeid: uitgebreidere of aangescherpte bepalingen over milieukwesties en arbeidsrechten.
• Economische en technische samenwerking: een basis voor samenwerking die verder gaat dan het verlagen of afschaffen van tarieven.

Wat dit concreet oplevert, zal per bedrijf en sector verschillen. Veel hangt af van de definitieve juridische tekst, sectorspecifieke toezeggingen en de uitvoeringsprocedures.

Aangekondigd in Bern na vijf onderhandelingsrondes

De Zwitserse president en minister van Economische Zaken Guy Parmelin en de Chinese minister van Handel Wang Wentao maakten het afronden van de onderhandelingen op 20 augustus 2026 bekend tijdens een ontmoeting in Bern.

De voorbereidende haalbaarheidswerkzaamheden begonnen in 2024. De formele onderhandelingen gingen in september 2024 van start en werden na vijf rondes afgerond.

De geplande vervolgstappen zijn:

1. De onderhandelingstekst wordt juridisch nagekeken.
2. Zwitserland en China willen het vernieuwde akkoord vóór het einde van 2026 ondertekenen.
3. Beide landen doorlopen hun toepasselijke nationale goedkeuringsprocedures.
4. Daarna kan het akkoord volgens de definitieve voorwaarden in werking treden.

Tot die stappen zijn afgerond, kunnen exporteurs de dekking van 99,8% nog niet als een effectief tariefvoordeel toepassen. Het akkoord uit 2014 blijft voorlopig de geldende basis voor de handel tussen beide landen.

Waarom dit economisch en strategisch telt

China is, na de Europese Unie en de Verenigde Staten, de derde grootste handelspartner van Zwitserland. Bern presenteert de modernisering als een manier om de toegang tot de Chinese markt te verbeteren en de Zwitserse exportmarkten verder te diversifiëren.

De bestaande handelsrelatie is omvangrijk. Volgens Zwitserse douanegegevens, aangehaald door het World Economic Forum, bedroeg de bilaterale handel in 2023 ongeveer 59 miljard Zwitserse frank. De beschikbare bronnen leveren geen één-op-één vergelijkbaar percentage voor de groei sinds 2014. Uitspraken over een precieze procentuele stijging moeten daarom voorzichtig worden geïnterpreteerd.

Voor Zwitserse bedrijven ligt het duidelijkste potentiële voordeel in een veel kleinere blootstelling aan invoerrechten op de export naar China. Daar komen modernere regels voor diensten, digitale handel en investeringen bij. Voor China verdiept het akkoord een bestaande economische relatie met een Europese partner. Het past ook in de bredere poging van Beijing om de economische banden met Europa aan te halen, terwijl het land op mondiaal niveau met de Verenigde Staten om invloed concurreert.

Nog geen onmiddellijke verandering voor bedrijven

De ontwikkeling van 2026 is voorlopig vooral het einde van de onderhandelingen, niet de directe vervanging van het akkoord uit 2014. De twee regeringen hebben overeenstemming bereikt over de voorwaarden die zij formeel willen vastleggen, waaronder vrijwel volledige tariefvrije toegang voor de huidige Zwitserse export en een breder pakket handelsregels.

Voor bedrijven wordt de inwerkingtreding de beslissende mijlpaal. Daarvoor zijn de juridische controle, ondertekening en nationale goedkeuringen nodig. Tot die tijd blijft het bestaande akkoord uit 2014 van kracht.