Waarom de eerste Chinese EV-fabriek van MG in Europa een keerpunt is

De tijdlijn is ambitieus, maar wel onder voorbehoud van definitieve goedkeuring door de centrale Spaanse overheid. SAIC diende zijn officiële aanvraag op 1 juni 2026 in, en de bouw zal naar verwachting in 2027 beginnen . Het bedrijf mikt erop om de activiteiten vóór eind 2028 te starten. Dit sluit aan bij een bredere industriebeweging om binnen een smal tijdsbestek een lokale aanwezigheid op te bouwen .

De heffingentrigger: waarom MG moest bouwen

Deze fabriek is in de eerste plaats een overlevingsstrategie tegen een ongekende handelsbarrière. In oktober 2024 legde de Europese Commissie definitieve compenserende heffingen op de import van batterij-elektrische voertuigen (BEV's) uit China, na de conclusie dat de BEV-waardeketen in China profiteert van oneerlijke subsidies die EU-producenten schaden .

Het merk MG van SAIC werd het zwaarst getroffen van alle onderzochte bedrijven, met een extra individueel heffingstarief van 35,3% bovenop het bestaande invoertarief van 10% . Dit bracht de totale heffing op ongeveer 45%, waardoor MG-voertuigen van de ene op de andere dag hun prijsconcurrentievermogen verloren . De financiële klap was onmiddellijk en fors: het marktaandeel van MG in de EU-markt voor batterij-elektrische voertuigen kelderde van 4,1% naar ongeveer 1% begin 2026 .

Door binnen de EU te produceren, ontwijkt MG deze grensbelastingen volledig, waardoor het terug kan keren naar concurrerende prijzen in cruciale markten zoals Duitsland en Frankrijk . Lokale productie maakt het merk bovendien toekomstbestendig tegen opkomende eisen voor 'lokale inhoud'. EU-regelgeving beweegt richting een verplichting dat ten minste 70% van de componenten in door de overheid gesteunde EV's uit het blok afkomstig moet zijn – een drempel die een importstrategie nooit zou halen .

Het bredere landschap: Chinese fabrikanten veroveren de Europese fabrieksvloer

De stap van SAIC vindt niet in een vacuüm plaats. Een structurele golf van Chinese autolokalisatie raast over Europa. In 2025 registreerden de drie bestverkopende Chinese autofabrikanten in West- en Centraal-Europa – SAIC Motor, BYD en Chery – gezamenlijk 617.600 personenauto's in de regio, tegen slechts 25.900 in 2020 .

Om die aanwezigheid boven een enkelcijferig marktaandeel te behouden en uit te bouwen, stellen industrieanalisten dat lokale assemblage niet langer optioneel is, maar verplicht . Het concurrentielandschap wordt nu bepaald door een race om te bouwen:

• BYD zet de toon. Het bedrijf bouwt een EV-fabriek in Zuid-Hongarije waar de productie eind 2025 start, en een aparte fabriek in Turkije die in 2026 voertuigen moet produceren. Stella Li, executive vice president van BYD, verklaarde dat het bedrijf van plan is om tegen 2028 al zijn in Europa verkochte EV's lokaal te produceren .
• Chery valt vanuit meerdere hoeken aan. Het is al begonnen met de productie van voertuigen in een voormalige Nissan-fabriek in Barcelona en lanceerde zijn merken Omoda en Jaecoo in diverse Europese markten. Het bedrijf onderzoekt ook actief extra productielocaties voor zijn hoofdmerken Chery en Jetour in markten als Polen en Groot-Brittannië .
• Stellantis en Dongfeng smeden een nieuw pad. In mei 2026 kwamen de twee bedrijven een joint venture overeen waarbij Stellantis zijn fabriek in Rennes, Frankrijk, overdroeg aan Dongfeng voor de lokale productie van het premiummerk Voyah – een creatief en wederzijds voordelig model om heffingen te omzeilen .
• Andere merken verkennen de opties. Geely lanceert zijn merk in Groot-Brittannië en evalueert actief fabriekslocaties, terwijl Changan en Leapmotor openlijk locaties in Slowakije, Duitsland en elders bekijken .

De fabriek van SAIC in Ferrol, de grootste nieuwbouwinvestering van een Chinese autofabrikant in de EU tot nu toe, zendt een duidelijk signaal uit. Zelfs het merk dat met het hoogst mogelijke tarief wordt geconfronteerd, kiest niet voor een terugtocht. In plaats daarvan graaft het zich in. De fabriek in Ferrol markeert het moment waarop 'Made in the EU' voor Chinese fabrikanten van elektrische voertuigen een noodzakelijke strategische noodzaak werd in plaats van een verre ambitie.