Ethereum-crash: Hoe een kettingreactie de koers naar $1.505 deed kelderen

De liquidatiecascade van $1,75 miljard die de markt brak

Terwijl de walvisverkopen de lont aanstaken, kwam de explosieve kracht uit de derivatenmarkten. Op 4 juni, slechts twee dagen voor de laatste duikvlucht, onderging de bredere cryptomarkt een massale ontleining. Maar liefst $1,75 miljard aan hefboomposities werd gedwongen gesloten binnen 24 uur, waarbij meer dan 351.000 handelaren werden geliquideerd .

Ethereum kreeg de volle laag van deze cascade. Specifieke gegevens uit die golf tonen aan dat ETH-liquidaties alleen al $473 miljoen bedroegen, waarbij de overgrote meerderheid – $408 miljoen – afkomstig was van longposities die gokten op een prijsstijging . Op 6 juni werd voor meer dan $429 miljoen aan extra ETH-posities geliquideerd op één dag, wederom overweldigend longposities .

Dit creëerde een klassieke 'long squeeze'. Naarmate de prijs daalde, werden overgehevelde longposities automatisch gesloten door beurzen. Deze gedwongen verkoop duwde de prijs nog verder omlaag, wat weer meer liquidaties veroorzaakte in een vicieuze cirkel. De open interest – het totale aantal uitstaande futurescontracten – daalde met 22% voor Ethereum, wat bevestigt dat het om een complete hefboomflits ging en niet om een ordelijke terugtrekking .

De institutionele uittocht: 17 opeenvolgende dagen van ETF-uitstromen

De bodem voor de crash werd weken eerder al gelegd door een historische vlucht van institutioneel kapitaal. Amerikaanse spot-Ethereum-ETF's noteerden 17 opeenvolgende handelsdagen van netto-uitstromen van 11 mei tot en met 3 juni, een reeks die zijn weerga niet kent sinds de lancering van deze producten. In die periode verloren de fondsen meer dan $900 miljoen aan cumulatieve terugbetalingen .

BlackRock's iShares Ethereum Trust (ETHA) leidde consistent de uittocht. Op 2 juni – dag 16 van de uitstroomreeks – verloor ETHA alleen al $44,27 miljoen, terwijl het fonds op 3 juni nog eens $51,58 miljoen zag weglekken toen de reeks 17 dagen bereikte . De verkoop bleef niet beperkt tot instituten. Uit on-chain-data bleek dat langetermijnhouders van ETH hun koopactiviteit met ongeveer 80% verminderden tussen 1 en 3 juni. Een cruciale bron van vraag viel dus weg op precies het verkeerde moment .

Toen de reeks op 4 juni eindelijk werd doorbroken met een bescheiden instroom van $19,3 miljoen, aangevoerd door ETHA, was dat veel te klein om de schade te herstellen. De markt had weken van institutionele verkoop toen al verwerkt als een bearish signaal .

De macro-economische tegenwind: waarom risicovolle activa al onder druk stonden

De crypto-specifieke onrust speelde zich af tegen een vijandige macro-economische achtergrond. Hardnekkige inflatie in de VS – met een CPI die bleef steken op 3,8% – hield de obligatierentes hoog en zette alle risicovolle activa onder druk, van tech-aandelen tot crypto . Aanhoudende geopolitieke onzekerheid duwde institutioneel kapitaal verder naar de zijlijn, wat de eetlust voor speculatieve weddenschappen verminderde .

Bitcoin, de graadmeter van de markt, was begin juni al onder de $67.000 gezakt, waardoor het hele cryptocomplex mee naar beneden werd getrokken en cross-asset margin calls in gang werden gezet die de verliezen voor Ethereum nog verder uitvergrootten . Ethereum zelf sloot mei 2026 af met een verlies van 12,6%, waarmee een historisch patroon van sterke meiwinsten (24,7% in 2024, 41,1% in 2025) werd doorbroken. Dit legde een extreem kwetsbare basis voor de uitverkoop in juni .

Samenvallende krachten en de weg naar $1.000

De crash van 6 juni was geen toevallige schok. Het was het laatste hoofdstuk van een verhaal dat al weken aan het opbouwen was. Institutionele ETF-uitstromen verwijderden een gestage koopstroom uit de markt. Hardnekkige inflatie en geopolitieke angsten hielden nieuw kapitaal aan de zijlijn. De overtuiging van langetermijnhouders verdampte, zoals bleek uit de daling van 80% in koopactiviteit. Toen walvissen ten slotte recordbedragen naar beurzen verplaatsten om te verkopen, kwamen ze terecht in een markt met bijna geen koopsteun en een derivatenmarkt die structureel kwetsbaar was voor een cascade.

Het resultaat was een perfecte storm. Analisten wezen op een verder neerwaarts risico richting $1.000 als het patroon van verhoogde instroom op beurzen en aanhoudende liquidatiedruk op longposities zich zou voortzetten . De crash diende als een harde herinnering dat in cryptomarkten on-chain-stromen, derivatenhefbomen, institutioneel sentiment en macro-omstandigheden geen afzonderlijke verhalen zijn – op momenten van stress zijn ze één en hetzelfde verhaal.