Humanoïde robotspelen in Beijing brengen 2.056 robots samen

De tweede World Humanoid Robot Games vinden plaats van 22 tot en met 26 augustus 2026 in de National Speed Skating Oval in Beijing, beter bekend als de ‘Ice Ribbon’. De editie is aanzienlijk groter dan het eerste evenement in augustus 2025: de organisatoren verwachten 666 teams en 2.056 robots, tegenover 280 teams vorig jaar.

Die cijfers wijzen op een snelle groei, al moet de vergelijking met enige voorzichtigheid worden gelezen. Verschillende berichten spreken over een robotveld dat ongeveer vier keer zo groot is als bij de première. Het exacte aantal robots uit 2025 wordt in de beschikbare bronnen echter niet eenduidig vermeld.

De belangrijkste cijfers

• Data: 22–26 augustus 2026
• Locatie: National Speed Skating Oval, de ‘Ice Ribbon’, in Beijing
• Teams: 666, een stijging van 138 procent ten opzichte van de 280 teams bij de eerste editie
• Robots: 2.056
• Internationale deelname: 16 landen op zes continenten
• Programma: 51 onderdelen en 1.301 wedstrijdsessies

Ook de duur van het evenement is uitgebreid. De eerste editie bestond uit drie dagen en zes wedstrijdblokken; in 2026 zijn dat vijf dagen en negen blokken.

Welke landen doen mee?

Aan de spelen nemen teams deel uit 16 landen op zes continenten. De bronnen noemen onder meer de roboticalanden de Verenigde Staten, Duitsland en Japan, naast China en Brazilië. Brazilië brengt bovendien vijf teams uit de RoboCup-competitie samen in één nationale ploeg.

De beschikbare berichten bevatten geen volledige officiële lijst van alle 16 deelnemende landen. De genoemde landen vormen dus geen compleet deelnemersoverzicht.

China zal naar verwachting het grootste deel van het deelnemersveld leveren. Eén bericht noemt 641 Chinese teams met 1.975 robots, afkomstig van bedrijven, universiteiten en onderzoeksinstituten. In bredere zin bestaat de binnenlandse deelname uit roboticaondernemingen en teams van hogeronderwijs- en onderzoeksorganisaties.

Hoeveel groter zijn de spelen geworden?

De duidelijkste groei zit in het aantal teams. De tweede editie telt 666 geregistreerde teams, tegenover 280 teams bij het debuut: een toename van 138 procent.

Het aantal robots komt uit op 2.056. Organisatoren en verschillende media omschrijven dat als ongeveer vier keer zoveel als bij de eerste editie, terwijl een andere bron een andere verhouding noemt. De meest voorzichtige conclusie is daarom dat het aantal deelnemende robots sterk is gestegen, maar dat de bronnen geen eenduidige exacte vermenigvuldigingsfactor geven.

Ook het wedstrijdprogramma is fors uitgebreid. Eerdere aankondigingen spraken over meer dan 30 onderdelen; het definitieve programma telt 51 onderdelen en 1.301 wedstrijdsessies.

Nieuwe sporten leggen technische zwakke plekken bloot

Nieuw zijn onder meer verspringen, gewichtheffen, touwtrekken en tafeltennis. Deze disciplines testen niet alleen of een robot kan lopen of rennen, maar ook balans, krachtbeheersing, coördinatie, mechanisch ontwerp en de kwaliteit van belangrijke onderdelen.

Daarnaast staan voetbal, gevechtswedstrijden, dans en atletiek op het programma. De spelen zijn daarmee niet alleen een publiek spektakel, maar ook een herhaalbare technische proef. Elke extra centimeter bij het verspringen of kilogram bij het gewichtheffen kan het resultaat zijn van verbeteringen aan motoren, reductoren, gewrichten, besturingssystemen en productietechnieken.

Van sportwedstrijd naar werksituatie

De opvallendste ontwikkeling is de nadruk op scenario’s uit de echte wereld. Robots worden niet uitsluitend op een sportveld getest, maar ook in nagebootste omgevingen zoals:

• fabrieken en andere industriële locaties;
• hotels en woningen;
• logistieke centra;
• situaties voor noodhulp en reddingswerk;
• bibliotheken;
• winkels, kantoorservice en laadlocaties voor voertuigen.

De opdrachten omvatten onder meer industriële assemblage, huishoudelijke taken, noodrespons en het sorteren van boeken. In een wedstrijd voor behendige robot handen zouden deelnemers taken uitvoeren als gereedschap monteren, poeder afwegen, blokken stapelen, spijkers inslaan, flessen openen, producten uitpakken, voorwerpen met een pincet oppakken en kabels aansluiten.

Daarmee richten de organisatoren zich op de lastige laatste stap: het verschil tussen een object herkennen en het betrouwbaar kunnen vastpakken en gebruiken in een onvoorspelbare omgeving waarin mensen centraal staan. Daarom leggen zij nadruk op fijne, zogenoemde ‘last-meter’-vaardigheden en een steeds grotere mate van zelfstandigheid.

Wat moeten de spelen aantonen?

De organisatoren presenteren de competitie als een testomgeving voor zogeheten belichaamde intelligentie: systemen die hun omgeving waarnemen en er fysiek in handelen. Zij verwachten dat strengere regels, meer autonome onderdelen en betere fijne motoriek helpen om vooruitgang uit laboratoria en wedstrijden te vertalen naar industriële systemen en opdrachten op de werkvloer.

Dat is niet hetzelfde als bewijs dat grootschalige commerciële toepassing al een feit is. De editie van 2026 kan vooruitgang onder afgebakende omstandigheden laten zien, maar een robot die een wedstrijdopdracht uitvoert, is daarmee nog niet automatisch klaar voor betrouwbaar en kostenefficiënt werk in alledaagse industriële of dienstverlenende omgevingen.

De belangrijkste ontwikkeling is daarom niet één race of wedstrijd. Het gaat om de combinatie van meer deelnemers, zwaardere fysieke proeven en praktische scenario’s. Samen laten die veranderingen zien hoe wedstrijden voor humanoïde robots steeds meer proberen te meten dan alleen beweging: ook of machines nuttige taken met toenemende zelfstandigheid kunnen uitvoeren.