Robin Brooks ziet een 'fiscale treinramp' in slow motion op de wereldwijde obligatiemarkt

Brooks ziet drie structurele oorzaken voor de wereldwijde stijging van de lange rente, die losstaan van de normale conjuncturele beweging :

1. De COVID-19-schuldenexplosie

Landen wereldwijd hebben tijdens de pandemie enorme tekorten opgestapeld. De negatieve gevolgen worden nu, met vertraging, zichtbaar. De Amerikaanse 10y10y forward yield — een maatstaf voor waar de markt de 10-jaarsrente over 10 jaar verwacht — bereikte onlangs het hoogste punt in 20 jaar. Brooks benadrukt dat dit een wereldwijd fenomeen is, niet alleen Amerikaans .

2. Begrotingsbeleid is losgeslagen

Sinds de pandemie voeren veel landen een begrotingsbeleid dat ongewoon ruim is voor een periode zonder crisis. In het jaar tot en met het eerste kwartaal van 2026 bedroeg de Amerikaanse staatsschulduitgifte ongeveer 7% van het bbp, terwijl de economie relatief gezond was. Dit 'losgeslagen' beleid is te zien onder zowel Republikeinse als Democratische regeringen en is wereldwijd zichtbaar — in Canada, de eurozone en het Verenigd Koninkrijk, om maar een paar voorbeelden te noemen .

3. Onstabiele geopolitiek

Verhoogde geopolitieke risico's leiden tot hogere defensie-uitgaven dan tien jaar geleden werd verwacht. Schokken zoals de Russische oorlog in Oekraïne belasten de overheidsfinanciën overal, maar treffen onevenredig hard landen die voorheen lage schulden hadden. Duitsland, bijvoorbeeld, betaalt in feite de rekening voor Italië en Spanje, en Duitse staatsobligaties worden niet langer als een veilige haven beschouwd. Minder veilige havens drijven de rente verder op .

Markteffecten die Brooks als bewijs ziet

Deze drie krachten samen veroorzaken een cascade van markteffecten die volgens Brooks aantonen dat de crisis al gaande is :

• Recordhoge forward yields — De Amerikaanse 10y10y forward yield steeg naar het hoogste niveau in 20 jaar. Een vergelijkbare opwaartse druk op lange forward yields is zichtbaar in alle G10-economieën. De 30-jaars Treasury-rente staat boven 5,2%, het hoogste sinds 2007, terwijl de Fed de beleidsrente op 3,5% tot 3,75% houdt .

• Stijgende Amerikaanse Treasury-rentes boven 4,6% — De lange rente op Amerikaanse staatsobligaties is fors gestegen, zelfs terwijl de Fed de korte rente weer heeft verlaagd. Deze ontkoppeling noemt Brooks "uiterst verontrustend" .

• De 'debasement trade' stuwt goud — Goud is sinds de Fed-vergadering van 29 juli 2026 met bijna 10% gestegen. Volgens Brooks komt dit doordat de markten "de bui zien hangen" wat betreft het begrotingsbeleid en zich steeds meer zorgen maken dat de Fed onder 'fiscale gevangenneming' lijdt .

• Druk op centrale banken om rente te plafonneren — Brooks verwacht dat de druk op centrale banken om in te grijpen op de obligatiemarkten alleen maar zal toenemen. Dit versterkt op zijn beurt de angst voor fiscale gevangenneming van het monetaire beleid, waardoor veilige havens zoals goud, de Zwitserse frank en de Zweedse kroon nog verder stijgen .

Wat dit betekent voor beleggers

Brooks' analyse suggereert dat de traditionele relatie tussen kortetermijnrenteverlagingen en lagere langetermijnrentes is verbroken. Zelfs nu de Federal Reserve haar renteverlagingscyclus heeft hervat, blijven de langetermijnrentes stijgen — een dynamiek waar hij al maanden voor waarschuwt in een reeks posts . Het grote risico is dat als markten het vertrouwen verliezen in het vermogen van overheden om hun schulden te stabiliseren, de leenkosten kunnen exploderen, wat mogelijk een staatsschuldencrisis in ontwikkelde economieën kan veroorzaken.

Voor beleggers is de belangrijkste les om naar forward yield-maatstaven — zoals de 10y10y — te kijken in plaats van alleen naar de actuele 10-jaarsrente, omdat verkorting van de rente aan de voorkant de structurele verslechtering aan de lange kant van de curve tijdelijk kan maskeren .