De eerste editie moet onder meer onderdelen bevatten zoals:
In tegenstelling tot evenementen die onder de regels van WADA vallen, mogen deelnemers bepaalde middelen gebruiken die normaal gesproken verboden zijn in topsport. Het gaat onder meer om steroïden, testosteron, groeihormoon, peptides en stimulerende middelen, mits deze legaal zijn voorgeschreven en deel uitmaken van een gecontroleerd medisch programma.
In plaats van traditionele dopingcontroles moeten atleten medische screening en monitoring ondergaan vóór en tijdens de competitie. Volgens de organisatoren moet dat helpen om prestaties te verbeteren zonder de risico’s van ongecontroleerde dopingpraktijken.
Het centrale argument achter de Enhanced Games is dat doping in topsport al bestaat, ondanks strenge controles.
Door prestatieverbetering openlijk toe te staan, zeggen de initiatiefnemers dat het mogelijk wordt om gebruik van middelen te onderzoeken, te monitoren en te reguleren in plaats van het te verbergen. Zij presenteren de competitie als een “science‑positive” experiment dat de grenzen van menselijke prestaties verkent.
In hun model:
Volgens supporters kan dit veiliger zijn dan het huidige systeem, waarin sommige sporters mogelijk in het geheim middelen gebruiken zonder medische begeleiding.
Ondanks de controverse hebben al meerdere topsporters zich aangemeld. Hun redenen verschillen, maar drie factoren komen vaak terug.
Veel olympische sporters verdienen relatief weinig, tenzij ze grote sponsordeals hebben. De Enhanced Games beloven aanzienlijk hogere salarissen en prijzengelden.
De Amerikaanse zwemmer Cody Miller, olympisch kampioen, wees op de financiële realiteit in zijn sport: volgens hem is het tegenwoordig moeilijker dan ooit om als professioneel zwemmer een stabiel inkomen te verdienen.
Deelnemers krijgen volgens de organisatoren uitgebreide medische monitoring, waaronder screening en voortdurende gezondheidscontrole tijdens training en competitie.
Voor sommige atleten voelt een gecontroleerde omgeving veiliger dan een systeem waarin mogelijke prestatieverbetering buiten het zicht plaatsvindt.
Een aantal sporters ziet het project ook als een manier om druk te zetten op de bestaande sportstructuren, die volgens hen atleten slecht betalen of weinig ondersteuning bieden.
De Amerikaanse sprinter Shania Collins benadrukte bijvoorbeeld dat het programma medische begeleiding, training, voeding, herstelondersteuning en betere compensatie biedt — factoren die voor haar een rol speelden bij de beslissing om mee te doen.
Sportorganisaties en antidopinginstanties reageren zeer kritisch.
De World Anti‑Doping Agency (WADA) noemde de Enhanced Games een “gevaarlijk en onverantwoord concept” en waarschuwde dat het promoten van krachtige prestatieverhogende middelen de gezondheid van atleten in gevaar kan brengen.
Critici noemen verschillende belangrijke zorgen.
Veel prestatieverhogende middelen kunnen op lange termijn schadelijke effecten hebben, vooral bij hoge doseringen of langdurig gebruik. Tegenstanders vrezen dat het normaliseren van deze middelen sporters aan extra risico’s blootstelt.
Een ander probleem is wat economen en ethici competitieve dwang noemen.
Als atleten die middelen gebruiken structureel beter presteren, kunnen andere sporters zich gedwongen voelen om ook te gebruiken om competitief te blijven.
Antidopingorganisaties maken zich ook zorgen over het signaal dat zo’n competitie afgeeft. Het normaliseren van doping in een grote sportwedstrijd kan jonge atleten beïnvloeden die geen medische begeleiding of middelen hebben.
Het moderne antidopingsysteem is gebouwd op het idee dat topsport draait om talent, training en eerlijke competitie — niet om farmacologische verbetering.
De Enhanced Games vormen een van de meest radicale uitdagingen voor het huidige antidopingsysteem in de sportwereld. Voorstanders zeggen dat het project eerlijker is omdat het de realiteit van prestatieverbetering erkent en transparant maakt.
Critici vrezen juist dat het leidt tot een farmacologische wapenwedloop die de gezondheid van sporters in gevaar brengt en decennia aan antidopingbeleid ondermijnt.
Of het experiment succesvol wordt of niet, de discussie die het heeft losgemaakt — over eerlijkheid, gezondheid en de grenzen van menselijke prestaties — zal waarschijnlijk nog jaren een rol spelen in de internationale sportwereld.