Venezuela's megaschuld: een herstelplan van $170 miljard onder een Amerikaanse uitzondering

Het droomteam van adviseurs

Caracas heeft snel gehandeld om een team van topadviseurs in te schakelen die dit juridische en financiële labyrint moeten navigeren:

• Financieel adviseur: Centerview Partners. De Amerikaanse zakenbank is geselecteerd om de financiële strategie te leiden . De opdracht staat onder leiding van Matthieu Pigasse, het hoofd van het Parijse kantoor van Centerview en voormalig hoofd wereldwijde fusies en overnames bij Lazard. Pigasse geldt als een veteraan in complexe staatsherstructureringen, met name door zijn adviesrol bij de historische Griekse schuldsanering van €206 miljard in 2012 . Het selectieproces voor deze felbegeerde rol ligt onder een vergrootglas. Volgens bronnen van Reuters verliep de gunning zonder formele openbare aanbesteding, wat bij sommige beleggers en functionarissen vragen oproept over de transparantie .

• Juridisch adviseur: Hogan Lovells US LLP. De aanstelling van Hogan Lovells werd op 2 juni 2026 openbaar via een verplichte registratie onder de Amerikaanse Foreign Agents Registration Act (FARA) . Volgens bronnen maakt voormalig Republikeins senator Norm Coleman deel uit van het juridische team . Het kantoor zal het complexe juridische raamwerk beheren voor een herstructurering die meerdere jurisdicties en typen crediteuren omspant.

De schuldenberg: de omvang van de verplichtingen

De herstructurering is opgezet als een veelomvattend proces dat alle externe publieke schulden aan private crediteuren moet omvatten . De operatie reikt veel verder dan alleen obligaties en bestaat uit een wirwar aan verplichtingen :

• Staatsobligaties uitgegeven door de Republiek Venezuela
• PDVSA-obligaties en andere verplichtingen van het staatsoliebedrijf
• Bilaterale leningen van verschillende crediteuren
• Onbetaalde arbitrale vonnissen en andere contractuele claims tegen de staat

Private analisten schatten dat ongeveer $60 miljard van het totaalbedrag uit in gebreke zijnde obligaties van de overheid en PDVSA bestaat. De overige verplichtingen, waaronder opgelopen rente, leningen en lopende rechtszaken, brengen het totaal op een bedrag tussen de $150 en $170 miljard .

De vier leidende principes

De regering heeft haar aanpak verankerd in vier openbaar gemaakte principes, die ze essentieel acht voor een geloofwaardig resultaat :

1. Houdbaarheid: Elke deal zal worden gebaseerd op een rigoureuze schuldhoudbaarheidsanalyse (DSA), die de werkelijke economische capaciteit van Venezuela weerspiegelt en de noodzaak voor een aanzienlijke schuldverlichting onderbouwt.
2. Volledigheid: Het proces pakt alle relevante externe publieke verplichtingen in één gecoördineerde inspanning aan, om een lappendeken aan losse geschillen te voorkomen.
3. Goede trouw en transparantie: De regering belooft het proces open en in goed vertrouwen te doorlopen, een belofte die al op de proef wordt gesteld door de controverse rond de aanstelling van Centerview .
4. Snelheid: Venezuela heeft zich gecommitteerd aan een zo snel mogelijke uitvoering van het proces.

Het kritieke pad: juni 2026 en verder

De eerstvolgende mijlpaal is de toezegging van de regering om in juni 2026 een macro-economisch raamwerk en een schuldhoudbaarheidsanalyse (DSA) te presenteren . Dit document vormt de spil van het hele proces. Het zal de projecties van de regering voor olieproductie, begrotingsinkomsten en economische groei vertalen naar een concrete inschatting van hoeveel schuld het land realistisch kan dragen . Deze analyse bepaalt effectief de terugvorderingswaarde voor crediteuren en dus de omvang van de noodzakelijke schuldvermindering, oftewel de ‘haircut’. Zonder dit geloofwaardige kader kan de regering geen concreet herstructureringsvoorstel doen.

Economische analyses van instituten als de Harvard Kennedy School onderstrepen de enorme omvang van de benodigde verlichting. Zij stellen dat het herstellen van de houdbaarheid waarschijnlijk een nominale korting van meer dan 70% en een marktwaardekorting van meer dan 85% vereist . Het opstellen van geloofwaardige projecties is buitengewoon moeilijk, en het ontbreken van een geaccepteerde economische basislijn vormt nog een groot obstakel . De weg is nog lang en het advieswerk is slechts het begin.