Linux 7.2: dit zijn de grootste veranderingen in de nieuwe kernel

Linux 7.2 is op 16 augustus verschenen als een omvangrijke kernelupdate met verbeteringen voor CPU-cachegebruik, opslag en hardwareondersteuning. De release verwijdert ook jarenlang aanwezige legacycode. Tegelijkertijd legt de uitzonderlijk drukke ontwikkelcyclus een groeiend probleem bloot: AI-hulpmiddelen zorgen voor meer meldingen, voorgestelde patches en correctierondes die door menselijke beheerders moeten worden beoordeeld.

Cachebewuste taakplanning is de blikvanger

De opvallendste toevoeging is Cache Aware Scheduling, beschikbaar via CONFIG_SCHED_CACHE. De scheduler — het onderdeel dat bepaalt welke taken wanneer op welke CPU-kernen draaien — behandelt niet langer alle kernen en cachegebieden als gelijkwaardig. Taken die dezelfde gegevens gebruiken, kunnen zo veel mogelijk binnen hetzelfde last-level-cache-domein worden geplaatst.

Het doel is minder cacheverplaatsingen en cachemissers. Dat kan vooral relevant zijn op systemen met complexe multi-chiplet- of multi-socketindelingen, zoals servers met AMD EPYC- of Intel Xeon-processors.

Dit is geen universele prestatieknop. Het effect hangt af van de processorindeling en de gebruikte software. De verbetering is vooral bedoeld voor systemen waarop gerelateerde taken nu onnodig tussen verschillende cachegebieden worden verplaatst.

Opslagverbeteringen pakken concrete knelpunten aan

Een groot deel van het prestatiewerk zit niet in nieuwe functies die gebruikers direct zien, maar in de I/O-paden van de kernel:

• Aanpassingen aan het schrijven naar pipes worden in tests in verband gebracht met ongeveer 6 tot 28 procent hogere doorvoer, afhankelijk van de werklast en testconfiguratie.
• ext4 krijgt een vernieuwde fast-commit-afhandeling die lock-contentie en het risico op deadlocks moet verminderen. Ook het verwerken van directory-hashes wordt sneller.
• Werk rond iomap verbetert onderdelen van de ext4- en XFS-paden. Tests lieten winst zien in sommige NVMe-scenario's met veel IOPS en io_uring, maar dat is geen algemene belofte voor elke schijf of applicatie.
• Ondersteuning voor grote folio's in Btrfs is niet langer experimenteel en staat standaard aan. Daarnaast introduceert Linux 7.2 experimentele huge folio's tot 2 MB.
• exFAT wordt verder omgezet naar de iomap-infrastructuur. Dat verbetert buffered I/O, direct I/O en aanverwante bewerkingen. Zware-belastingtests melden duidelijke winst, maar het resultaat blijft afhankelijk van de werklast en is geen gegarandeerd percentage voor iedere exFAT-gebruiker.

De praktische conclusie: de prestatiesprong van Linux 7.2 komt uit meerdere subsystemen tegelijk. Vooral gebruikers met workloads die de CPU-cachelocaliteit, bestandssysteemmetadata, snelle opslag, pipes of het geheugenbeheer van Btrfs zwaar belasten, kunnen verschil merken.

Meer hardwareondersteuning voor Apple, AMD, Intel en NVIDIA

Linux 7.2 bevat verschillende belangrijke stappen voor nieuwe platformen:

• Apple M3-MacBooks kunnen dankzij upstreamwerk van Asahi Linux voor het eerst een mainline-kernel starten tot aan een seriële console. Dat is een belangrijke bring-upmijlpaal, maar nog geen volledige, gepolijste desktopondersteuning voor alle onderdelen van de MacBook.
• Intel krijgt ondersteuning voor USB4STREAM, een protocol om datastromen via USB4-kabels te versturen.
• AMDGPU krijgt de eerste ondersteuning voor HDMI 2.1 Fixed Rate Link (FRL). AMD's platformcode bevat daarnaast vroege voorbereidingen voor Zen 6-systemen.
• De Intel Xe-driver krijgt eerste CRI-platformondersteuning. Nouveau voegt via GSP ondersteuning toe voor de NVIDIA GA100-computeversneller. Apple Silicon krijgt verbeteringen voor batterijrapportage.
• Rust-ondersteuning wordt uitgebreid naar IBM's s390-architectuur, waardoor kernelonderdelen in Rust op meer platformen kunnen worden ontwikkeld.

Andere wijzigingen hebben betrekking op netwerken, virtualisatie, beveiliging, embedded systemen en energiegegevens. Daarmee is Linux 7.2 minstens zo goed een release voor platformondersteuning als voor prestaties.

Oude ondersteuning verdwijnt

Linux 7.2 verwijdert meer dan 13.000 regels code voor i486-x87-floatingpointemulatie. Ook AppleTalk en ondersteuning voor verouderde ISA- en PCMCIA-ARCnet-adapters verdwijnen.

Daarnaast vereist de kernel voortaan onvoorwaardelijk een bruikbare x86-timestamp counter, of TSC. Moderne x86-systemen zijn daar doorgaans al van afhankelijk. De wijziging raakt daarom vooral uitzonderlijk oude of ongebruikelijke hardware, niet de huidige desktops en servers.

De ontwikkelcyclus rondde ook een langdurige opschoonactie af: alle toepassingen van de verouderde strncpy()-API zijn uit de kernelboom verwijderd. Daarvoor kwamen explicietere functies voor tekenreeksverwerking in de plaats.

Nieuwe GPU-scheduler teruggedraaid na regressies

Tijdens de ontwikkeling bevatte Linux 7.2 korte tijd een nieuwe, eerlijkere GPU-scheduler die de volgorde van GPU-taken moest verbeteren. Regressies in AMD-graphics zorgden er echter voor dat ontwikkelaars de scheduler vóór de release terugbrachten naar FIFO.

Dat onderstreept een belangrijk verschil tussen een functie die in een ontwikkelversie verschijnt en een functie die klaar is voor stabiele gebruikers. In dit geval kregen voorspelbare grafische prestaties voorrang boven een ambitieuzer planningsmodel.

Negen weken ontwikkeling, meer dan 2.100 bijdragers

De ontwikkelcyclus van Linux 7.2 duurde ongeveer negen weken en omvatte meer dan 2.100 bijdragers. Daarmee werd volgens berichtgeving een record gevestigd voor deelname tijdens het samenvoegvenster. Uit door berichtgeving aangehaalde analyse bleek bovendien dat ongeveer 5 procent van de commits een vermelding van AI-assistentie bevatte.

De belangrijkste zorg is niet dat AI zelfstandig de grote functies van Linux 7.2 heeft geschreven. AI-tools zorgen vooral voor een grotere stroom aan kwetsbaarheidsmeldingen, voorgestelde patches, reviewbevindingen en vervolgcorrecties. Sommige geaccepteerde wijzigingen lossen problemen op die met AI-ondersteunde analyses zijn gevonden, maar elke voorgestelde verandering vraagt nog altijd tijd van menselijke beheerders en reviewers.

Linus Torvalds' omschrijving van grote late updates als het 'nieuwe normaal' klinkt daarom eerder als de constatering van een groeiende operationele realiteit dan als een pleidooi voor lagere reviewstandaarden. Linux 7.2 verscheen op schema, maar de late drukte laat zien waarom kernelbeheerders voorzichtig blijven met volume, regressies en patchkwaliteit.

Wat gebeurt er met Linux 7.3 en Ubuntu 26.10?

Het samenvoegvenster voor Linux 7.3 is direct na de release van 7.2 geopend. Volgens berichtgeving stonden er al ongeveer 40 pull requests klaar. De komende weken moeten uitwijzen welke grotere wijzigingen Linux 7.3 halen.

Voor Ubuntu 26.10 heeft het kernelteam van Canonical Linux 7.2 aangewezen als de huidige doelversie. Ubuntu 26.10 staat gepland voor 15 oktober 2026, met een kernel-freeze op 1 oktober. Daardoor is Linux 7.2 momenteel de meer gevestigde keuze, al kunnen distributieplannen nog veranderen als tests ernstige regressies of integratieproblemen aan het licht brengen.

Voor kernelontwikkelaars volgen nu vooral regressietests en verdere review. Gebruikers hoeven zich intussen niet blind te staren op het aantal nieuwe functies. De belangrijkste vraag is of hun hardware en werklast aansluiten bij de sterke punten van Linux 7.2: betere cachelocaliteit, snellere bestandssystemen, ondersteuning voor nieuwere platformen of verbeterde apparaatdrivers.