Xuelong 2 begint Arctisch onderzoek nabij 84°N

De stations van Xuelong 2 worden afgestemd op de locaties die het onderzoeksschip Xuelong eerder heeft onderzocht. Samen kunnen die meetpunten een uitgebreider observatienetwerk vormen. Daarmee willen wetenschappers de wisselwerking tussen atmosfeer, zee-ijs en oceaan in het centrale Noordpoolgebied bestuderen, evenals de relatie met het ecosysteem.

Meer dan twintig onderzoeksactiviteiten

Het programma omvat meer dan twintig projecten en operationele taken. Daaronder vallen onder meer:

• het plaatsen van wegwerpbare drijvende boeien op het zee-ijs;
• het nemen van monsters van sneeuw, ijs en ijskernen;
• het verzamelen van water onder het zee-ijs;
• teledetectie van het zee-ijs;
• metingen van verticale atmosferische profielen;
• oceanografische en hydrografische metingen onder het ijs.

De verschillende methoden vullen elkaar aan. IJs- en sneeuwmonsters geven informatie over de structuur en toestand van het ijs en de bovenste laag ervan. Drijvende boeien kunnen metingen blijven uitvoeren terwijl ze met het ijs meebewegen. Met teledetectie kunnen onderzoekers bovendien een groter gebied observeren dan alleen de directe omgeving van het station. Metingen in de atmosfeer en onder het ijs brengen de omstandigheden boven en onder de ijsschots in beeld.

Waar richten de wetenschappers zich op?

Tijdens het smeltseizoen volgen de onderzoekers veranderende parameters in vier nauw verbonden onderdelen van het Arctische systeem:

1. De atmosfeer: de omstandigheden en verticale profielen boven het ijs;
2. Het zee-ijs: de fysieke toestand en veranderende eigenschappen van de ijsbedekking;
3. De bovenste oceaanlaag: de toestand van het water direct onder het ijs;
4. De ecologie onder het ijs: biologische en ecologische processen onder de ijsschots.

Het belangrijkste wetenschappelijke doel is gegevens verzamelen over de snelle veranderingen van het zee-ijs in de Noordelijke IJszee en de mechanismen die daarachter zitten. Ook willen de onderzoekers vastleggen hoe het ecosysteem zich ontwikkelt terwijl de fysieke omgeving verandert.

Doordat de metingen de atmosfeer, het ijs, de oceaan en de ecologie bestrijken, kunnen wetenschappers deze onderdelen als één samenhangend systeem analyseren. Dat helpt bij onderzoek naar de gevolgen van smeltend zee-ijs voor de wisselwerking tussen oceaan en atmosfeer, en voor de leefomgeving en processen onder het ijs.

IJsberen vormen een belangrijk veiligheidsrisico

Werken op zee-ijs brengt risico’s met zich mee, zoals extreme kou en een ongelijk of moeilijk begaanbaar ijsoppervlak. Volgens de beschikbare berichten vormen ijsberen daarbij een van de belangrijkste risico’s voor de onderzoekers op de ijsschots.

De expeditie heeft daarom speciale plannen opgesteld om ijsberen te voorkomen en om in noodgevallen te kunnen reageren. Ook zijn verschillende soorten middelen om ijsberen af te schrikken en noodvoorraden meegenomen.

De openbare berichten beschrijven wel dat deze plannen en voorraden bestaan, maar geven geen gedetailleerde opsomming van de apparatuur of de specifieke procedures. Het gaat dus om gedocumenteerde voorzorgsmaatregelen, niet om een publiek uitgewerkt veiligheidsprotocol.

Waarom deze metingen belangrijk zijn

De meerwaarde van het onderzoek zit in de combinatie van metingen op meerdere plekken en in verschillende delen van het Arctische milieu, juist tijdens een periode waarin het zee-ijs seizoensmatig sterk verandert. De verzamelde gegevens moeten helpen verklaren waardoor het zee-ijs zo snel verandert en hoe het Arctische ecosysteem daarop reageert.

Kort gezegd bouwen de onderzoekers een gedetailleerd beeld op van wat er boven, in en onder het zee-ijs gebeurt. Door die waarnemingen met elkaar te verbinden, kunnen zij veranderingen in de tijd beter volgen en de onderlinge samenhang tussen ijs, oceaan, atmosfeer en ecosysteem onderzoeken.