Wettelijke overtredingen zijn wijdverbreid. 66% van de bedrijven had vergunningaanvragen die minstens drie maanden in behandeling waren – langer dan de wettelijke termijn van 90 dagen van het Amerikaanse ministerie van Handel – en 31% had aanvragen die één tot twee jaar in behandeling waren .
Verwerkingstijden verslechteren. De gemiddelde verwerkingstijd bij het Bureau of Industry and Security (BIS) liep op tot 62 dagen in 2025, tegen 38 dagen in 2023, en het aantal verwerkte aanvragen daalde met bijna 20% .
Vertrouwen in het systeem is ingestort. Slechts 30% van de respondenten vond dat BIS zijn eigen procedures volgde in grote of redelijke mate .
Communicatieproblemen zijn aan de orde van de dag. 57% klaagde over onbetrouwbare communicatie van vergunningfunctionarissen, 48% over onduidelijke beleidsinterpretaties, en BIS schrapte de meeste bijeenkomsten van Technical Advisory Committees – een belangrijk kanaal voor feedback uit de industrie .
De enquête identificeerde zeven grote manieren waarop het vergunningssysteem Amerikaanse bedrijven schaadt:
1. Miljarden aan verloren export en marktaandeel. Maandenlange vertragingen kosten de VS miljarden dollars. 64% van de bedrijven verloor marktaandeel in China en 73% zag verkopen naar Chinese concurrenten gaan .
2. Zichzelf tegenwerkende controles. 82% van de vastgelopen vergunningaanvragen betreft producten waarvoor vergelijkbare alternatieven al beschikbaar zijn van niet-Amerikaanse leveranciers (Chinees, internationaal, of beide). Dit betekent dat de controles Amerikaanse bedrijven buitenspel zetten zonder strategisch winst – de producten bereiken Chinese kopers alsnog .
3. Forse financiële verliezen. Meer dan een derde van de bedrijven (36%) heeft te maken gehad met verliezen van minstens tientallen miljoenen dollars door vertraagde vergunningen. Meerdere bedrijven rapporteerden verliezen van honderden miljoenen of zelfs miljarden dollars .
4. Schade aan R&D. De gederfde winsten drukken de budgetten voor onderzoek en ontwikkeling, waardoor het Amerikaanse vermogen om te innoveren afneemt .
5. Reputatieschade. Langdurige vertragingen maken Amerikaanse bedrijven tot onbetrouwbare leveranciers, en 27% rapporteerde vergeldingsmaatregelen van de Chinese overheid (bijvoorbeeld bij de goedkeuring van zeldzame aardmetalen) .
6. Wervings- en operationele problemen. 35% kreeg te maken met vertragingen bij 'deemed export'-vergunningen, waardoor het moeilijker wordt om buitenlands personeel aan te nemen en R&D-projecten te bemannen .
7. Regelgevend moeras. De Affiliates Rule – die beperkingen uitbreidt naar partijen die gelieerd zijn aan de Entity List – werd als interim-eindregel uitgevaardigd en vervolgens opgeschort. 85% van de bedrijven zei dat herinvoering een ernstige of matige impact zou hebben .
De resultaten van de flitsenquête zijn in lijn met andere berichtgeving over de staat van de Amerikaanse exportcontroles. Een analyse van POLITICO uit juli 2026 wees uit dat de regelgeving van het ministerie van Handel het traagst is in twee decennia, exportvergunningsaanvragen zich opstapelen zonder goedkeuring, en de overheid haar zwarte lijst van buitenlandse bedrijven al maanden niet heeft bijgewerkt . De bredere USCBC-ledenenquête van 2026 onder 175 bedrijven toonde aan dat ongeveer 40% van de bedrijven negatieve effecten ondervindt van het Amerikaanse exportcontrolbeleid, waaronder verlies aan omzet, verbroken klantrelaties en reputatieschade doordat Amerikaanse bedrijven als onbetrouwbare leveranciers worden gezien .
De centrale bevinding van de enquête is dat het exportvergunningssysteem van de regering-Trump weinig strategisch voordeel oplevert, terwijl het de Verenigde Staten miljarden dollars aan verloren export kost en het wereldwijde marktaandeel van Amerikaanse bedrijven ondermijnt . Zoals een analyse het stelde: "Washington sluit Amerikaanse bedrijven mogelijk buiten een markt, zonder te voorkomen dat Chinese klanten de producten krijgen. Dat is geen strategische hefboom. Het is zelfopgelegde marktballingschap."
Wettelijke overtredingen zijn wijdverbreid. 66% van de bedrijven had vergunningaanvragen die minstens drie maanden in behandeling waren – langer dan de wettelijke termijn van 90 dagen van het Amerikaanse ministerie van Handel – en 31% had aanvragen die één tot twee jaar in behandeling waren .
Verwerkingstijden verslechteren. De gemiddelde verwerkingstijd bij het Bureau of Industry and Security (BIS) liep op tot 62 dagen in 2025, tegen 38 dagen in 2023, en het aantal verwerkte aanvragen daalde met bijna 20% .
Vertrouwen in het systeem is ingestort. Slechts 30% van de respondenten vond dat BIS zijn eigen procedures volgde in grote of redelijke mate .
Communicatieproblemen zijn aan de orde van de dag. 57% klaagde over onbetrouwbare communicatie van vergunningfunctionarissen, 48% over onduidelijke beleidsinterpretaties, en BIS schrapte de meeste bijeenkomsten van Technical Advisory Committees – een belangrijk kanaal voor feedback uit de industrie .
De enquête identificeerde zeven grote manieren waarop het vergunningssysteem Amerikaanse bedrijven schaadt:
1. Miljarden aan verloren export en marktaandeel. Maandenlange vertragingen kosten de VS miljarden dollars. 64% van de bedrijven verloor marktaandeel in China en 73% zag verkopen naar Chinese concurrenten gaan .
2. Zichzelf tegenwerkende controles. 82% van de vastgelopen vergunningaanvragen betreft producten waarvoor vergelijkbare alternatieven al beschikbaar zijn van niet-Amerikaanse leveranciers (Chinees, internationaal, of beide). Dit betekent dat de controles Amerikaanse bedrijven buitenspel zetten zonder strategisch winst – de producten bereiken Chinese kopers alsnog .
3. Forse financiële verliezen. Meer dan een derde van de bedrijven (36%) heeft te maken gehad met verliezen van minstens tientallen miljoenen dollars door vertraagde vergunningen. Meerdere bedrijven rapporteerden verliezen van honderden miljoenen of zelfs miljarden dollars .
4. Schade aan R&D. De gederfde winsten drukken de budgetten voor onderzoek en ontwikkeling, waardoor het Amerikaanse vermogen om te innoveren afneemt .
5. Reputatieschade. Langdurige vertragingen maken Amerikaanse bedrijven tot onbetrouwbare leveranciers, en 27% rapporteerde vergeldingsmaatregelen van de Chinese overheid (bijvoorbeeld bij de goedkeuring van zeldzame aardmetalen) .
6. Wervings- en operationele problemen. 35% kreeg te maken met vertragingen bij 'deemed export'-vergunningen, waardoor het moeilijker wordt om buitenlands personeel aan te nemen en R&D-projecten te bemannen .
7. Regelgevend moeras. De Affiliates Rule – die beperkingen uitbreidt naar partijen die gelieerd zijn aan de Entity List – werd als interim-eindregel uitgevaardigd en vervolgens opgeschort. 85% van de bedrijven zei dat herinvoering een ernstige of matige impact zou hebben .
De resultaten van de flitsenquête zijn in lijn met andere berichtgeving over de staat van de Amerikaanse exportcontroles. Een analyse van POLITICO uit juli 2026 wees uit dat de regelgeving van het ministerie van Handel het traagst is in twee decennia, exportvergunningsaanvragen zich opstapelen zonder goedkeuring, en de overheid haar zwarte lijst van buitenlandse bedrijven al maanden niet heeft bijgewerkt . De bredere USCBC-ledenenquête van 2026 onder 175 bedrijven toonde aan dat ongeveer 40% van de bedrijven negatieve effecten ondervindt van het Amerikaanse exportcontrolbeleid, waaronder verlies aan omzet, verbroken klantrelaties en reputatieschade doordat Amerikaanse bedrijven als onbetrouwbare leveranciers worden gezien .
De centrale bevinding van de enquête is dat het exportvergunningssysteem van de regering-Trump weinig strategisch voordeel oplevert, terwijl het de Verenigde Staten miljarden dollars aan verloren export kost en het wereldwijde marktaandeel van Amerikaanse bedrijven ondermijnt . Zoals een analyse het stelde: "Washington sluit Amerikaanse bedrijven mogelijk buiten een markt, zonder te voorkomen dat Chinese klanten de producten krijgen. Dat is geen strategische hefboom. Het is zelfopgelegde marktballingschap."