Volgens Cruz gebeurde het incident op de dag dat ze zich voorbereidde op een nachtelijke muzikale scène voor La Bola Negra. Terwijl ze bezig was met haar haar en make-up, belde een dokter over de uitslag van een recente medische scan. De arts waarschuwde dat het erop leek dat ze een hersenaneurysma had.

Het nieuws was verwoestend. Cruz barstte in tranen uit, maar de dokter vertelde haar dat ze voorlopig gewoon kon blijven werken.

De timing maakte het moment nog surreëler: de scène die ze moest filmen vereiste dat ze zong en danste met honderden figuranten. Ondanks haar angst voor haar leven, ging ze door met de uitvoering.

Cruz herinnert zich dat ze tijdens de opnames steeds dacht: “Ik ga misschien dood.”

Doorgaan ondanks de angst

In plaats van de productie stil te leggen, voltooide Cruz de muzikale scène zoals gepland. Ze beschreef de ervaring als emotioneel overweldigend — een sterk gechoreografeerde scène uitvoeren terwijl ze privé worstelde met de mogelijkheid van een ernstige medische aandoening.

Pas later, na aanvullende medische onderzoeken, stelden artsen vast dat de eerdere zorg onterecht was. Het vermoedelijke aneurysma bleek niet aanwezig, wat bevestigde dat de angstaanjagende diagnose een vergissing was geweest.

‘La Bola Negra’ krijgt een groots onthaal in Cannes

Ondanks de gespannen herinnering achter de opnames, is La Bola Negra warm ontvangen op het festival. De film — geregisseerd door Javier Calvo en Javier Ambrossi, ook wel bekend als Los Javis — ging in première in Cannes en kreeg naar verluidt een staande ovatie van 20 minuten, een van de langste van het festival van 2026.

De Spaanstalige film is geïnspireerd op het werk van Federico García Lorca en verkent de levens van onderling verbonden homoseksuele mannen in verschillende verhalen en tijdperken.

Met zijn emotionele thema's en ambitieuze productie dingt de film mee in de hoofdcompetitie voor de Palme d'Or, de hoogste prijs van Cannes.

Een moment dat Cruz nooit zal vergeten

Voor Cruz is het verhaal achter de productie van de film onlosmakelijk verbonden met de film zelf. Wat begon als een angstaanjagend telefoontje, veranderde in een herinnering aan de onvoorspelbaarheid van het leven — en de vreemde realiteit van filmmaken, waarbij een acteur een vrolijke muzikale uitvoering moet geven terwijl hij privé wordt geconfronteerd met de mogelijkheid van een levensbedreigende diagnose.

Uiteindelijk trok de medische angst voorbij, werd de scène voltooid en kreeg de film een van de meest enthousiaste ontvangsten van het festival.

Voor Cruz blijft die nacht op de set onvergetelijk — niet alleen vanwege de uitvoering, maar ook vanwege de angst die ze tijdens het filmen met zich meedroeg.

Volgens Cruz gebeurde het incident op de dag dat ze zich voorbereidde op een nachtelijke muzikale scène voor La Bola Negra. Terwijl ze bezig was met haar haar en make-up, belde een dokter over de uitslag van een recente medische scan. De arts waarschuwde dat het erop leek dat ze een hersenaneurysma had.

Het nieuws was verwoestend. Cruz barstte in tranen uit, maar de dokter vertelde haar dat ze voorlopig gewoon kon blijven werken.

De timing maakte het moment nog surreëler: de scène die ze moest filmen vereiste dat ze zong en danste met honderden figuranten. Ondanks haar angst voor haar leven, ging ze door met de uitvoering.

Cruz herinnert zich dat ze tijdens de opnames steeds dacht: “Ik ga misschien dood.”

Doorgaan ondanks de angst

In plaats van de productie stil te leggen, voltooide Cruz de muzikale scène zoals gepland. Ze beschreef de ervaring als emotioneel overweldigend — een sterk gechoreografeerde scène uitvoeren terwijl ze privé worstelde met de mogelijkheid van een ernstige medische aandoening.

Pas later, na aanvullende medische onderzoeken, stelden artsen vast dat de eerdere zorg onterecht was. Het vermoedelijke aneurysma bleek niet aanwezig, wat bevestigde dat de angstaanjagende diagnose een vergissing was geweest.

‘La Bola Negra’ krijgt een groots onthaal in Cannes

Ondanks de gespannen herinnering achter de opnames, is La Bola Negra warm ontvangen op het festival. De film — geregisseerd door Javier Calvo en Javier Ambrossi, ook wel bekend als Los Javis — ging in première in Cannes en kreeg naar verluidt een staande ovatie van 20 minuten, een van de langste van het festival van 2026.

De Spaanstalige film is geïnspireerd op het werk van Federico García Lorca en verkent de levens van onderling verbonden homoseksuele mannen in verschillende verhalen en tijdperken.

Met zijn emotionele thema's en ambitieuze productie dingt de film mee in de hoofdcompetitie voor de Palme d'Or, de hoogste prijs van Cannes.

Een moment dat Cruz nooit zal vergeten

Voor Cruz is het verhaal achter de productie van de film onlosmakelijk verbonden met de film zelf. Wat begon als een angstaanjagend telefoontje, veranderde in een herinnering aan de onvoorspelbaarheid van het leven — en de vreemde realiteit van filmmaken, waarbij een acteur een vrolijke muzikale uitvoering moet geven terwijl hij privé wordt geconfronteerd met de mogelijkheid van een levensbedreigende diagnose.

Uiteindelijk trok de medische angst voorbij, werd de scène voltooid en kreeg de film een van de meest enthousiaste ontvangsten van het festival.

Voor Cruz blijft die nacht op de set onvergetelijk — niet alleen vanwege de uitvoering, maar ook vanwege de angst die ze tijdens het filmen met zich meedroeg.