Op donderdag en vrijdag 30–31 juli 2026 stroomde een ongekende golf van mensen naar Ceuta. De meesten staken over zee over, met behulp van zwemringen of door rond de golfbreker bij het Tarajal-strand te zwemmen, terwijl anderen over het grens hek klommen . De Spaanse autoriteiten meldden dat alleen al op de eerste dag ongeveer 49.000 migranten binnenkwamen . De uiteindelijke schatting kwam binnen een paar dagen uit op 72.000 mensen – een aantal dat de bevolking van de enclave, ongeveer 84.000 inwoners, overweldigde .
Binnen 48 uur stuurden Spaans leger en politie ongeveer 70.000 mensen terug naar Marokko . Maar naar schatting 1.000 minderjarigen – een van de meest kwetsbare groepen – bleven daarna in Ceuta achter, gestrand zonder hun families in een vreemd land .
De menselijke tol van de oversteek is omstreden. De Spaanse autoriteiten meldden dat er tot 2 augustus minstens 72 lichamen waren geborgen, en er werden nog meer gevonden langs de Marokkaanse kust. Veel migranten verdronken, anderen werden verpletterd bij het beklimmen van de golfbreker en het grens hek .
Het Marokkaanse ministerie van Binnenlandse Zaken gaf een veel lager aantal van 11 doden, en zei dat alleen degenen die formeel aan hun kant van de grens waren geïdentificeerd, werden meegeteld . Sommige lokale Spaanse en Marokkaanse media berichtten over minstens 90 doden, hoewel dit cijfer niet universeel is bevestigd . De Marokkaanse Vereniging voor Mensenrechten (AMDH) riep op tot een onafhankelijk onderzoek en schatte dat het dodental bijna 130 zou kunnen zijn, inclusief de tientallen die nog steeds vermist worden .
De aanleiding was geen politieke gebeurtenis of beleidswijziging – het was een gecoördineerde desinformatiecampagne die werd versterkt door sociale media . In de dagen voor de golf plaatsten Instagram-accounts valse berichten dat de grens van Spanje met Marokko openging. Op TikTok en Facebook verschenen video's waar migranten konden zwemmen en die de bewegingen van de kustwacht volgden, waardoor de indruk ontstond dat er een veilige en gemakkelijke route naar Europa was . Een gecoördineerd netwerk van pagina's, waaronder een genaamd "Hagra sueta 26" met ongeveer 38.000 volgers op Facebook en 80.000 op Instagram, plaatste dagelijks oproepen om over te steken en verwees volgers naar WhatsApp-groepen die collectief reizen regelden .
De virale slogan "Vamos a Spania" (Laten we naar Spanje gaan) verspreidde zich wijd over de platforms . Smokkelaars maakten misbruik van een uitspraak van de Spaanse Hoge Raad van juli 2026 dat migranten die Ceuta binnen zwemmen niet zonder meer kunnen worden teruggestuurd – en verdraaiden die uitspraak als een uitnodiging om de grens open te stellen .
De Europese Unie concludeerde dat desinformatie op sociale media en mensensmokkelnetwerken primair verantwoordelijk waren voor de crisis .
Dezelfde platforms die de uittocht aanwakkerden, veranderden snel van rol in de nasleep ervan . Ouders overspoelden Instagram, Facebook en TikTok met foto's en namen van vermiste kinderen, waardoor de platforms veranderden in een "digitaal prikbord voor vermiste personen" . Lokale Marokkaanse mediapagina's zoals Tetouan Tube plaatsten afbeeldingen van vermiste jongeren en vroegen om tips .
Bij de grensovergang in Fnideq hielden families geprinte foto's van vermiste familieleden omhoog en hielden terugkerende migranten een voor een staande met de vraag: "Heb je mijn zoon gezien? Mijn dochter? Mijn broer?" . De Spaanse Guardia Civil opende een kantoor voor vermiste personen in het douanegebouw van Ceuta en stelde een e-mailadres beschikbaar voor meldingen .
Begrafenisondernemingen in Ceuta kregen een stortvloed aan telefoontjes uit Marokko van families die wanhopig probeerden de overledenen te lokaliseren tussen de geïdentificeerde lichamen .
De cijfers vertegenwoordigen individuele tragedies :
De crisis werd een politiek risico voor Marokko's regeringsleider, Aziz Akhannouch . Terwijl tienduizenden de oversteek maakten en honderden families naar vermiste kinderen zochten, vertrok Akhannouch op zaterdag 1 augustus voor een privévakantie naar het Spaanse eiland Mallorca – zonder enige publieke verklaring over de crisis. Hij keerde 48 uur later terug naar Marokko nadat nieuws over zijn reis naar buiten was gekomen .
Abdelilah Benkirane, leider van de oppositiepartij Rechtvaardigheid en Ontwikkeling (PJD), hekelde Akhannouch in het openbaar omdat hij op vakantie ging terwijl het land te maken had met een van de grootste migratienoodgevallen. "Moeders zoeken naar hun kinderen... en Ajanuch vertrekt met zijn privéjet naar Mallorca," schreef een Marokkaanse politieke nieuwssite .
De Marokkaanse regering verbrak uiteindelijk haar stilzwijgen – maar niet via Akhannouch. Een woordvoerder van het ministerie van Binnenlandse Zaken sprak de natie toe in een televisietoespraak op zondag, gevolgd door een bron van Buitenlandse Zaken de volgende dag . Het ministerie gaf de schuld aan "kwaadaardige exploitatie van digitale platforms", mensensmokkelnetwerken en verwarring over de Spaanse rechterlijke uitspraak .
De crisisschokte de Europese hoofdsteden. Extreemrechtse, anti-immigrantenactivisten organiseerden op zondag 2 augustus een demonstratie in Ceuta en riepen op tot verwijdering van alle achtergebleven migranten . Rechtse en extreemrechtse partijen in heel Europa grepen het incident aan om te pleiten voor strengere grenscontroles . De Italiaanse premier Giorgia Meloni dreigde te pleiten voor schorsing van Spanje uit de Schengenzone .
De crisis deed ook de al lang bestaande spanningen tussen Madrid en Rabat over de status van Ceuta herleven, een gebied dat Marokko opeist als eigen grondgebied .